Ε ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης: Tο Πολυτεχνείο Ζει- Ολοι στη συγκέντρωση, 17 Νοέμβρη
Στους αγώνες του σήμερα για παιδεία που μορφώνει, αξιοπρεπή δουλειά, ελευθερία, δημοκρατία, αξιοβίωτη ζωή.

Εμπνέει την πάλη ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό-φασισμό και το ρατσισμό.

                Σήμερα, 46 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου που ήταν η αρχή του τέλους για το τυραννικό καθεστώς της Χούντας του 1967, το μήνυμα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία», το συνθήματα «Έξω οι ΗΠΑ» και «Λαέ πολέμα!» παραμένουν επίκαιρα στην γκρίζα περίοδο που ζούμε. Σήμερα που το εισόδημα και το επίπεδο ζωής των εκπαιδευτικών και των μαθητών, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων βρίσκονται στο στόχαστρο από την αντιλαϊκή πολιτική ΝΔ και ΕΕ, μέσα στο αντιδραστικό μνημονιακό κεκτημένο. Σήμερα η βαθύτερη πρόσδεση στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ φέρνει την ελληνική κυβέρνηση συνένοχο στη θύελλα πολέμου που σαρώνει τη Μ. Ανατολή και απειλεί την ευρύτερη περιοχή, με άμεση συνέπεια την προσφυγοποίηση των λαών.

                Η νεολαία και το φοιτητικό κίνημα με την εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι φωτεινό παράδειγμα αξιοπρέπειας, λαϊκής αυτοπεποίθησης και θάρρους.. Η λάμψη του είναι παντοτινή και δεν τη σκιάζουν ούτε τα ξεπουλήματα των λίγων «επωνύμων» ούτε η ακροδεξιά προπαγάνδα του ψέματος που το απαξιώνει. Αναμετρήθηκαν με το άνομο και τυραννικό καθεστώς της 21ης Απριλίου 1967 που τσάκισε τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα, με φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια, δολοφονίες, αστυνομοκρατία και χαφιεδισμό. Η Χούντα παράδωσε στη λεηλασία των βιομηχάνων, εφοπλιστών και τραπεζών τον κόσμο της δουλειάς, το δημόσιο και φυσικό πλούτο παραχωρώντας, βούλιαξε στο ρουσφέτι, με πρώτο το σόι του δικτάτορα Παπαδόπουλου, τα σκάνδαλα προσωπικού πλουτισμού. Οι δικτάτορες υπηρέτησαν τις ΗΠΑ, τη CIA και τον ιμπεριαλισμό, σηκώνοντας τη σημαία του αντικομμουνισμού. Επέβαλλαν ένα καθεστώς ανελευθερίας που καλούσε το λαό σε μια εξευτελιστική εθελοδουλία, φτηνό καταναλωτισμό και ένα πλαστικό πολιτισμό της ημιμάθειας και της προγονοπληξίας. Παρέμεινε πάντα εχθρός της πολιτιστικής κληρονομιάς και των δημιουργών αυτού του τόπου. Αυτόν τον κόσμο υπερασπίζεται η ακροδεξιά της ΧΑ, του Βελόπουλου, αλλά όχι μόνο.

                Το Πολυτεχνείο έσπασε το φόβο, την ηττοπάθεια, τη λογική του ευτελούς συμβιβασμού με τους βάρβαρους δικτάτορες, τη μάταιη αναμονή ενός σωτήρα. Τιμώντας τις καλύτερες αγωνιστικές παραδόσεις του λαού φώτισε το δρόμο του αγώνα και της εξέγερσης. Θύμισε ότι όση ελευθερία έχουμε, κατακτήθηκε με λαϊκούς αγώνες, ενωτικούς και αποφασιστικούς. Γι αυτό αγκαλιάστηκε πλατιά από τους εργαζόμενους, τους μαθητές, τα λαϊκά στρώματα, από κάθε πολίτη που διψούσε για ελευθερία. Έτσι στάθηκε, παρά τη βάρβαρη αιματηρή καταστολή, η αρχή του τέλους της Χούντας. Ήρθε στη συνέχεια η προδοσία της Κύπρου και το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου που άνοιξε το δρόμο στην τουρκική εισβολή και τη συνεχόμενη κατοχή του 40% του νησιού από ένα νατοϊκό στρατό. Ήταν ο εθνικισμός και η συμμετοχή στη συνωμοσία των ιμπεριαλιστών σε βάρος της Κύπρου που έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στη Χούντα και έτσι έπεσε κάτω από το βάρος των εγκλημάτων της το 1974.

                Στους νεκρούς και τους τραυματίες του Πολυτεχνείου χρωστάμε πολλά για τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας που σήμερα μπαίνουν στο στόχαστρο. Έχουμε χρέος να τα υπερασπιστούμε, για να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε μια καλύτερη εκπαίδευση και μια καλύτερη ζωή. Να σταθούμε στο πλευρό της νεολαίας που αγωνίζεται για το μέλλον της. Να αρνηθούμε τη διαίρεση και τον εμφύλιο των φτωχών, να υψώσουμε τείχος αλληλεγγύης που θα προστατέψει όσους πλήττονται, όσους αγωνίζονται, αλλά και τους πρόσφυγες, τα πιο χτυπημένα θύματα από τους δαίμονες του καιρούς μας, τον πόλεμο, την υπερεκμετάλλευση, τον φανατισμό και τον ιμπεριαλισμό. Ενάντια στο ρατσισμό, το φασισμό, τον εθνικισμό που οι νοσταλγοί της χούντας θέλουν να ποτίσουν την κοινωνία. Μια κοινωνία που τους έβλεπε απέναντι όταν δέχτηκε τα πλήγματα των μνημονίων, των αντιλαϊκών πολιτικών και του κρατικού αυταρχισμού.

                Το Πολυτεχνείο ζει και φωτίζει το δρόμο ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ σε εκπαίδευση και κοινωνία. Ενάντια στη βαρβαρότητα του ρατσισμού και τον κίνδυνο του πολέμου. Με το εκπαιδευτικό και λαϊκό κίνημα μπορούμε να παλέψουμε, να αντισταθούμε, να διεκδικήσουμε και να κατακτήσουμε όσα σηματοδοτεί σήμερα το ανεξίτηλο σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία».

Συγκέντρωση Κυριακή 17 Νοέμβρη στις 5μμ μπροστά στο Πολυτεχνείο.

Το ΔΣ της ΕΛΜΕ

σχετικά άρθρα

Κινητοποίηση για μόνιμους διορισμούς, ενάντια στην αξιολόγηση και το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο
Κινητοποίηση για μόνιμους διορισμούς, ενάντια στην αξιολόγηση και το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο
Πανεκπαιδευτική Κινητοποίηση για μαζικούς μόνιμους διορισμούς, ενάντια στο προσοντολόγιο, την αξιολόγηση και το νέο αντιασφαλιστικό...
Κινητοποίηση για μόνιμους διορισμούς, ενάντια στην αξιολόγηση και το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο