Λεωνίδας Βουρλιώτης Πριν ακόμη ξεκινήσει ουσιαστικά, ο λεγόμενος εθνικός διάλογος για την Παιδεία βρέθηκε στο επίκεντρο έντονων πολιτικών αντιδράσεων. Η αντιπολίτευση κάνει λόγο για διαδικασία «προσχηματική», εκφράζοντας επιφυλάξεις τόσο για τη συγκρότηση της Επιτροπής όσο και για το πλαίσιο λειτουργίας της. Πίσω από τις ανακοινώσεις, όμως, αναδύεται ένα βαθύτερο ερώτημα: μπορεί να υπάρξει πραγματική συνεννόηση χωρίς τους ανθρώπους της καθημερινής σχολικής ζωής;
Οι ενστάσεις από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
Με κοινή δήλωσή τους, οι τομεάρχες Παιδείας του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Στέφανος Παραστατίδης και Σωκράτης Κάτσικας, υπογράμμισαν ότι η εξαγγελία ενός εθνικού διαλόγου θα μπορούσε να αποτελέσει θετική εξέλιξη. Ωστόσο, όπως σημειώνουν, ο τρόπος συγκρότησης της Επιτροπής δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Σύμφωνα με τη θέση τους:
Δεν προηγήθηκε καμία συνεννόηση με τα πολιτικά κόμματα
Δεν υπήρξε ενημέρωση για τη σύνθεση της Επιτροπής
Δεν υπήρξε συμφωνία ούτε για τα θέματα ούτε για τη διαδικασία
Οι δύο τομεάρχες επισημαίνουν ότι η Επιτροπή συγκροτήθηκε χωρίς να ζητηθούν προτάσεις από τα κόμματα και ότι δεν προβλέπεται ουσιαστικός τρόπος κατάθεσης των θέσεών τους. Η πρόβλεψη ότι εκπρόσωποι κομμάτων «δύναται να κληθούν χωρίς δικαίωμα ψήφου» εκλαμβάνεται ως περιθωριοποίηση και όχι ως συμμετοχή.
Πέρα από την πολιτική διάσταση, η κριτική τους εστιάζει και σε κάτι πιο ουσιαστικό: την απουσία των άμεσα εμπλεκομένων στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εκπαιδευτικοί της τάξης, διευθυντές σχολείων, γονείς, μαθητές. Εκείνοι που βιώνουν καθημερινά τις συνέπειες κάθε μεταρρύθμισης.
Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Με κοινή παρέμβαση, οι Δημήτρης Καλαματιανός, Πόπη Τσαπανίδου και το Τμήμα Παιδείας του κόμματος ζήτησαν την απόσυρση της Επιτροπής, δηλώνοντας ότι δεν θα συμμετάσχουν στη διαδικασία.
Η βασική ένσταση είναι ότι η Επιτροπή συστάθηκε χωρίς προηγούμενη διαβούλευση, γεγονός που –κατά τον ΣΥΡΙΖΑ– ακυρώνει τον ίδιο τον χαρακτήρα ενός «εθνικού» διαλόγου. Το κόμμα ζητά επανεκκίνηση από μηδενική βάση, με διαφάνεια, αντιπροσωπευτικότητα και σαφές πλαίσιο λειτουργίας.
Στην ανακοίνωση γίνεται λόγος για έλλειψη βασικών προϋποθέσεων:
Διαφάνεια
Διαβούλευση
Συνεργασία
Συμφωνία στους όρους
Το ουσιαστικό διακύβευμα
Πέρα από τις κομματικές αιχμές, η συζήτηση αναδεικνύει μια σταθερή παθογένεια του δημόσιου διαλόγου για την Παιδεία στην Ελλάδα: μιλάμε συχνά για το σχολείο, χωρίς να ακούμε αρκετά το σχολείο.
Ο εκπαιδευτικός που παλεύει με ελλείψεις και υπερφορτωμένα προγράμματα.
Ο μαθητής που βιώνει το άγχος των εξετάσεων.
Ο γονιός που προσπαθεί να στηρίξει, συχνά χωρίς σαφή εικόνα.
Ο διευθυντής που διαχειρίζεται αντιφάσεις πολιτικών αποφάσεων.
Η Παιδεία δεν είναι μόνο θεσμικό πεδίο – είναι καθημερινή εμπειρία. Και κάθε διάλογος που φιλοδοξεί να χαρακτηριστεί «εθνικός» κρίνεται πρωτίστως από το αν ενσωματώνει αυτή την εμπειρία.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
