Η επίθεση αυτή δεν είναι απλώς άδικη, είναι επικίνδυνη. Διότι επιχειρεί να μεταθέσει την ευθύνη από την πολιτεία στους ώμους των γυναικών που προσπαθούν να ισορροπήσουν τον ρόλο της εκπαιδευτικού με αυτόν της μητέρας. Πρόκειται για γυναίκες που, με κόπο και προσήλωση, στήριξαν τη δημόσια εκπαίδευση σε χρόνια επισφάλειας και αναπληρώσεων και σήμερα βρίσκονται αντιμέτωπες με μια νέα μορφή απαξίωσης: την ενοχοποίηση της μητρότητας.
Αλήθεια, πώς μπορεί ένα Υπουργείο να μιλά για «κενά που προκαλούν οι άδειες» όταν δεν έχει διασφαλίσει τους απαραίτητους πίνακες κάλυψης; Πώς γίνεται να παρουσιάζεται η οικογενειακή ζωή ως «πρόβλημα» για το σχολείο, όταν το ίδιο το Σύνταγμα κατοχυρώνει τη μητρότητα ως αξία που προστατεύεται από την πολιτεία;
Το πρόβλημα δεν είναι οι μητέρες. Είναι οι καθυστερήσεις στους διορισμούς, η απουσία μόνιμου μηχανισμού έγκαιρης πρόβλεψης και η επιλογή της κυβέρνησης να αφήνει χιλιάδες μαθητές χωρίς δασκάλους και ειδικότητες στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Το Υπουργείο επιλέγει την εύκολη λύση της στοχοποίησης, αντί της σοβαρής και υπεύθυνης ανάληψης ευθύνης.
Η εκπαιδευτική κοινότητα και η κοινωνία δεν πρέπει να επιτρέψουν να παγιωθεί η λογική που μετατρέπει το δικαίωμα της μητρότητας σε «πολυτέλεια». Η Παιδεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πεδίο εξοικονόμησης πόρων εις βάρος των δικαιωμάτων των γυναικών.
Η στήριξη των νεοδιόριστων μητέρων δεν είναι προνόμιο. Είναι δείκτης πολιτισμού και σεβασμού στη δημοκρατία. Όσο το Υπουργείο δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του, η εκπαιδευτική πραγματικότητα θα παραμένει τραυματική για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Και μάλιστα, σε μια χώρα που ασφυκτιά από το δημογραφικό πρόβλημα, η στοχοποίηση των νέων μητέρων ισοδυναμεί με αυτοϋπονόμευση του μέλλοντος.
Ήρθε η ώρα να σταματήσει το παιχνίδι μετακύλισης ευθυνών. Οι μητέρες δεν φταίνε για τα κενά. Η ευθύνη ανήκει εκεί που πραγματικά βρίσκεται: στην πολιτική ηγεσία.
Το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκάθαρη θέση: στήριξη της οικογένειας, ουσιαστικά μέτρα για τη συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, και επενδύσεις στην Παιδεία ως προϋπόθεση για κοινωνική συνοχή και δημογραφική αναστροφή.
