Ακούστε τις παρατηρήσεις των εκπαιδευτικών
Μια αρνητική παρατήρηση δεν σημαίνει ότι ο εκπαιδευτικός έχει στραφεί εναντίον του παιδιού. Αντίθετα, μια έγκαιρη επισήμανση μπορεί να βοηθήσει ώστε ένα πρόβλημα να αντιμετωπιστεί πριν γίνει μεγαλύτερο.
Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες οι γονείς αντιδρούν έντονα όταν ενημερώνονται για μια ανάρμοστη συμπεριφορά του παιδιού τους. Μπορεί να αμφισβητήσουν το περιστατικό, να ζητήσουν επιβεβαίωση από συμμαθητές ή άλλους εκπαιδευτικούς ή να αναζητήσουν στοιχεία που θα αποδείξουν ότι το παιδί τους δεν ευθύνεται.
Μια τέτοια στάση, όμως, μπορεί να δυσκολέψει σημαντικά τη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στην οικογένεια και το σχολείο.
Αντί να αντιμετωπίζετε τον εκπαιδευτικό ως αντίπαλο, προσπαθήστε πρώτα να ακούσετε τι έχει να σας πει και να εξετάσετε μαζί του τι μπορεί να γίνει για να βοηθηθεί το παιδί.
Όχι στις συνεχείς δικαιολογίες
Ένα ακόμη ζήτημα που συχνά δυσκολεύει την εκπαιδευτική διαδικασία είναι η προσπάθεια των γονέων να βρίσκουν πάντα μια δικαιολογία για τις πράξεις ή τις παραλείψεις των παιδιών τους.
Για παράδειγμα, ένας μαθητής μπορεί να μην έχει ολοκληρώσει τις εργασίες που του έχουν ανατεθεί. Όταν ο εκπαιδευτικός επισημάνει την καθυστέρηση, ο γονέας ενδέχεται να επικαλεστεί οικογενειακές δυσκολίες, κούραση, διακοπές ή την ανάγκη του παιδιού να ξεκουραστεί.
Φυσικά, οι δυσκολίες μιας οικογένειας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε παράλειψη θα πρέπει να αποδίδεται σε εξωτερικούς παράγοντες.
Τα παιδιά χρειάζεται σταδιακά να μαθαίνουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη των υποχρεώσεών τους. Αν κάθε αποτυχία συνοδεύεται από μια δικαιολογία, υπάρχει κίνδυνος να μάθουν ότι για κάθε λάθος υπάρχει κάποιος άλλος που ευθύνεται.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να αναζητούμε ποιος φταίει, αλλά πώς μπορεί να διορθωθεί μια κατάσταση και να αποφευχθεί στο μέλλον.
Οι δυσκολίες μπορούν να γίνουν μαθήματα ζωής
Το να αντιμετωπίσει ένα παιδί μια αποτυχία ή μια δυσκολία δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό. Αντίθετα, μέσα από τέτοιες εμπειρίες μπορεί να αποκτήσει υπευθυνότητα, αυτοπεποίθηση και ανθεκτικότητα.
Ο ρόλος των γονέων δεν είναι να απομακρύνουν κάθε εμπόδιο από τον δρόμο του παιδιού, αλλά να το βοηθήσουν να μάθει πώς να το ξεπερνά.
Γι’ αυτό και η υπερβολική προστασία μπορεί τελικά να λειτουργήσει εις βάρος του παιδιού. Οι γονείς που σπεύδουν να παρέμβουν κάθε φορά που κάτι δεν πηγαίνει καλά συχνά χαρακτηρίζονται ως «γονείς-ελικόπτερα», επειδή βρίσκονται διαρκώς πάνω από το παιδί και παρεμβαίνουν για να το προστατεύσουν.
Ένας χαμηλός βαθμός δεν σημαίνει απαραίτητα κακό εκπαιδευτικό
Οι βαθμοί αποτελούν επίσης συχνή αιτία αντιπαράθεσης ανάμεσα σε γονείς και εκπαιδευτικούς.
