ΑΠΟΨΕΙΣ

Το εκπαιδευτικό σύστημα που αναγκάζει τους εφήβους να τρέχουν ασταμάτητα ανάμεσα σε σχολείο, φροντιστήριο και διάβασμα, τους ρωτά σήμερα: «Νιώθεις...

Πανελλήνιες, μοναξιά και μια χώρα που κάνει πως ακούει τα παιδιά της

Μια αυστηρά χρησιμοθηρική και μονόπλευρη Παιδεία που υπαγορεύεται από τις επιταγές της τεχνητής νοημοσύνης και τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας

Εδώ η ζωή γεννήθηκε, εδώ και εσύ, εδώ η μεγάλη μήτρα κάθε ζωντανού, κάθε αναδημιουργίας, κάθε ομορφιάς…

Καλά μου παιδιά, αδράξτε τη μέρα!

Η εικόνα μού κάνει τρομερή εντύπωση και αναζητώ το κινητό μου τηλέφωνο προκειμένου να απαθανατίσω τη στιγμή.

Κι αν οι αριθμοί στην κόλλα αναφοράς απογοητεύσουν, η ζωή δεν σταματά σε ένα ψηφίο

«Κι ας μην πέρασε πουθενά στις Πανελλήνιες...» – Η συγκινητική ιστορία του Θέμη που διδάσκει τι σημαίνει πραγματικός νικητής

Γιατί η Ελλάδα χρειάζεται μια παιδεία που να διδάσκει σκέψη και όχι μόνο διαχείριση συμπτωμάτων

Οι βαθμολογήτριες/βαθμολογητές εργάζονται ασύγχρονα, στον χώρο τους, αξιοποιώντας την εξειδικευμένη ψηφιακή πλατφόρμα

Το σημαντικό παιδαγωγικό ερώτημα δεν είναι αν οι μαθητές και οι μαθήτριες  θα χρησιμοποιούν AI, αλλά αν θα μαθαίνουν να σκέφτονται βαθύτερα ή να...

Μόνο έτσι μπορεί να περιοριστεί η υποκειμενικότητα, να ενισχυθεί η αξιοπιστία του συστήματος και να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των υποψηφίων