Η έναρξη ενός ουσιαστικού διαλόγου για την Παιδεία, αποτελεί πάγιο και διαχρονικό αίτημα των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας. Η σύσταση από την υπουργό μιας πολυπληθούς Επιτροπής δεν αποτυπώνει τη ζητούμενη πραγματικότητα, καθώς η διαδικασία αυτή απέχει από τις αρχές της ισότιμης και συλλογικής συμμετοχής. Η συγκρότηση της πραγματοποιήθηκε χωρίς την απαιτούμενη συνεννόηση με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες, τις επιστημονικές ενώσεις και τα πολιτικά κόμματα. Παράλληλα απουσιάζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί, ενώ αποκλείστηκαν οι εκπρόσωποι των γονέων. ΟΛΜΕ,ΔΟΕ, ΟΙΕΛΕ συμμετέχουν με έναν εκπρόσωπο η κάθε μία. Πρακτικά είναι αδύνατο να λαμβάνουν μέρος σε όλες τις υποεπιτροπές.
Η κ. Ζαχαράκη αναμένει στα τέλη του 2027 σχετικά πορίσματα, όπως η φυσιογνωμία του νέου Λυκείου, η μετεξέλιξη των αδιάβλητων Πανελλαδικών εξετάσεων, το Εθνικό Απολυτήριο. Ακόμη προστίθεται και το Διεθνές [IB] ως μια νέα παράμετρος. Οι κάτοχοι του έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης σε Σχολές του εξωτερικού και μελλοντικά σε ιδιωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα. Ενδέχεται όμως να εισάγονται άνευ Πανελλαδικών στα δημόσια Α.Ε.Ι. Μια εξέλιξη που θα δίνει αυτό το δικαίωμα σε μαθητές ιδιωτικών σχολείων και σε ένα πολύ μικρό αριθμό δημοσίων.
Ο Εθνικός Διάλογος έχει πλέον απωλέσει το ουσιώδες ενδιαφέρον του . Τα όποια πορίσματα θα συμπέσουν χρονικά με τις βουλευτικές εκλογές. Η ΟΛΜΕ δεν συμμετέχει πλέον, καθώς δεν αναμένει κάτι αποτελεσματικό και δημιουργικό .Η υπουργός Παιδείας οφείλει να την καλέσει άμεσα και να συζητήσει για όλα τα προβλήματα που απαιτούν άμεσες λύσεις .Όσον αφορά το προτεινόμενο Εθνικό Απολυτήριο, δηλώνουμε πως είμαστε αντίθετοι με την προσθήκη νέων εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Το Λύκειο θα μετατραπεί σε ένα συνεχές εξεταστικό κέντρο όπου θα γενικευτεί το άγχος, η αποστήθιση και η κατηγοριοποίηση μαθητών και μαθητριών. Παράλληλα θα αυξηθεί το φροντιστήριο, αλλά και η παραπαιδεία. Η Τράπεζα Θεμάτων και οι πολλαπλές εξετάσεις θα φέρουν νέα δυσβάστακτα οικονομικά βάρη που θα επωμιστούν οι οικογένειες σε μια εποχή ακρίβειας, πληθωρισμού, μειωμένης αγοραστικής δύναμης και των πλέον χαμηλών μισθών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
