Σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί στην καθημερινότητα και δισεκατομμύρια φωτογραφίες ανεβαίνουν καθημερινά στο διαδίκτυο, λίγοι αναρωτιούνται από πού προέρχεται η ίδια η λέξη «φωτογραφία». Κι όμως, πρόκειται για έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς όρους της σύγχρονης παγκόσμιας ορολογίας με αμιγώς ελληνικές ρίζες.
Η λέξη «φωτογραφία» σχηματίζεται από δύο ελληνικά στοιχεία: το «φως» και τη «γραφή». Κυριολεκτικά σημαίνει «γραφή με το φως» — ένας ορισμός που περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια τη διαδικασία αποτύπωσης μιας εικόνας πάνω σε υλικό ή ψηφιακό μέσο.
Ο όρος εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 19ο αιώνα. Το 1834 χρησιμοποιήθηκε στα γαλλικά (photographie) από τον λόγιο Hercule Florence, ενώ το 1839 καθιερώθηκε διεθνώς από τον Βρετανό επιστήμονα John Herschel. Από εκεί και πέρα, η λέξη διαδόθηκε σχεδόν αυτούσια σε δεκάδες γλώσσες, από τα αγγλικά και τα ισπανικά έως τα ρωσικά, αποτελώντας ένα από τα πιο επιτυχημένα «ελληνικά δάνεια» στην παγκόσμια επικοινωνία.
Παρά τη διεθνή της πορεία, η λέξη θα μπορούσε —θεωρητικά— να αποδοθεί και με άλλους ελληνικούς σχηματισμούς. Όροι όπως «στιγμογράφημα», «φωτεινογραφή» ή «οπτογραφή» έχουν κατά καιρούς προταθεί ως εναλλακτικές, χωρίς ωστόσο να επικρατήσουν. Η καθιέρωση της «φωτογραφίας» αποδεικνύει τη δύναμη και τη σαφήνεια του αρχικού όρου.
Περισσότερο από μια τεχνική διαδικασία, η φωτογραφία λειτουργεί ως ιστορικό τεκμήριο και φορέας μνήμης. Καταγράφει στιγμές, πρόσωπα και γεγονότα, μετατρέποντας το εφήμερο σε διαρκές. Ίσως γι’ αυτό η λέξη δεν μεταφράστηκε, αλλά υιοθετήθηκε σχεδόν αυτούσια σε ολόκληρο τον κόσμο — ως αναγνώριση της ελληνικής συμβολής στη γλώσσα και την έννοια της εικόνας.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
Alfavita Newsroom