Σε αντίθεση με άλλες λαϊκές εκφράσεις, το "νισάφι" δεν συνδέεται με κάποιο περιστατικό ή ιστορία. Η ρίζα του βρίσκεται στη γλωσσική επιρροή που δέχτηκαν τα ελληνικά από άλλες γλώσσες, και συγκεκριμένα από τα τουρκικά.
Η λέξη προέρχεται από το τουρκικό "insaf", που σημαίνει έλεος, κατανόηση ή επιείκεια. Με τη σειρά της, η τουρκική αυτή λέξη έχει αραβική καταγωγή, από τον όρο "νασφ" ή "νασφέτ", ο οποίος αποδίδεται ως δικαιοσύνη και δίκαιη κρίση. Πρόκειται για την έννοια της πράξης που γίνεται με ευσυνειδησία και σεβασμό προς τον άλλον.
Με το πέρασμα του χρόνου, η λέξη ενσωματώθηκε στην ελληνική καθομιλουμένη και πήρε τη μορφή "νισάφι", διατηρώντας το βασικό της νόημα. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για να εκφράσει αγανάκτηση ή μια έντονη έκκληση για μέτρο και κατανόηση, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πώς οι λέξεις ταξιδεύουν, εξελίσσονται και ριζώνουν στη γλώσσα μέσα από την καθημερινή χρήση.
