Προ ημερών, ένα άρθρο των New York Times τιτλοφορείτο κατά τρόπο παραδόξως ελκυστικό «Sometimes, to Make an Electric Car Better, You’ve Got to Make It a Little Worse».
Συνελόντι ειπείν, εάν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δε φέρουν κάποια στοιχεία των παλαιότερων «συγγενών» τους, όπως ο θόρυβος, τα οποία είναι εθιστικά για τους φανατικούς των τεσσάρων τροχών, τότε δεν πρόκειται να αποκτήσουν πιστό κοινό. Πηγαίνοντας λίγο πίσω στην τεχνολογία, τα αποτελέσματα θα είναι καλύτερα, σύμφωνα με τον αρθρογράφο.
Πράγματι, όνειρο των συγχρόνων είναι η εξοικονόμηση ενέργειας, ακόμη κι αν πρόκειται για την προσωπική κατάθεση έργου. Εξηγούμαι ευθύς αμέσως⸱ παρατηρείται τελευταίως μία στροφή των γονέων προς την «ηλεκτροκίνηση» των τέκνων τους. Αναμένεται η αγωγή και η μόρφωση των παιδιών να γίνεται εκτός οικίας ή εντός αυτής με έναν… αυτόματο/αυτοματοποιημένο τρόπο. Θεώμεθα τούτο σε κάθε βόλτα μας εντός τους άστεως⸱ νήπια κινητοαγωγούμενα, ήτοι φέροντα ανά χείρας έξυπνες συσκευές προκειμένου για την ατάραχη και ανέφελη δια-σκέδαση των γονέων.
Γι΄ αυτά τα νήπια ο Πλάτων είχε γράψει στους Νόμους πως «αν έχουν την σωστή εκπαίδευση γίνονται θεϊκότατα και ημερότατα όντα, ενώ σε διαφορετική περίπτωση μεταβάλλονται στα αγριότερα απ’ όλα τα ζώα που τρέφει η γη». Μα και οι γονείς…οι ίδιοι, σπάνια γευματίζουν χωρίς το κινητό τους στο πλάι (Με έκπληξη πληροφορηθήκαμε την πρωτοβουλία του εστιατορίου AI Condominio στη Βερόνα της Ιταλίας να δωρίζει μπουκάλια κρασιού σε όσους θαμώνες παραδίδουν στην είσοδο τα κινητά τους τηλέφωνα).
Αυτοί ακριβώς οι γονείς, οι επιθυμούντες την ανεξαρτητοποίηση των παιδιών τους από τη γονική αντλία «βενζίνης», στα χρόνια της εφηβείας, καταφεύγουν σε εκπαιδευτικούς και ειδικούς για να επιτύχουν την απεξάρτηση των εθισμένων πια νέων. Τότε, στην παρακίνηση για ανάπτυξη των ουσιαστικών σχέσεων και επαφών μέσα στην οικογένεια, οι ίδιοι οι έφηβοι ομολογούν πως «δε βλέπουν τους γονείς τους καθώς είναι συνεχώς στη δουλειά», «το οικογενειακό τραπέζι αποτελεί έναν μύθο⸱ ποτέ δε βρίσκονται όλοι μαζί στο σπίτι». Και εν τω μεταξύ, οι άλλοτε «παραμάνες» είναι πια τα ηλεκτρονικά μέσα. Και ο χρόνος κυλά…τικ τοκ…τικ τοκ…
Υπάρχει λύση; Αυξάνονται οι τηλεφωνικές γραμμές κλήσης σε περιπτώσεις άσκησης βίας, οι πλατφόρμες καταγγελιών σχολικού εκφοβισμού. Την ίδια στιγμή διαβάζουμε φήμες περί του Εξαήμερου του…μειράκιου που θα εργάζεται πολύ για να καταναλώνει πολύ και να πετύχει πολύ! Πώς θα φαινόταν μία «Ημέρα οικογένειας χωρίς κινητό;» Ένα «no cellphone family pass»; Μία μαζική πρωτοβουλία σχολείων προς αυτή την κατεύθυνση, ένα «μπουκάλι κρασί» για κάθε μαθητή που θα αφήνει όλη τη μέρα το κινητό του στο σχολείο;
Μήπως πηγαίνοντας λίγο πίσω στα ήθη μας, τελικά πάμε στ΄ αλήθεια και ουσιαστικά μπροστά;
*Φιλόλογος- Διδακτολόγος MSc
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
