Τι ακριβώς είναι το Σύνδρομο Κρεμαστής Γλώσσας
Ο όρος περιγράφει την κατάσταση κατά την οποία ο σκύλος δεν μπορεί να επαναφέρει τη γλώσσα του μέσα στο στόμα και αυτή παραμένει εκτεθειμένη, είτε προς τα εμπρός είτε στο πλάι.
Δεν πρόκειται για το φυσιολογικό λαχάνιασμα που παρατηρείται όταν ένας σκύλος προσπαθεί να μειώσει τη θερμοκρασία του σώματός του. Όταν η γλώσσα παραμένει μονίμως έξω, μπορεί να υπάρχει κάποια υποκείμενη αιτία που επηρεάζει τη φυσιολογική θέση ή την κίνηση της γλώσσας.
Σε ορισμένα ζώα το φαινόμενο υπάρχει από μικρή ηλικία και δεν δημιουργεί ιδιαίτερα προβλήματα. Σε άλλα μπορεί να εμφανιστεί αργότερα και να αποτελεί ένδειξη μιας κατάστασης που χρειάζεται κτηνιατρική αξιολόγηση.
Ποια σημάδια χρειάζονται προσοχή
Η συνεχής έκθεση της γλώσσας μπορεί να την κάνει πιο ευάλωτη σε ξηρότητα, τραυματισμούς και ερεθισμούς. Ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να παρακολουθεί αν εμφανιστούν:
έντονη ή δυσάρεστη αναπνοή,
πληγές, σκισίματα ή αιμορραγία στη γλώσσα,
έντονη ξηρότητα,
πρήξιμο,
αλλαγή στο χρώμα της γλώσσας ή των ούλων,
ενδείξεις μόλυνσης,
δυσκολία στη μάσηση ή την κατάποση.
Εάν κάποιο από αυτά τα συμπτώματα εμφανιστεί, είναι καλό να ζητηθεί η γνώμη κτηνιάτρου.
Τα δόντια μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο
Μία από τις συχνότερες αιτίες είναι τα προβλήματα στη στοματική υγεία. Τα δόντια, και ιδιαίτερα οι κάτω κυνόδοντες, βοηθούν στη φυσιολογική συγκράτηση της γλώσσας μέσα στο στόμα.
Όταν ένας σκύλος χάσει δόντια εξαιτίας ηλικίας, τραυματισμού ή περιοδοντικής νόσου, μπορεί να μειωθεί η στήριξη που προσφέρουν στη γλώσσα. Ως αποτέλεσμα, αυτή μπορεί να αρχίσει να προεξέχει μόνιμα.
Η οδοντική νόσος είναι ιδιαίτερα συχνή στους σκύλους, με τα μικρόσωμα ζώα να εμφανίζουν συχνά αυξημένη προδιάθεση. Για τον λόγο αυτό, ο τακτικός έλεγχος των δοντιών και των ούλων δεν αφορά μόνο την κακοσμία, αλλά και τη συνολική υγεία του στόματος.
Φυλές που έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση
Σε ορισμένους σκύλους η γλώσσα που προεξέχει αποτελεί κυρίως αποτέλεσμα της ανατομίας τους.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι βραχυκέφαλες φυλές, όπως τα Pug, τα Bulldog και τα Shih Tzu. Το κοντό ρύγχος και η διαφορετική μορφολογία του κρανίου σημαίνουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η γλώσσα είναι σχετικά μεγάλη για τον διαθέσιμο χώρο μέσα στο στόμα.
Παρόμοιο φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί και σε μικρόσωμους σκύλους με ανατομικές ιδιαιτερότητες στη γνάθο, όπως ο προγναθισμός ή ο υπογναθισμός.
Όταν η κατάσταση υπάρχει από μικρή ηλικία και ο σκύλος τρώει, πίνει και συμπεριφέρεται φυσιολογικά, μπορεί να αποτελεί απλώς ένα μόνιμο χαρακτηριστικό του.
Τραυματισμοί και επεμβάσεις
Η γλώσσα μπορεί επίσης να αρχίσει να προεξέχει ύστερα από τραυματισμό στη γνάθο ή στην περιοχή του στόματος.
