Alfavita Newsroom Λίγο πριν τις 08:30 το πρωί της Παρασκευής που μας πέρασε, το κουδούνι στο Νιο Χωριό Αποκορώνου χτύπησε για να μπουν τα παιδιά στις τάξεις τους. Αλλά όχι για όλα τα παιδιά.
Η μικρή Μέιμπελ Αργυρώ, με εγκεφαλική παράλυση, έμεινε στο σπίτι. Στο σχολείο της δεν τοποθετήθηκε ακόμη το απαραίτητο βοηθητικό προσωπικό (ΕΒΠ) στην Α’ φάση αναπληρωτών, ώστε να μπορεί να μετακινείται με ασφάλεια μέσα στους χώρους και να παρακολουθεί τα μαθήματα. Χωρίς αυτό το στήριγμα, η σχολική της καθημερινότητα «παγώνει» — τη στιγμή που οι συμμαθητές/τριές της μαθαίνουν, παίζουν, κοινωνικοποιούνται.
Έτσι, χωρίς την παρουσία βοηθητικού προσωπικού, η Μέιμπελ Αργυρώ είναι αναγκασμένη να μένει στο σπίτι, την ώρα που όλα τα υπόλοιπα παιδιά, παρακολουθούν μαθήματα, βγαίνουν στο προαύλιο, παίζουν και κοινωνικοποιούνται.
Μάλιστα, αντίστοιχο πρόβλημα είχε υπάρξει και πέρυσι, όταν η καθηγήτρια έλαβε άδεια εγκυμοσύνης και η μητέρα της πήγαινε στο σχολείο για να μπορέσει να βοηθήσει το παιδί της.
Η λέξη «ένταξη» έχει αποκτήσει σχεδόν εμβληματικό χαρακτήρα στον δημόσιο λόγο. Σχολικές αφίσες, καμπάνιες ευαισθητοποίησης, συνθήματα για «σχολεία για όλους» και «ίσες ευκαιρίες» κυριαρχούν στο οπτικό μας πεδίο. Κι όμως, πίσω από τις εικόνες και τα μηνύματα, παραμένει το ουσιαστικό ερώτημα: τι σημαίνει πραγματικά ένταξη στην πράξη;
Η ένταξη δεν είναι μια ωραία αφίσα στον τοίχο του σχολείου ούτε μια καμπάνια στα social media. Είναι logistics – δηλαδή οργάνωση, διαχείριση, σχεδιασμός. Για να λειτουργήσει, απαιτείται ένας συντονισμός πόρων, ανθρώπων και δομών. Στο σχολείο αυτό σημαίνει:
επαρκείς μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής,
παράλληλη στήριξη που δεν μοιράζεται σε τρεις ή τέσσερις μαθητές, αλλά καλύπτει ουσιαστικά τις ανάγκες,
μικρότερα τμήματα για καλύτερη παιδαγωγική προσέγγιση,
προγράμματα εκμάθησης της ελληνικής για παιδιά με μεταναστευτικό υπόβαθρο,
συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Η λύση είναι απλή όταν υπάρξει βούληση: προτεραιοποίηση των κρίσιμων θέσεων ΕΒΠ στην 1η φάση, fast-track αναπλήρωση σε κενά που αποκλείουν φοίτηση, και ενιαία γραμμή από το ΥΠΑΙΘ προς τις Διευθύνσεις: κανένα παιδί εκτός τάξης λόγω δικής μας καθυστέρησης. Αυτό δεν είναι χάρη· είναι υποχρέωση. Και είναι ο ορισμός του σχολείου που βλέπει —πάντα— τη φωτεινή πλευρά.
Η μικρή μαθήτρια, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, στέλνει ένα μήνυμα προς το υπουργείο Παιδείας, για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και δυσκολεύει όχι μόνο την καθημερινότητά της, αλλά της στερεί την πρόσβαση στο δικαίωμα της μάθησης.
«Πάλι δεν έχω βοηθό κι έχω πρόβλημα που δεν μπορώ να πάω σχολείο», λέει στο μήνυμά της η μικρή μαθήτρια, ζητώντας το αυτονόητο.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Ανατροπές στις αναθέσεις μαθημάτων: Τι αλλάζει για χιλιάδες εκπαιδευτικούς
Οι 20 βασικοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα - Τα ονόματα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
