Alfavita Newsroom Ερευνητική ομάδα κατάφερε να ερμηνεύσει με σύγχρονα επιστημονικά εργαλεία ένα στοιχείο της ανθρώπινης καρδιάς που είχε αποτυπώσει στα σχέδιά του ο Λεονάρντο ντα Βίντσι πριν από περίπου πέντε αιώνες, επιβεβαιώνοντας ότι ορισμένες από τις παρατηρήσεις του υπήρξαν εντυπωσιακά ακριβείς.
Παρότι το όνομά του συνδέεται κυρίως με τη Μόνα Λίζα, ο Ντα Βίντσι υπήρξε πολυδιάστατη μορφή της Αναγέννησης με συστηματική ενασχόληση με την ανατομία και τη μελέτη του ανθρώπινου σώματος, όπως αποτυπώνεται και στο εμβληματικό έργο του Άνθρωπος του Βιτρούβιου. Στο πλαίσιο αυτό είχε εστιάσει και στην καρδιά, καταγράφοντας δομές που για αιώνες παρέμεναν ασαφείς ως προς τη λειτουργία τους.
Το επίκεντρο της νέας επιστημονικής προσέγγισης αφορά τις χαρακτηριστικές «πτυχώσεις» που ο καλλιτέχνης είχε σχεδιάσει στο εσωτερικό της καρδιάς, γνωστές σήμερα ως δοκίδες ή τραβέκουλες. Πρόκειται για ένα σύνθετο δίκτυο μυϊκών ινών που καλύπτει τις κοιλότητες του οργάνου και μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν κυρίως αναπτυξιακό υπόλειμμα χωρίς ουσιαστικό ρόλο στην ενήλικη λειτουργία.
Ωστόσο, νεότερα δεδομένα από μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature ανατρέπουν αυτή την εκτίμηση, δείχνοντας ότι η μορφολογία των δοκίδων επηρεάζει την απόδοση της καρδιάς και σχετίζεται με την εκδήλωση καρδιαγγειακών παθήσεων.
Εντυπωσιακό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι ο Ντα Βίντσι είχε ήδη αποτυπώσει με αξιοσημείωτη ακρίβεια αυτές τις λεπτές, δικτυωτές δομές, εικάζοντας μάλιστα ότι συμβάλλουν στη λειτουργικότητα του οργάνου μέσω της κυκλοφορίας και της διατήρησης της «ζωτικότητας» της καρδιάς.
Η σύγχρονη έρευνα βασίστηκε στην ανάλυση χιλιάδων μαγνητικών τομογραφιών και γενετικών δεδομένων από περισσότερους από 18.000 συμμετέχοντες της βάσης UK Biobank. Από την επεξεργασία των στοιχείων προέκυψαν συγκεκριμένα μορφολογικά μοτίβα των δοκίδων, τα οποία φαίνεται να συνδέονται με διαφοροποιήσεις στην καρδιακή λειτουργία και σε ορισμένες περιπτώσεις με αυξημένο κίνδυνο νόσων.
Παράλληλα, εντοπίστηκαν 16 γενετικές περιοχές που επηρεάζουν τόσο τη διαμόρφωση των δομών αυτών όσο και τη λειτουργία του κυτταρικού σκελετού. Οι ερευνητές παρατηρούν ότι η αρχιτεκτονική τους ακολουθεί μοτίβα που θυμίζουν φυσικά φράκταλ, όπως η διακλάδωση δέντρων ή ποτάμιων συστημάτων.
Όπως επισημαίνει η ερευνήτρια Χάνα Μέγιερ, ο συνδυασμός γενετικής ανάλυσης, κλινικών δεδομένων και βιομηχανικής προσέγγισης υπήρξε καθοριστικός για την κατανόηση ενός ρόλου που μέχρι σήμερα παρέμενε υποτιμημένος. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ανακάλυψη ανοίγει νέο πεδίο έρευνας για τη βαθύτερη κατανόηση της καρδιακής λειτουργίας.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Τέλος τα παλιά διπλώματα: Τι αλλάζει για όλους τους οδηγούς
Διορισμοί εκπαιδευτικών 2026: Το ΦΕΚ με τα νέα πτυχία που «ξεκλειδώνουν» 10.000 μόνιμες θέσεις