Όταν ένας μαθητής παίρνει έναν χαμηλότερο βαθμό από αυτόν που περίμενε η οικογένειά του, είναι εύκολο να θεωρηθεί ότι ο εκπαιδευτικός ήταν υπερβολικά αυστηρός ή άδικος.
Όμως ένας απαιτητικός βαθμός δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η διδασκαλία είναι κακή. Ένας εκπαιδευτικός μπορεί να έχει υψηλές προσδοκίες από τους μαθητές του και να αξιολογεί αυστηρά την προσπάθεια και την επίδοσή τους.
Αντίστοιχα, ένας πολύ υψηλός βαθμός δεν αποτελεί πάντοτε απόδειξη ότι ένας μαθητής έχει κατακτήσει πλήρως το αντικείμενο. Η αξιολόγηση πρέπει να εξετάζεται συνολικά και όχι αποκλειστικά μέσα από έναν αριθμό.
Πριν ένας γονέας αμφισβητήσει έναν βαθμό ή απευθυνθεί στη διεύθυνση του σχολείου, είναι χρήσιμο να συζητήσει πρώτα με τον εκπαιδευτικό και να προσπαθήσει να κατανοήσει τα κριτήρια της αξιολόγησης.
Γονείς και εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι στην ίδια πλευρά
Η σχέση σχολείου και οικογένειας δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε αντιπαράθεση. Οι γονείς δεν είναι εισαγγελείς που πρέπει να αποδείξουν ότι το παιδί τους έχει δίκιο, ενώ οι εκπαιδευτικοί δεν είναι αντίπαλοι που πρέπει να απολογηθούν.
Κοινός στόχος και των δύο πλευρών είναι η πρόοδος και η σωστή ανάπτυξη του παιδιού.
Ακόμη και όταν υπάρχει ένα σοβαρό περιστατικό, η συζήτηση μπορεί να γίνει με ψυχραιμία. Αν ένα παιδί επιστρέψει στο σπίτι και περιγράψει κάτι αρνητικό που συνέβη στην τάξη, ο γονέας μπορεί να ζητήσει συνάντηση με τον εκπαιδευτικό και να παρουσιάσει όσα άκουσε, αφήνοντας περιθώριο και για τη δική του εκδοχή των γεγονότων.
Τα παιδιά μπορεί να αντιλαμβάνονται ή να μεταφέρουν μια κατάσταση διαφορετικά από ό,τι συνέβη στην πραγματικότητα. Για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό να ακούγονται όλες οι πλευρές πριν εξαχθούν συμπεράσματα.
Ποτέ υποτιμητικά σχόλια για τον εκπαιδευτικό μπροστά στο παιδί
Ακόμη και όταν ένας γονέας διαφωνεί με έναν εκπαιδευτικό, καλό είναι η διαφωνία να μην εκφράζεται μπροστά στο παιδί με τρόπο που υπονομεύει το κύρος του δασκάλου.
Όταν ένα παιδί ακούει συστηματικά ότι ο εκπαιδευτικός του είναι άδικος, ανίκανος ή δεν αξίζει τον σεβασμό του, είναι πολύ πιθανό να υιοθετήσει την ίδια στάση.
Αν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα, αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται μέσα από τον σωστό διάλογο και, εφόσον χρειάζεται, με τη συμμετοχή της διεύθυνσης του σχολείου.
Η εμπιστοσύνη είναι το κλειδί
Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι οι γονείς αγαπούν τα παιδιά τους και θέλουν το καλύτερο για εκείνα. Το ίδιο, όμως, ισχύει και για τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά μέσα στην τάξη.
Η αποτελεσματική εκπαίδευση χρειάζεται συνεργασία, αμοιβαίο σεβασμό και επικοινωνία. Οι γονείς μπορούν να στηρίξουν το έργο των εκπαιδευτικών, ακούγοντας τις παρατηρήσεις τους, αποφεύγοντας τις συνεχείς δικαιολογίες και βοηθώντας τα παιδιά να αναλαμβάνουν σταδιακά τις ευθύνες τους.
Όταν οικογένεια και σχολείο λειτουργούν ως σύμμαχοι και όχι ως αντίπαλες πλευρές, το μεγαλύτερο όφελος το έχει τελικά το ίδιο το παιδί.
