Alfavita Newsroom Με μια σκληρή αλλά ανθρώπινη τοποθέτηση, η Δημοκρατική Συνεργασία Εκπαιδευτικών Π.Ε. παρεμβαίνει για το τραγικό συμβάν με τις δύο μαθήτριες, τονίζοντας ότι πίσω από την τραγωδία κρύβεται μια κοινωνία που ασφυκτιά και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που συνθλίβει τους μαθητές αντί να τους στηρίζει.
Οι εκπαιδευτικοί υπογραμμίζουν ότι τα παιδιά μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον αδιάκοπης πίεσης, οικονομικής ανασφάλειας και φόβου για το μέλλον, όπου η αξία τους ταυτίζεται αποκλειστικά με τις επιδόσεις και τους βαθμούς.
Καταγγέλλουν ότι το σημερινό σχολείο λειτουργεί ως μηχανισμός εξαντλητικού ανταγωνισμού που αγνοεί τις συναισθηματικές ανάγκες των νέων, αντιμετωπίζοντας την ψυχική φροντίδα ως δευτερεύουσα.
Στο πλαίσιο αυτό, η παράταξη απαιτεί την άμεση τοποθέτηση μόνιμων ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε κάθε σχολείο, τη δραστική μείωση της εξεταστικής πίεσης και τη δημιουργία ενός δημοκρατικού, ανθρώπινου περιβάλλοντος που θα προωθεί τη συλλογικότητα.
Κλείνοντας, επισημαίνουν ότι η Πολιτεία οφείλει να εισακούσει το σιωπηλό ουρλιαχτό μιας γενιάς που εξουθενώνεται, ξεκαθαρίζοντας πως κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένο όταν οι μαθητές του οδηγούνται σε αδιέξοδα και απόγνωση.
Αναλυτικά η ανακοίνωση της Δημοκρατικής Συνεργασίας Εκπαιδευτικών Π.Ε.:
Το τραγικό γεγονός με τα δύο 17χρονα παιδιά, μας συγκλονίζει και μας γεμίζει θλίψη. Καμία λέξη δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο των οικογενειών, των φίλων, των συμμαθητών και των εκπαιδευτικών τους. Όμως δεν έχουμε το δικαίωμα να σιωπήσουμε. Γιατί πίσω από κάθε τέτοια τραγωδία δεν υπάρχουν μόνο ατομικά αδιέξοδα. Υπάρχει και μια κοινωνία που ασφυκτιά. Υπάρχει ένα σχολείο που αντί να μορφώνει και να στηρίζει, συχνά εξαντλεί, ανταγωνίζεται και συνθλίβει.
Τα παιδιά μας μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αδιάκοπης πίεσης. Εξετάσεις, βαθμοί, άγχος επιτυχίας, φροντιστήρια, οικονομική ανασφάλεια, κοινωνική απομόνωση, φόβος για το μέλλον. Από πολύ νωρίς μαθαίνουν ότι πρέπει συνεχώς να αποδεικνύουν την αξία τους. Ότι αν δεν «αντέξουν», αν δεν «πετύχουν», αν δεν είναι οι καλύτεροι, περισσεύουν.
Το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα μετατρέπει το σχολείο σε μηχανισμό εξαντλητικού ανταγωνισμού. Μετρά επιδόσεις αλλά αγνοεί συναισθήματα. Ελέγχει δείκτες αλλά δεν ακούει τις αγωνίες των μαθητών. Η ανθρώπινη ανάγκη για στήριξη, επικοινωνία και ψυχική φροντίδα αντιμετωπίζεται ως «δευτερεύουσα», την ώρα που χιλιάδες παιδιά βιώνουν μοναξιά, πίεση και αδιέξοδο.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Απαιτούμε εδώ και τώρα ουσιαστική ψυχοκοινωνική στήριξη σε όλα τα σχολεία:
- Μόνιμους ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς σε κάθε σχολική μονάδα.
- Μείωση της εξεταστικής πίεσης και του ανταγωνιστικού χαρακτήρα του σχολείου.
- Χρόνο και χώρο για συζήτηση, έκφραση, συλλογικότητα και δημιουργία.
- Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για τη διαχείριση ψυχικών δυσκολιών και κρίσεων.
- Δημόσιες και δωρεάν δομές ψυχικής υγείας προσβάσιμες σε όλα τα παιδιά και τις οικογένειες.
Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε καλά ότι οι μαθητές δεν χρειάζονται ένα σχολείο εξεταστικό κέντρο ούτε μια καθημερινότητα φόβου και εξουθένωσης. Χρειάζονται ένα σχολείο που να εμπνέει, να αγκαλιάζει, να καλλιεργεί την αυτοπεποίθηση και τη συνεργασία. Ένα σχολείο δημοκρατικό, ανθρώπινο, δημιουργικό. Ένα σχολείο που να δίνει χώρο στη ζωή και όχι να την συνθλίβει.
Δεν θα αποδεχτούμε ως «κανονικότητα» τη θλίψη, την εξάντληση και την απόγνωση των παιδιών μας. Η κοινωνία, η πολιτεία και το εκπαιδευτικό σύστημα οφείλουν να ακούσουν το σιωπηλό ουρλιαχτό μιας γενιάς που πιέζεται αφόρητα. Κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μόνο και κανένα σχολείο δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένο, όταν τα παιδιά του λυγίζουν.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Πίνακες εκπαιδευτικών: Οι καλύτερες ώρες για την αίτηση στο ΑΣΕΠ
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
