Είμαστε στον 21ο αιώνα και πολλοί πιστεύουν ακόμη ότι συμπεριληπτική εκπαίδευση, είναι η απλή ένταξη των μαθητών/τριών με αναπηρίες και “ειδικές μαθησιακές ανάγκες” στη συμβατική διδασκαλία.
ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ!!!
Η de facto ένταξη στα γενικά σχολεία δεν συνεπάγεται την ισότιμη πρόσβαση των μαθητών με αναπηρία σε ποιοτική και χωρίς αποκλεισμούς εκπαίδευση, αντιθέτως μπορεί να δημιουργήσει νέες ανισότητες και διαχωρισμούς. Δεν μπορούμε να συζητάμε για πραγματική και ουσιαστική συμπεριληπτική εκπαίδευση, όταν οι μαθητές, ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητά τους, δε νιώθουν ευπρόσδεκτοι στο σχολείο τους. Όταν δεν μπορούν να συμμετέχουν σε όλες τις πτυχές της σχολικής ζωής και να νιώθουν χρήσιμοι και ικανοί.
Δεν μπορούμε να θεωρούμε ότι ζούμε σε μια σύγχρονη και προοδευτική χώρα όταν τα παιδιά μας δε νιώθουν ότι ανήκουν σε αυτή, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές τους ικανότητες. Ακόμη και αν οι ανάγκες τους είναι διαφορετικές, παραμένουν παιδιά. Ευλογημένα πλάσματα, που αξίζουν τον σεβασμό και την υποστήριξή μας. Έχουν ανάγκη την άρση των φραγμών και των εμποδίων που τα οδηγούν στον αποκλεισμό, γιατί μόνο έτσι μπορούν να εξασφαλίσουν την πρόοδό τους και την επιτυχία των προσωπικών, κοινωνικών και συναισθηματικών στόχων τους. Με λίγα λόγια έχουν ανάγκη την αγάπη μας, την πραγματική μας αγάπη και την ειλικρινή μας αποδοχή. Το κάθε παιδί έχει έναν δικό του ξεχωριστό τρόπο να ανακαλύπτει τον κόσμο και αυτός ο διαφορετικός τρόπος είναι που το κάνει μοναδικό. Ας υποστηρίξουμε την πολιτισμένη πλευρά της κοινωνίας μας και ας μάθουμε να δρούμε, σεβόμενοι την αξιοπρέπεια του κάθε παιδιού. Τα παιδιά μας αξίζουν ένα πραγματικά δίκαιο και ισότιμο σχολείο, ας τους το δώσουμε. Ας τους μάθουμε ό,τι είμαστε όλοι:
ΤΟΣΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΙ
Ο καθένας από τη γέννησή του έχει διαφορές με τους άλλους. Έχει όμως και τόσες ομοιότητες, που δεν τις σκεφτόμαστε καν. Γιατί να δίνουμε τόση σημασία στις διαφορές; Ας συνυπάρξουμε, μαθαίνοντας ο ένας από τις διαφορετικές ικανότητες και ανάγκες του άλλου. Τα σχολικά περιβάλλοντα μάθησης, οφείλουν να είναι κοινά για όλους. Μέσα σε αυτά οι μαθητές, ακόμη και αν προέρχονται από διαφορετικά υπόβαθρα, ακόμη και αν έχουν διαφορετικές ικανότητες, στο τέλος της ημέρας θα πρέπει να μπορούν να μάθουν. Κρατώντας το χέρι των φίλων και συνομηλίκων τους και όχι χωριστά από αυτούς. Οι αρχές της συνδιδασκαλίας είναι ώρα να βγουν στην επιφάνεια και να εφαρμοστούν στην πράξη. Η πραγματική λέξη-κλειδί της ουσιαστικής συμπερίληψης είναι η “διαφοροποιημένη προσέγγιση” και όχι ο διαχωρισμός, ο αποκλεισμός και η στενή λογική του “προσωπικού βοηθού”.
Ας δημιουργήσουμε ένα σχολείο που να μας χωράει όλους!!!
Ας σταθούμε στα παιδιά με απώλειες, ως Άνθρωποι, γιατί η μεγαλύτερη μορφή αναπηρίας είναι η απαξίωση των ατόμων με αναπηρία!!!
* Ιωαννέτα Δημουλή, Νηπιαγωγός, M.Sc in Special Education
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις
Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
