Alfavita Newsroom Ο όρος «κέικ» έχει μακρά ιστορία. Η ίδια η λέξη προέρχεται από τους Βίκινγκ, από την αρχαία νορδική λέξη «κακά». Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν το κέικ «πλακοῦς», που προέρχεται από τη λέξη «πλάξ» που σημαίνει πλάκα. Ψηνόταν με αλεύρι αναμεμειγμένο με αυγά, γάλα, καρύδια και μέλι.
Είχαν επίσης μια τούρτα που ονομάζεται satura, η οποία ήταν ένα επίπεδο βαρύ κέικ. Κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, το όνομα για το κέικ έγινε «πλακούντα» που προήλθε από τον ελληνικό όρο. Ένας πλακούντας ψήνεται σε μια βάση ζύμης ή μέσα σε μια θήκη ζαχαροπλαστικής.
Οι Έλληνες πρωτοχρησιμοποίησαν τη μπίρα (ζύθο) ως διογκωτικό μέσο, τηγανίζοντας τηγανίτες στο ελαιόλαδο και για τα cheesecakes χρησιμοποιούσαν γάλα κατσίκας. Στην αρχαία Ρώμη, η βασική ζύμη ψωμιού εμπλουτίστηκε με το βούτυρο, τα αυγά και το μέλι, γεγονός που παρήγαγε ένα γλυκό και ψημένο κέικ. Ο λαϊκός ποιητής Οβίδιος αναφέρεται στο πάρτυ γενεθλίων και στο κέικ του αδελφού του στο πρώτο του βιβλίο εξορίας, Tristia.
Τα πρώτα κέικ στην Αγγλία ήταν επίσης ουσιαστικά ψωμί: οι πιο προφανείς διαφορές μεταξύ του «κέικ» και του «ψωμιού» ήταν η στρογγυλή, επίπεδη μορφή των κέικ και η μέθοδος μαγειρέματος, στην οποία το κέικ γυριζόταν πάνω από μία φορά κατά τη διάρκεια του ψησίματος, ενώ το ψωμί έμενε όρθιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ψησίματος.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
