Λεωνίδας Βουρλιώτης Η έκφραση «εν τη ρύμη του λόγου» χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη φυσική ροή της ομιλίας, όταν κάτι λέγεται αυθόρμητα, χωρίς ιδιαίτερο σχεδιασμό. Με άλλα λόγια, πρόκειται για όσα ξεφεύγουν από το στόμα μας «καθώς μιλάμε». Για παράδειγμα: «Του ξέφυγαν αυτά τα λόγια εν τη ρύμη του λόγου του». Πρόκειται για φράσεις που εκφράζουν αυθορμητισμό και άμεση αντίδραση στη συζήτηση.
Στη σύγχρονη γλώσσα συναντάμε συχνά τη φράση σε πολιτικά ή κοινωνικά συμφραζόμενα:
«Ο Υπουργός εν τη ρύμη του λόγου του παραδέχθηκε ορισμένα λάθη της κυβέρνησής του.»
«Εν τη ρύμη του λόγου, αναφέρθηκε και σε άλλα θέματα.»
«Ήταν φυσικό, εν τη ρύμη του λόγου, να υπερβάλει.»
Ιστορικά, η έννοια της «ρύμης» συνδεόταν αρχικά με την κίνηση και τη ροή, όπως στη φράση του Αριστοφάνη στο έργο Ειρήνη: «πτερύγων ρύμη», που σημαίνει δύναμη ή φορά των φτερών. Αντίστοιχα, στα αρχαία κείμενα αναφέρεται η ρύμη του τροχού, του αλόγου ή του αίματος, υποδηλώνοντας την κίνηση ή τη ροή τους.
Στα ελληνιστικά χρόνια η λέξη εξελίχθηκε και απέκτησε τη σημασία του στενού δρόμου ή της στενωπού. Από αυτή την έννοια προέρχονται οι νεοελληνικές λέξεις ρυμοτόμος, ρυμοτομικό σχέδιο και το ρήμα ρυμοτομώ, που σχετίζονται με το σχεδιασμό δρόμων και οικοδομικών τετραγώνων στις πόλεις.
Με λίγα λόγια, η ρύμη συνδέεται πάντα με τη ροή – είτε αυτή αφορά λόγια, κίνηση ή χώρους – και η φράση «εν τη ρύμη του λόγου» κρατάει ζωντανή αυτή την αρχαία σημασία στην καθημερινή ομιλία.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποκάλυψη alfavita.gr: Τροχαίο σοκ με ΚΤΕΛ γεμάτο φοιτητές - «Αποκοιμήθηκε ο οδηγός»
Αλλαγές κορυφής στην εκπαίδευση της Αττικής: Χηρεύουν 3 θέσεις "κλειδιά"
