Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία - Αν τα έχουμε όλα αυτά, γιατί τόση βία;
«Όλα είναι θέμα Παιδείας». Το λένε όμως χωρίς να εμβαθύνουν, χωρίς να το κατανοούν. Αλλά ακόμα και αν το κατανοούν τίποτα δεν κάνουν για να το πραγματοποιήσουν. Έχει καταντήσει κούφια λόγια και κοινοτυπία

Βία μεταξύ μαθητών, βία μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών, βία μεταξύ κρατών. O νόμος του ισχυρού να επιβάλλεται στον αδύνατο. Μαθητής άλμα στο κενό. Μαθητής οπλοφορεί. Δασκάλα παράλληλης στήριξης με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις έπειτα από επίθεση μαθητή της. Πορείες με επεισόδια και καταλήψεις σχολείων. Που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση; Ποιες είναι οι αιτίες; Ποιοι ευθύνονται για αυτή τη ζοφερή εικόνα;

Όλα είναι θέμα Παιδείας. Το λένε όμως χωρίς να εμβαθύνουν, χωρίς να το κατανοούν. Αλλά ακόμα και αν το κατανοούν τίποτα δεν κάνουν για να το πραγματοποιήσουν. Έχει καταντήσει κούφια λόγια και κοινοτυπία.

Πώς όμως να είναι διαφορετικά όταν οι δαπάνες για την παιδεία έχουν μείνει στα χαμηλότατα επίπεδα περασμένων δεκαετιών; Πώς να εφαρμοσθούν ειδικά προγράμματα, επιμορφώσεις και παρεμβάσεις όταν χρήματα για την παιδεία δεν δαπανώνται.

Η βία εκτός από διαχρονικό φαινόμενο είναι πρόβλημα συμπεριφοράς, ανεπαρκούς συναισθηματικής νοημοσύνης και λανθασμένων προτύπων, δηλαδή καθαρά θέμα Παιδείας. Πως καταπολεμιέται αυτό εκτός απ’ τη σωστή αγωγή που αποκτάται απ’ το σχολείο και την οικογένεια;

Ποιο σχολείο όμως με τις παρούσες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες είναι σε θέση να παρέχει αυτήν την σωστή παιδεία, την ορθή αγωγή, την γνώση και την καλλιέργεια για να αποδιώξει απ’ τις παιδικές ψυχές την ανάγκη να επιδείξουν συμπεριφορές κακώς εννοούμενου ανδρισμού, αυτοκαταστροφής και μαγκιάς; Ένα το κρατούμενο. Έχουμε Παιδεία;

Ποιο ελληνικό σχολείο μετά τη βία με τη μορφή οικονομικής ισοπέδωσης που δέχτηκε η πατρίδα μας από τους δανειστές έμεινε όρθιο για να επιτελέσει όπως πρέπει το έργο του. Μείναμε να παρακολουθούμε απαθείς όλα τα περιστατικά ενδοσχολικής βίας, να τα αποδεχόμαστε με μοιρολατρία και να σταματάμε μόνο στην εικόνα που πουλάει, χωρίς καμία εμβάθυνση και έρευνα. Δύο τα κρατούμενα. Έχουμε Ψωμί;

Αν το κράτος αναλάμβανε τις ευθύνες του στο χώρο της παιδείας, θα αντιμετωπίζαμε περιστατικά βίας που οφείλονται σε ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού ειδικής αγωγής όπως ο τραυματισμός της δασκάλας παράλληλης στήριξης από τον μαθητή της;

Υπάρχει μία λαϊκή ρήση που λέει: Όπου κλείνει ένα σχολείο ανοίγει μία φυλακή. Σήμερα το παραπάνω είναι περισσότερο επίκαιρο παρά ποτέ και αν δεν θέλουμε να χτίσουμε μεγάλες φυλακές πρέπει να αναθεωρήσουμε τη στάση μας απέναντι στην παιδεία και το σχολείο.

Καλή η αριστεία, καλή ή κακή και η αξιολόγηση, αλλά αν πίσω από τη βιτρίνα κρύβεται η αμείλικτη πραγματικότητα της βουβής βίας και της στρεβλής θεώρησης της κοινωνίας, τότε το μέλλον μας σαν χώρας είναι θολό.

Η βία φέρνει βία λένε. Σωστά η βία από τους ισχυρούς δανειστές προς την πατρίδα μας φέρνει τη βία της εξουσίας και του κράτους προς τους πολίτες του και η βία αυτή γεννά τη βία μεταξύ των πολιτών. Αυτή η κατάσταση δεν αντιστρέφεται με την καταστολή, αλλά αντιμετωπίζεται με την πρόληψη. Δεν διορθώνεται με την συντηρητικού προσήμου αυστηροποίηση των ποινών και των τιμωριών. Δεν καταστέλλεται με το «Νόμος και Τάξη». Τρία τα κρατούμενα. Έχουμε Ελευθερία;

Αντίθετα είναι τα αποτελέσματα που καταφέρνουμε με όλα τα παραπάνω: Επεισοδιακές πορείες, καταλήψεις σχολείων και καταστροφές περιουσιών από μαθητές και φοιτητές είναι τα πρόσφατα γεγονότα που το επιβεβαιώνουν.

Ούτε και η ασυδοσία και η ατιμωρησία ούτε όμως και η ωμή καταστολή και βαριά τιμωρία έχουν σοβαρά αποτελέσματα απέναντι στη βία. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να αποκαλύψουμε τα βαθύτερα αίτιά της και να τα εξαλείψουμε. Αυτό μόνο με τη σωστή Παιδεία που οδηγεί στη σωστή αγωγή και καλλιέργεια του ανθρώπου μπορεί να επιτευχθεί.

Έχουμε σαν κοινωνία την υποχρέωση να μην μένουμε μοιρολατρικά απλοί παρατηρητές, αλλά να βγούμε από την παρακμή και να πολεμήσουμε για το μέλλον μας.

Για όλα αυτά, πιο επίκαιρο από ποτέ είναι το μήνυμα του Πολυτεχνείου, με την αντίσταση και εξέγερση των φοιτητών της εποχής εκείνης απέναντι στη βία της δικτατορίας. Εάν το μήνυμα αυτό το μεταφέρουμε στη σύγχρονη εποχή, στη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε, την γεμάτη βία, τότε θα αποκτήσει την ολοκληρωτική του σημασία και αξία. Θα σηματοδοτήσει τις προσπάθειές μας να ανακαλύψουμε τις αιτίες της Βίας. Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία. Ένα από τα παραπάνω εάν λείπει από μία κοινωνία, τότε δημιουργούνται οι συνθήκες εκείνες που γενούν την βία και την ρίχνουν στην παρακμή.

σχετικά άρθρα

Ακόμα και οι πέτρες πια το ξέρουν
Ακόμα και οι πέτρες πια το ξέρουν
Αυξήστε τις ώρες Φυσικής Αγωγής σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Αναβαθμίστε τον Σχολικό Αθλητισμό. Εντάξτε μάθημα Αγωγής Υγείας στα Δημοτικά...
Ακόμα και οι πέτρες πια το ξέρουν
Ερώτηση 44 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τη λειτουργία σχολικών μονάδων στις Φυλακές Κορυδαλλού
Ερώτηση 44 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τη λειτουργία σχολικών μονάδων στις Φυλακές Κορυδαλλού
Η ερώτηση των βουλευτών κατατέθηκε ύστερα από πρωτοβουλία του Βουλευτή Β' Πειραιά, Τρύφωνα Αλεξιάδη
Ερώτηση 44 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τη λειτουργία σχολικών μονάδων στις Φυλακές Κορυδαλλού