Στην τελική ευθεία εισέρχεται η δίκη για την έκρηξη στους Αμπελόκηπους στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με τη διαδικασία των απολογιών των πέντε κατηγορουμένων να ξεκινά σήμερα.
Η υπόθεση, που σημαδεύτηκε από τον θάνατο του Κυριάκου Ξυμητήρη, φτάνει στην κορύφωσή της εν μέσω έντονης αμφισβήτησης του κατηγορητηρίου από την πλευρά της υπεράσπισης.
Η κατηγορούμενη Μαριάννα Μανουρά, τοποθετούμενη πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας συνεδρίασης, ανέφερε «για μένα φυσιολογικό είναι να αγωνιζόμαστε… Ο αγώνας μας δεν είναι ενάντια στην κοινωνία, αλλά στις συνθήκες που ζει η κοινωνία».
Δικογραφία χωρίς στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της χθεσινής ακροαματικής διαδικασίας, μάρτυρες και συνήγοροι εξαπέλυσαν δριμεία επίθεση στο βούλευμα, χαρακτηρίζοντάς το «πρόχειρο».
Η κριτική εστιάστηκε στην προσπάθεια της δικαιοσύνης να καλύψει τα αποδεικτικά κενά μέσω του αντιτρομοκρατικού νόμου (άρθρο 187Α). Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, «υπάρχει κενό στη δικογραφία και αυτό το κενό καλύπτεται από τον 187Α», ενώ μάρτυρας παρομοίασε τη σύνθεση των κατηγοριών με «ένα παζλ Φρανκενστάιν», συμπληρώνοντας πως «προσπαθούμε να φτιάξουμε χωρίς τα κομμάτια».
Ιδιαίτερη ένταση προκάλεσε η χρήση της λέξης «βόμβα» από την έδρα και την πολιτική αγωγή. Η υπεράσπιση κατήγγειλε ότι «καθ’ όλη τη διάρκεια της εξέτασης χρησιμοποιήθηκε ο όρος “βόμβα” παρότι δεν βρέθηκαν υπολείμματα εκρηκτικού μηχανισμού», υποστηρίζοντας ότι η επιλογή αυτής της ορολογίας στοχεύει αποκλειστικά στη δημιουργία εντυπώσεων και στον προκαταβολικό επηρεασμό του δικαστηρίου.
Η «καρδιά του κτήνους»
Οι μάρτυρες υπεράσπισης στάθηκαν ιδιαίτερα στην προσωπικότητα των κατηγορουμένων, απορρίπτοντας κάθε πρόθεση για «εκφοβισμό του πληθυσμού». Αντίθετα, υποστήριξαν ότι η δίωξη έχει ξεκάθαρα πολιτικό χρώμα, στοχεύοντας συνολικά τον αναρχικό χώρο.
Συγκλονιστική ήταν η κατάθεση Γερμανού αναρχικού, ο οποίος βρέθηκε στο βήμα για τη Μ. Μανουρά. Αφού εξήγησε ότι «συνδεόμαστε επειδή έχουμε κοινούς στόχους και όχι επειδή κάποτε συναντηθήκαμε», έκανε μια ιστορική αναδρομή στις κρατικές αυθαιρεσίες στη χώρα του, καταλήγοντας πως «πρέπει να αγωνιζόμαστε στην καρδιά του κτήνους».
Για την περίπτωση της Δήμητρας Ζ., μάρτυρας την περιέγραψε ως ενεργό μέλος συλλογικοτήτων χωρίς καμία σύνδεση με την υπόθεση, επαναλαμβάνοντας πως «προσπαθούμε να φτιάξουμε ένα παζλ χωρίς να έχουμε τα κομμάτια… είναι ένα παζλ Φρανκενστάιν».
Σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, ο πατέρας της κατηγορούμενης έκανε λόγο για ένα «ήρεμο και ευαισθητοποιημένο παιδί» που «επέστρεψε οικειοθελώς για να πει την αλήθεια της», ενώ η μητέρα του Δημήτρη Π. κατήγγειλε την παρατεταμένη προφυλάκιση του γιου της «για κάτι που δεν έχει καμία σχέση».
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γιατί τα παράθυρα στις σχολικές αίθουσες μπαίνουν αριστερά των μαθητών
Νίκος Μακρής