Πρώτη ημέρα στο σχολείο, Α΄ τάξη στο Δημοτικό και στην αντίστοιχη στο Νηπιαγωγείο. Οι γονείς νιώθουν να ανοίγει φτερά ο νεοσσός τους. Καμαρώνουν το ξεπέταγμα του βλαστού τους. Νιώθουν ότι το αγαπημένο τους κάνει ένα βήμα προς την ελευθερία.
Καλό είναι να το έχουν κάτω από τις φτερούγες τους - η μητρική και η πατρική προστασία έχει βαθιές ρίζες, πολύ πριν ακόμα ο άνθρωπος γίνει άνθρωπος. Η φροντίδα των μικρού παιδιού είναι κληρονομιά της ίδιας της ζωής μας. Δεν μας ανήκει ως πρόσωπα ολοκληρωτικά. Ξέρουμε πολύ καλά ότι πρέπει να βαδίσει κάποτε στον δρόμο της αυτονομίας.
Για τα μικρά παιδιά όμως η αίσθηση είναι εντελώς διαφορετική. Ένας κόσμος άγνωστος είναι κόσμος φόβου, ένας κόσμος χωρίς τους γονείς είναι κόσμος χωρίς την αγάπη, χωρίς τη γεύση της απόλυτης φροντίδας. Αβέβαια τα βήματά τους, το βλέμμα τους καχύποπτο, οι κινήσεις τους μετέωρες, όλος ο εαυτός τους συνεσταλμένος. Κάποια παιδιά θα σωματοποιήσουν τον φόβο και την αβεβαιότητα. Θα πονέσει η κοιλιά τους. Θα νιώσουν άσχημα. Μπορεί να κλάψουν, μπορεί να ζητήσουν να φύγουν.
Ναι, η πρώτη ημέρα είναι μέρα αντιφάσεων, ημέρα ομορφιάς για γονείς και παππούδες και γιαγιάδες, ημέρα σκληρής δοκιμασίας για αρκετά παιδιά. Όσα θα πάνε με γνωστά παιδιά και με φίλους είναι τυχερά. Θα κάνουν την παρέα και θα πάνε όλα μια χαρά.
Ξέρουν όμως οι νηπιαγωγοί, οι δασκάλες, οι δάσκαλοι την ιδιαιτερότητα της πρώτης ημέρας και κάποιων ημερών στη συνέχεια. Την έχουν γνωρίσει και αυτοί ως μαθητές και πιθανό και ως γονείς. Αλλά έχουν εμπειρία, έχουν παιδαγωγική κατάρτιση - όσο κανένας άλλος - και έχουν συνειδητοποιήσει πολύ καλά το πόσο εύκολα επηρεάζεται ο συναισθηματικός κόσμος στα μαθητάκια, και πως μπορεί να παίξει ρόλο και στη συνέχεια.
Αυτές οι δασκάλες και οι νηπιαγωγοί που τα καθοδηγούν στα πρώτα βήματα των Γραμμάτων είναι κοινωνικοί ήρωες - και ας μην το έχουμε συνειδητοποιήσει! Είναι και τυχεροί / τυχερές. Βιώνουν μια πολύ όμορφη και τρυφερή σχέση!!
Αλλά η εικόνα για τα περισσότερα παιδιά θα γίνεται όλο και πιο φωτεινή όσο περνάει η ώρα. Θα νιώσουν τη στοργή από τη νηπιαγωγό και τη δασκάλα. Ξέρουν ότι κανένας δεν θα τα πειράξει, γιατί είναι αυτή που θα τα προστατεύει τώρα στο σχολείο. Άμα ξεπεράσουν το πρώτο μούδιασμα, άμα νιώσουν μέσα στην αίθουσα ότι όλα τα παιδιά έχουν λίγο -- πολύ την ίδια ανησυχία, θα ξεπεράσουν γρήγορα τις αναστολές τους.
Μα η πρώτη ημέρα έχει πάρα πολλές χαρές. Κάποια παιδιά θα κάνουν φίλους και φίλες και αυτό θα είναι το δικό τους ξεπέταγμα, η δική τους μικρή, μα πολύ μεγάλη κατάκτηση και θα το διαλαλούν με υπερηφάνεια. Το θρανίο θα ενώσει τα παιδιά ανά δύο και με τις εναλλαγές, που κάνουν τώρα οι εκπαιδευτικοί, όλα αρχίζουν να νιώθουν τα πρώτα σκιρτήματα γνωριμίας και οικειότητας και πέραν αυτής...
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση που το πρωτάκι θα έχει και μεγαλύτερο αδελφό ή αδελφή στο σχολείο. Θα νιώθει μια ασφάλεια πολύ σημαντική. Τα μεγαλύτερα αδέλφια άλλοτε είναι τις περισσότερες φορές πράγματι προστατευτικά και άλλες φορές μπορεί να μη πολυθέλουν να τα έχουν δορυφοράκια, για να μην τους απασχολούν από τους φίλους τους και τις φίλες τους.
Να και ένα χαριτωμένο σχετικό περιστατικό. Είναι το πρωτάκι, η μικρή αδελφή που έχει και μεγάλη αδελφή. Η μεγάλη ζητά απαιτητικά προς τη μικρή προκειμένου να μην την πολιορκεί συνέχεια:
"Να μην έρχεσαι συνέχεια σε εμένα, εγώ θα λέω ότι δεν σε γνωρίζω".
(Φυσικά δεν το τήρησε)
Και η μικρή, που είναι πανέξυπνη - αντίλογο απευθείας και με αποφασιστικότητα.
"Ναι, αλλά σε γνωρίζω εγώ" .
Η ίδια η μικρή όταν γύρισε στο σπίτι της, χαρούμενη έδωσε στη μαμά της ένα χαρτί. Έγραφε "Μαμά, σε αγαπώ". Η μαμά ενθουσιασμένη.
"Ω, πόσο ωραίο, σε ευχαριστώ, να σου δώσω ένα φιλάκι. Μπράβο σου που μου το έγραψες".
Και η μικρή την προσγειώνει. "Δεν το έγραψα εγώ. Η δασκάλα το έγραψε στον πίνακα, και εγώ το αντέγραψα. Όλα τα παιδιά το ίδιο έκαναν".
Τέτοια περιστατικά είναι φυλακτά για γονείς και για παιδιά. Και καλό είναι κάπου να καταγράφονται. Είναι "σημειώματα" γεμάτα συγκίνηση, που με τα χρόνια γίνονται όλο και πιο όμορφα...
(Αφιερωμένο στους και στις εκπαιδευτικούς που διαπαιδαγωγούν τα πρωτάκια στο Νηπιαγωγείο και στο Δημοτικό. Τιμούν το εκπαιδευτικό επάγγελμα και το σχολείο)
