Οι Πανελλαδικές. Ένα από τελευταία κάστρα της αριστείας εν Ελλάδι. Που γκρεμίζεται συθέμελα ενώπιον της ανείπωτης τραγωδίας των κοριτσιών που επέλεξαν να αυτοκτονήσουν καθώς έκριναν πως αποδείχθηκαν "κατώτερες των περιστάσεων". Αλήθεια ποιος τις έκρινε ως ανεπαρκείς και μάλιστα πριν καν διαγωνιστούν;
Τρανή απόδειξη της πίεσης στην οποία υπόκειται η μαθητική νεολαία, προκειμένου να υπογραμμίσει εμφατικά σε γνωστούς και φίλους ότι "αξίζει". Πως το μέλλον της διαγράφεται λαμπρό. Και πως η καταξίωση της υψηλής βαθμολογίας προοιωνίζει μια καριέρα με περγαμηνές και πακτωλό χρημάτων. Άλλωστε αυτό δεν είναι και το κεντρικό σύνθημα της εποχής πως «με τα λεφτά μπορείς να τα αγοράσεις όλα»;
Φυσικά τα κορίτσια αυτά δεν είναι τίποτε άλλο παρά θύματα μιας πλάνης. Πως οι κακοί βαθμοί επισείουν την κοινωνική κατακραυγή. Που δεν αφορά μόνο έναν αποτυχόντα μαθητή αλλά διατρέχει οριζόντια την οικογένειά του. Πολύ εύκολος και απλοϊκός ο συλλογισμός: "Δεν διάβασα όσο έπρεπε, θα κουβαλάω εσαεί την αποτυχία και η ντροπή θα συνιστά κηλίδα στην έξωθεν μαρτυρία της οικογένειας.". Παγίδα που δύσκολα κανείς μπορεί να την αποφύγει.
Πολύ λογικά να σκεφτεί έτσι ένα 17 χρόνο παιδί που έχει μεγαλώσει με ριζωμένα στερεότυπα του τύπου "διάβασε αλλιώς δεν θα μπορέσεις να γίνεις ούτε σκουπιδιάρης". Μια εξίσου βολική πλάνη που ωστόσο λειτουργεί εκφοβιστικά στην εφηβική ψυχή. Άντε σήμερα να εξηγήσει κάνεις στους αποφοίτους της Γ Λυκείου πως πλέον απαιτείται διδακτορικό για να διδάξει κανείς Βιολογία και Γλώσσα στην Γ' Γυμνασίου!
Την στιγμή που μάλιστα, πλείστοι όσοι επιλέγουν τα πανεπιστήμια του εξωτερικού ή ακόμα χειρότερα τα "εύκολα κατασκευασμένα προσόντα" για να παρακάμψουν τον ανταγωνισμό. Που δεν έχει τα ίδια μέτρα και σταθμά για όλους. Γιατί αν μπορεί κανείς να εξαγοράσει την καταξίωση γιατί να μην την αγοράσει; Τι σημασία έχει αν το αίσθημα αδικίας στο κοινωνικό σώμα διευρύνεται;
Γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί είναι ανάγκη αυτή τη στιγμή να αλλάξουν νοοτροπία και να δουν με άλλο μάτι την γνωστική εξέλιξη των παιδιών, εκτός του έτσι κι αλλιώς χρήσιμου και αξιολογικά ορθού εξεταστικού συστήματος. Πως η μόρφωση-και ο κακός βαθμός φυσικά- ανοίγει παράθυρα ευκαιρίας, χωρίς να κλείνει πόρτες και να αμαυρώνει προοπτικές. Σε ένα κόσμο που εξοικειώνεται με την βία και λειτουργεί χωρίς καμία πνευματική πυξίδα.
*Ιστορικός.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Ανατροπές στις αναθέσεις μαθημάτων: Τι αλλάζει για χιλιάδες εκπαιδευτικούς
Οι 20 βασικοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα - Τα ονόματα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
