Στην αρχαιότητα, ο όρος χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει τη μάχη, την πολεμική σύγκρουση, αλλά και τον έντονο θόρυβο ή την αναστάτωση που τη συνόδευε. Παράλληλα, μπορούσε να αποδώσει και την έννοια μιας έντονης λογομαχίας, μιας σύγκρουσης ή γενικότερα μιας κατάστασης μεγάλης αναστάτωσης.
Στα ομηρικά έπη συναντάται συχνά η φράση "μόθος πολέμου", με την οποία αποδίδονται η βοή, η ένταση και η αναταραχή που επικρατούν στο πεδίο της μάχης. Με την πάροδο του χρόνου, η σημασία της λέξης διευρύνθηκε και χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει κάθε είδους φασαρία ή έντονη αναστάτωση στην ανθρώπινη ζωή.
Παρότι σήμερα η λέξη "μόθος" δεν αποτελεί μέρος της καθημερινής ομιλίας, εξακολουθεί να συναντάται σε λογοτεχνικά έργα, ποιητικά κείμενα και στη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Η παρουσία της υπενθυμίζει τον διαχρονικό πλούτο του ελληνικού λεξιλογίου και τη βαθιά ιστορική συνέχεια της γλώσσας.
