Μιχάλης Τσιλιβάκος Η εποχή που οι συντάξεις αποτελούσαν μια αξιοπρεπή συνέχεια του εργασιακού βίου ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
Το ελληνικό Ασφαλιστικό σύστημα, μετά από μια δεκαετία βίαιων προσαρμογών και δραματικών περικοπών, διολισθαίνει σε μια νέα, ζοφερή κανονικότητα, αυτή των αποδοχών πείνας.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εργαζόμενοι που εισέρχονται τώρα στην αγορά εργασίας ή διανύουν το μέσο της καριέρας τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν μαθηματικό παραλογισμό, όπου ακόμη και τα 40 χρόνια ασφάλισης δεν εγγυώνται πλέον ούτε καν το ψυχολογικό όριο των 1.000 ευρώ.
Από το 110% στον «κόφτη» του 50% στις συντάξεις
Η υπονόμευση του συστήματος δεν είναι πλέον «κρυφή». Ενώ στο παρελθόν το άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης μπορούσε να αγγίξει ή και να ξεπεράσει το 100% των τελευταίων αποδοχών, σήμερα το ποσοστό αναπλήρωσης έχει καταρρεύσει στο 50%-60%.
Η συμπερίληψη της εθνικής σύνταξης στο τελικό ποσό λειτουργεί περισσότερο ως «σωσίβιο» παρά ως ουσιαστική ενίσχυση, την ώρα που τα όρια ηλικίας έχουν εκτοξευθεί στα 67 έτη για όσους δεν συμπληρώνουν την πλήρη 40ετία.
Η μόνη «διέξοδος» που προσφέρει το τρέχον σύστημα είναι η δυνατότητα του συνταξιούχου να συνεχίσει να εργάζεται. Πρόκειται για μια έμμεση παραδοχή της πολιτείας ότι η παροχή του ΕΦΚΑ δεν επαρκεί για την επιβίωση, μετατρέποντας τη σύνταξη από δικαίωμα ανάπαυσης σε ένα απλό συμπλήρωμα εισοδήματος.
Τα τρία «παραδείγματα» της φτώχειας
Η ακτινογραφία των μελλοντικών αποδοχών στις συντάξεις, όπως διαμορφώνεται με τα σημερνά δεδομένα, αποκαλύπτει το μέγεθος της κοινωνικής απειλής.
Ακόμη και αν κάποιος μισθωτός των 1.000 ευρώ καταφέρει να διατηρήσει έναν μέσο συντάξιμο μισθό 1.000 ευρώ για όλο τον εργασιακό του βίο (υπολογίζοντας και τις «μαύρες τρύπες» της ανεργίας, της μερικής απασχόλησης και των παγωμένων τριετιών), η σύνταξη που θα λάβει μετά από 4 δεκαετίες δουλειάς δεν θα ξεπερνά τα 946 ευρώ μεικτά.
Η συντριπτική πλειονότητα των αυτοαπασχολούμενων (8 στους 10) που επιλέγουν την κατώτατη ασφαλιστική κλάση, θα βρεθούν με μια σύνταξη πέριξ των 908 ευρώ μεικτά. Εδώ προκύπτει το οξύμωρο: η εθνική σύνταξη που καταβάλλει το κράτος (446 ευρώ) είναι υψηλότερη από την ανταποδοτική σύνταξη (426 ευρώ) που αντιστοιχεί στις εισφορές μιας ολόκληρης ζωής.
Οι αγρότες παραμένουν οι «φτωχοί συγγενείς» του συστήματος. Με εισφορές στην κατώτατη κλάση, η ανταποδοτική τους σύνταξη καθηλώνεται στα 270 ευρώ, με το συνολικό ποσό να αγγίζει τα 713 ευρώ μόνο εφόσον λάβουν πλήρη εθνική σύνταξη μετά το 2032.
«Θα πάρω ποτέ σύνταξη;». Το ερώτημα αυτό δεν είναι πλέον ρητορικό, αλλά μια ωμή έκφραση εργασιακής ανασφάλειας. Σε ένα περιβάλλον ραγδαίων τεχνολογικών αλλαγών και ασταθών εργασιακών σχέσεων, η απαίτηση για 40 συνεχή έτη ενσήμων φαντάζει για πολλούς ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Η γενιά με τα 586 ευρώ και τα "μπλοκάκια" καλείται να χρηματοδοτήσει ένα σύστημα που, στην τελική ευθεία, υπόσχεται να της επιστρέψει ψίχουλα.
Όλες οι ειδήσεις για νέες θέσεις εργασίας, Προκηρύξεις, Διορισμούς, ΑΣΕΠ στην Ελλάδα
Voucher 750 ευρώ για όλους του εργαζόμενους ιδιωτικού τομέα - ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΔΩ ΕΩΣ ΑΥΡΙΟ
ΑΣΕΠ: Νέα Πιστοποίηση Υπολογιστών - Εξ αποστάσεως - Παίρνετε το ECDL από το σπίτι σας σε 2 μέρες
Ανακοινώθηκε επίσημα ο 3ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός ΑΣΕΠ με νέα ύλη
