Στη νεοελληνική προφορά, όπως σημειώνει, υπάρχουν πέντε φωνηεντικοί ήχοι: α, ε, ι, ο, ου. Παρά τις παρανοήσεις που κυκλοφορούν συχνά στο διαδίκτυο, η ιδέα ότι η ελληνική έχει επτά φωνήεντα βασίζεται σε λάθος σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων ή στην ανάμειξη αρχαίας και νέας προφοράς.
Σε ανάρτησή του, ο κ. Μπαμπινιώτης υπογραμμίζει ότι το ζήτημα αυτό δεν έχει ουσιαστική δυσκολία, αλλά δείχνει πώς ένα απλό γραμματικό θέμα μπορεί να παρουσιαστεί στρεβλά ως πρόβλημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επισημαίνει ακόμη ότι στο παρελθόν θα ήταν αδιανόητο κάποιοι να αγνοούν βασικές γραμματικές έννοιες ή να μην ανατρέχουν σε μια γραμματική για να ελέγξουν την ορθή χρήση των φωνηέντων.
Ο καθηγητής καταλήγει ότι η σύγχυση προκύπτει κυρίως από δύο παράγοντες: πρώτον, από τη σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων, δηλαδή της προφοράς με τη γραφή, και δεύτερον, από τη διαφορά φθόγγων ανάμεσα στην αρχαία και τη νέα ελληνική. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός “ψευδοπροβλήματος” γύρω από τα φωνήεντα που επανέρχεται περιοδικά στη δημόσια συζήτηση.
