Η σημασία και η προέλευση της λέξης
Το ρήμα «ελλοχεύω» σχηματίζεται από την πρόθεση «εν» και το ρήμα «λοχεύω», το οποίο συνδέεται ετυμολογικά με το ουσιαστικό «λόχος». Στην αρχαία ελληνική γλώσσα, η λέξη «λόχος» είχε, μεταξύ άλλων, τη σημασία της ενέδρας και του καρτεριού.
Το «ελλοχεύω» χρησιμοποιείται με την έννοια του ενεδρεύω, παραμονεύω ή παραφυλάω, δηλαδή περιμένω κρυμμένος την κατάλληλη στιγμή για να δράσω ή να επιτεθώ.
Στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα, ωστόσο, το ρήμα χρησιμοποιείται κυρίως μεταφορικά. Περιγράφει έναν κίνδυνο που υπάρχει σε μια κατάσταση, ακόμη κι αν δεν είναι άμεσα ορατός, και ενδέχεται να εκδηλωθεί στο μέλλον.
Με άλλα λόγια, όταν αναφέρεται ότι κάπου «ελλοχεύει ένας κίνδυνος», σημαίνει ότι υπάρχει μια πιθανή απειλή που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ή δυσάρεστες συνέπειες.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσης είναι η φράση:
«Πίσω από τη φαινομενική γαλήνη ελλοχεύουν σοβαρότατοι κίνδυνοι».
Στην περίπτωση αυτή, η λέξη υποδηλώνει ότι, παρά την εξωτερική ηρεμία, υπάρχουν κρυφές απειλές που μπορεί να εμφανιστούν και να ανατρέψουν την κατάσταση.
