Alfavita Newsroom Η υιοθεσία ενός αδέσποτου ζώου είναι μια πράξη αγάπης και ευθύνης. Πίσω από το βλέμμα ενός σκύλου που εγκαταλείπει τον δρόμο για μια οικογένεια, κρύβονται συναισθήματα που συχνά παραβλέπουμε. Μιλήσαμε με έμπειρους εκπαιδευτές σκύλων για να κατανοήσουμε πώς βιώνει ένα αδέσποτο την υιοθεσία, είτε πρόκειται για κουτάβι είτε για ενήλικο σκυλί.
1. Η υιοθεσία ενός αδέσποτου κουταβιού
Ένα κουτάβι που υιοθετείται σε μικρή ηλικία, συνήθως πριν αποκτήσει μόνιμες τραυματικές εμπειρίες από τον δρόμο, έχει περισσότερες πιθανότητες να προσαρμοστεί εύκολα σε μια οικογένεια.
«Τα κουτάβια είναι σαν λευκός καμβάς», μας λέει η εκπαιδεύτρια σκύλων Κατερίνα Μ., με εμπειρία σε φιλοζωικά σωματεία. «Η υιοθεσία για αυτά μοιάζει με φυσική συνέχεια της ζωής τους. Μαθαίνουν να αγαπούν, να εμπιστεύονται και να συνδέονται πιο γρήγορα».
Ωστόσο, ακόμα και ένα κουτάβι μπορεί να έχει βιώσει φόβο, πείνα ή εγκατάλειψη. Η φροντίδα, η υπομονή και η συνέπεια από τον νέο ιδιοκτήτη είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή ψυχολογική ανάπτυξή του.
2. Όταν υιοθετείται ένα ενήλικο αδέσποτο
Η περίπτωση ενός ενήλικου σκύλου που έχει ζήσει χρόνια στον δρόμο είναι διαφορετική και πιο σύνθετη. Αυτά τα ζώα έχουν γνωρίσει τον φόβο, την κακομεταχείριση, την πείνα και την εγκατάλειψη.
«Η πρώτη τους αντίδραση είναι συνήθως καχυποψία. Δεν καταλαβαίνουν γιατί κάποιος τους προσφέρει τροφή, ασφάλεια ή χάδι», εξηγεί ο εκπαιδευτής σκύλων Νίκος Π. «Αλλά όταν αρχίζουν να εμπιστεύονται, η αλλαγή είναι συγκλονιστική. Ένας σκύλος που έχει πονέσει και επιτέλους νιώθει αγάπη, σε αγαπάει με έναν εντελώς μοναδικό τρόπο».
Αυτά τα ζώα συχνά χρειάζονται περισσότερο χρόνο και εκπαίδευση, αλλά η ανταπόκριση τους μπορεί να είναι συγκινητική. Πολλοί εκπαιδευτές τονίζουν ότι οι πιο πιστοί και εκφραστικοί σκύλοι είναι εκείνοι που κάποτε θεωρούνταν “αδιόρθωτοι”.
Το προσδόκιμο ζωής των αδέσποτων
Σύμφωνα με μελέτες και εμπειρίες φιλοζωικών οργανώσεων, το μέσο προσδόκιμο ζωής ενός αδέσποτου στον δρόμο κυμαίνεται μεταξύ 3 και 5 ετών, ενώ σε ένα ασφαλές σπίτι μπορεί να φτάσει τα 12 έως 15 χρόνια ή και παραπάνω. Οι κυριότεροι κίνδυνοι για τα αδέσποτα περιλαμβάνουν τροχαία, ασθένειες, ασιτία, και κακομεταχείριση.
Η υιοθεσία σώζει ζωές. Κυριολεκτικά.
Τι πρέπει να ξέρει κάθε υιοθετώντας
Η υπομονή είναι κλειδί. Ένας σκύλος με τραυματικό παρελθόν χρειάζεται χρόνο για να νιώσει ασφάλεια.
Η θετική ενίσχυση βοηθάει στην εμπιστοσύνη. Αποφύγετε τις τιμωρίες και επιβραβεύστε την καλή συμπεριφορά.
Η ρουτίνα φέρνει ηρεμία. Σταθερές ώρες για φαγητό, βόλτες και ύπνο μειώνουν το άγχος.
Η αγάπη δεν διδάσκεται – βιώνεται. Ο σκύλος θα “διαβάσει” τα συναισθήματά σας πολύ πριν κατανοήσει τις εντολές σας.
Η υιοθεσία δεν είναι μόνο μια δεύτερη ευκαιρία για το ζώο, αλλά και μια μεταμορφωτική εμπειρία για τον άνθρωπο. Ένα βλέμμα ευγνωμοσύνης, ένα ήσυχο γουργουρητό ή μια χαρούμενη ουρά είναι υπενθύμιση ότι η αγάπη, ακόμα κι όταν έχει αργήσει, έχει πάντα αξία.
Αν σκέφτεστε να υιοθετήσετε, δείτε πίσω από τη ράτσα και το μέγεθος – δείτε την ψυχή. Δώστε μια ευκαιρία εκεί που κανείς άλλος δεν έδωσε. Κι εκείνο θα σας το ανταποδώσει με το παραπάνω.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