Ατυχήματα, χειρουργικές επεμβάσεις ή σοβαρές βλάβες μπορούν να μεταβάλουν τη μορφολογία του στόματος ή να επηρεάσουν τους μύες και τα νεύρα που είναι υπεύθυνα για την κίνηση της γλώσσας.
Σε σκύλους που έχουν υποβληθεί, για παράδειγμα, σε χειρουργική αφαίρεση τμήματος της γνάθου λόγω όγκου, μπορεί να αλλάξει η φυσιολογική θέση της γλώσσας.
Η σοβαρότητα και οι ανάγκες φροντίδας εξαρτώνται από το είδος του τραυματισμού. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειάζεται περισσότερη βοήθεια στο φαγητό και την κατανάλωση νερού.
Όταν η αιτία είναι νευρολογική
Πιο σπάνια, η μόνιμα προεξέχουσα γλώσσα μπορεί να σχετίζεται με νευρολογικό πρόβλημα.
Βλάβες στα νεύρα που ελέγχουν τους μυς της γλώσσας ή ευρύτερες διαταραχές που επηρεάζουν το νευρικό σύστημα μπορούν να δυσκολέψουν τον σκύλο να ελέγξει και να επαναφέρει τη γλώσσα του.
Εάν το σύμπτωμα εμφανιστεί ξαφνικά σε έναν σκύλο που μέχρι πρότινος δεν είχε τέτοιο χαρακτηριστικό, χρειάζεται μεγαλύτερη προσοχή.
Αξίζει επίσης να ενημερωθεί ο κτηνίατρος εάν η αλλαγή εμφανίστηκε μετά την έναρξη κάποιας νέας φαρμακευτικής αγωγής.
Πώς μπορεί να προστατευτεί ένας σκύλος
Δεν υπάρχει μία ενιαία θεραπεία για το Σύνδρομο Κρεμαστής Γλώσσας, καθώς η αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία και από το πόσο επηρεάζεται η καθημερινότητα του ζώου.
Σε αρκετές περιπτώσεις αρκεί η σωστή φροντίδα και η τακτική παρακολούθηση. Η γλώσσα θα πρέπει να ελέγχεται συχνά για σημάδια ξηρότητας, τραυματισμού ή μόλυνσης.
Ο σκύλος πρέπει να έχει συνεχώς διαθέσιμο καθαρό και φρέσκο νερό, ώστε να διατηρείται επαρκώς ενυδατωμένος. Σε συνθήκες έντονης ζέστης ή κρύου χρειάζεται περιορισμός της έκθεσης, καθώς η γλώσσα που παραμένει έξω είναι περισσότερο ευάλωτη σε ερεθισμούς και τραυματισμούς.
Εάν υπάρχουν προβλήματα στα δόντια ή δυσκολία στη μάσηση, ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει τροφή κατάλληλης υφής. Σε ιδιαίτερα ξηρό περιβάλλον μπορεί επίσης να βοηθήσει η αύξηση της υγρασίας στον χώρο.
Πότε χρειάζεται κτηνίατρος
Μια γλώσσα που κρέμεται έξω από το στόμα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι ο σκύλος αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα. Εάν πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που υπήρχε ανέκαθεν και το ζώο είναι υγιές, μπορεί να μην αποτελεί λόγο ανησυχίας.
Ωστόσο, όταν η αλλαγή εμφανίζεται ξαφνικά, συνοδεύεται από πόνο, αιμορραγία, πρήξιμο, αλλαγή χρώματος, δυσκολία στο φαγητό ή το νερό ή άλλα ασυνήθιστα συμπτώματα, η κτηνιατρική εξέταση είναι απαραίτητη.
Με τη σωστή παρακολούθηση και φροντίδα, πολλοί σκύλοι με μόνιμα προεξέχουσα γλώσσα μπορούν να συνεχίσουν να ζουν φυσιολογικά. Και φυσικά, αυτή η ιδιαίτερη έκφραση είναι συχνά ένα από τα χαρακτηριστικά που κάνουν τον τετράποδο φίλο μας ακόμη πιο αξιαγάπητο.
