Από το 18ο αιώνα μέχρι και σήμερα, πολλοί καθηγητές, γλωσσολόγοι, επιστήμονες και γιατροί προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο που «κρύβεται» πίσω από την ορθογραφία των λέξεων ορθοπεδική και ορθοπεδικός.
Αποτέλεσμα; Να επικρατεί ένα μπέρδεμα, μια σύγχυση, για το ποιος είναι τελικά ο σωστός τρόπος γραφής των δύο αυτών όρων.
Ορθοπεδικός ή Ορθοπαιδικός;
Η ιστορία των δύο αυτών λέξεων μας «ταξιδεύει» πολλά χρόνια πίσω… Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή!
Η ορθοπεδική ή ορθοπαιδική είναι μια από τις κυριότερες ειδικότητες της ιατρικής, η οποία ασχολείται κυρίως με τη μελέτη, την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία των παθήσεων, αλλά και των κακώσεων των αρθρώσεων, των μυών και των οστών.
Συνεπώς, ο ορθοπεδικός ή ορθοπαιδικός ασχολείται με τη μελέτη του μυοσκελετικού συστήματος.
Είτε γράφεται με -ε είτε με -αι, η σημασία της ορθοπεδικής και ο ρόλος του ορθοπεδικού στην ιατρική δεν αλλάζει.
Η ορθογραφία, όμως, των δύο αυτών λέξεων έχει διχάσει την επιστημονική κοινότητα. Πότε κι από πού ξεκίνησε αυτό το «μπέρδεμα»;
Η Οπτική του “Ορθοπαιδικός”
Το 1741, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία ο όρος «Ορθοπαιδική» με -αι.
Συγκεκριμένα, ο Γάλλος γιατρός και καθηγητής της Ιατρικής Σχολής των Παρισίων, Nicolas Andry, στο βιβλίο του με τίτλο «Πραγµατεία Περί Ορθοπαιδικής ή Τέχνη της Προλήψεως και Διορθώσεως των Σωµατικών Δυσπλασιών (ή Παραµορφώσεων) στα Παιδιά», παρουσίασε για πρώτη φορά σε παιδαγωγούς και άλλους ενδιαφερόμενους τον όρο «Ορθοπαιδική» με -αι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο όρος «ορθοπαιδική» ήταν άγνωστος μέχρι εκείνη τη στιγμή. Όπως αναφέρει στο βιβλίο του, ο όρος «ορθοπαιδική» σχηματίστηκε από τις ελληνικές λέξεις «ορθός» και «παιδί», το οποίο σημαίνει «ίσιο παιδί».
Με απλά λόγια, δηλαδή, ήθελε να δείξει πως η «ορθοπαιδική» είναι η ειδικότητα που θεραπεύει παιδιά με σωματικές δυσπλασίες.
Σιγά-σιγά ο όρος «ορθοπαιδική» έγινε αποδεκτός, ενώ μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, ο όρος «ορθοπαιδικός» με -αι κυριαρχούσε παντού.
Η Οπτική του “Ορθοπεδικός”
Αργότερα, στην Ελλάδα, εμφανίστηκε ο όρος «ορθοπεδικός» με -ε.
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Μπαμπινιώτη, η χρήση του –ε οφείλεται σε παρετυμολογική σύνδεση με το Λατινικό “pes” (πόδι) και το ελληνικό «πέδη», λέγοντας ότι ο ορθοπεδικός είναι αυτός που «ορθώνει (τα οστά) με πέδες» (με επιδέσμους).
Ο ίδιος, όμως, αναφέρει πως το γαλλικό –e (pediatrique) αναλογεί στο ελληνικό –αι (παιδιατρική), γι’ αυτόν τον λόγο, η ορθοπαιδική και ο ορθοπαιδικός πρέπει να γράφονται με -αι.
Άλλα λεξικά της Ελληνικής αναφέρονται στον όρο ως «ορθοπεδικός» με -ε, με την Αμερικανική Ακαδημία Ορθοπαιδικών Χειρουργών να έχει στο έμβλημά της τις ελληνικές λέξεις «Ορθό Παιδίον».
Τα συμπεράσματα δικά σας… αφού και οι δύο τρόποι είναι ετυμολογικά σωστοί!
Πηγή: orthopedicclinic.com.cy
