Alfavita Newsroom Η πρωτιά στον αριθμό ψήφων δεν λέει τίποτα για το αμερικανικό εκλογικό σύστημα-λαβύρινθο, κι αυτό διότι η η ψήφος του των Εκλεκτόρων είναι αυτή που ορίζει τον νικητή.
Οι εκλέκτορες κατανέμονται βάσει της λαϊκής ψήφου σε κάθε Πολιτεία, οπότε και είναι πιθανό ο εκάστοτε υποψήφιος να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των ψήφων σε εθνικό επίπεδο, αλλά να μην κερδίσει την πλειοψηφία των εκλεκτόρων.
Αυτό δεν αποτελεί κάποιο θεωρητικό σχήμα που συγκεντρώνει ελάχιστες πιθανότητες, αλλά έχει συμβεί πραγματικά. και μάλιστα τέσσερις φορές.
Συγκεκριμένα:
Το 2000: Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών, Τζορτζ Μπους τζούνιορ, εκλέχτηκε Πρόεδρος των ΗΠΑ με 271 εκλέκτορες, παρότι ο Δημοκρατικός υποψήφιος, Αλ Γκορ, κέρδισε 540.520 περισσότερες ψήφους. Σε εθνικό επίπεδο τα ποσοστά ήταν 48,38% για τον Αλ Γκορ και 47,87% για τον Τζορτζ Μπους. Ο Γκορ όμως είχε μόνο 266 εκλέκτορες. Το αποτέλεσμα καθόρισε η παντοτινή Πολιτεία-κλειδί, Φλόριντα, οι 25 εκλέκτορες της οποίας προσμετρήθηκαν στο σύνολο του Ρεπουμπλικανού υποψήφιου, παρότι είχε κερδίσει 537 ψήφους λιγότερους.
Το 1888: Όταν ο Ρεπουμπλικανός Μπέτζαμιν Χάρισον εισήλθε στον Λευκό Οίκο με 233 εκλέκτορες, αν και ο Δημοκρατικός αντίπαλος του, Γκρόβερ Κλίβελαντ, κέρδισε 100.456 περισσότερες ψήφους.
Ακόμη, το 1876: Ο Ρεπουμπλικανός Ράδερφορντ Χέις κέρδισε 185 εκλέκτορες και ο Δημοκρατικός Σάμιουλε Τάιντεν 264.292 περισσότερες ψήφους.
Το 1824: Τέσσερις υποψήφιοι μοιράστηκαν τους εκλέκτορες, με το Κονγκρέσο να εκλέγει τον Τζον Κουίνσι Ανταμς για πρόεδρο, παρότι ο Άντριου Τζάκσον είχε κερδίσει την πλειονότητα των ψήφων και των εκλεκτόρων.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
