Alfavita Newsroom Ήταν ξημερώματα της 4ης Φεβρουαρίου 1843 όταν έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με την ελευθερία του έθνους.
Η μοίρα το θέλησε να «φύγει» αθόρυβα από εγκεφαλικό επεισόδιο, λίγες μόλις ώρες μετά την επιστροφή του από έναν χορό στα Ανάκτορα. Ο θάνατός του βύθισε στο πένθος μια χώρα που του όφειλε την ύπαρξή της, κλείνοντας έναν κύκλο που ξεκίνησε κάτω από ένα δέντρο στο Ραμαβούνι της Μεσσηνίας, τη Δευτέρα της Λαμπρής του 1770.
Γιος του Κωνσταντή Κολοκοτρώνη, ο Θεόδωρος μεγάλωσε μέσα στη φωτιά του πολέμου. Η οικογένειά του αποτελούσε τον διαρκή εφιάλτη των κατακτητών, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος με 70 μέλη της να θυσιάζονται στον βωμό της αντίστασης.
Ο ίδιος, ορφανός από πατέρα στα δέκα του χρόνια, βγήκε στο κλαρί, έγινε οπλαρχηγός στα 17 και, αφού διέπρεψε στα Επτάνησα ως ταγματάρχης του αγγλικού στρατού, επέστρεψε το 1821 για να γράψει την ιστορία από την αρχή.
Η ιστορική σύμπραξη με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη
Ο Κολοκοτρώνης, έχοντας μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία από το 1818, γνώριζε καλά πως ο Αγώνας χρειαζόταν ισχυρές συμμαχίες και τοπική νομιμοποίηση. Στις αρχές του 1821, η αποβίβασή του στη Μάνη αποτέλεσε το θρυαλλίδα των εξελίξεων.
Εκεί, ένωσε τις δυνάμεις του με τον ηγεμόνα της Μάνης, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, δημιουργώντας ένα πανίσχυρο μέτωπο.
Στις 23 Μαρτίου 1821, οι δύο άνδρες ηγήθηκαν του στρατιωτικού σώματος που εισέβαλε και κατέλαβε την Καλαμάτα.
Η απελευθέρωση της πόλης δεν ήταν μόνο μια στρατιωτική επιτυχία, αλλά η επίσημη «σφραγίδα» της έναρξης της Ελληνικής Επανάστασης. Ήταν η στιγμή που ο «Γέρος» έθεσε σε εφαρμογή το μεγάλο του σχέδιο: τη μετατροπή του άτακτου κλεφτοπολέμου σε οργανωμένη πολιορκία των οθωμανικών κέντρων, με πρώτο και κύριο στόχο την Τριπολιτσά.
Από την Τριπολιτσά στο έπος των Δερβενακίων
Ο Κολοκοτρώνης δεν ήταν απλώς ένας πολεμιστής, αλλά ένας οραματιστής στρατηλάτης. Κατανόησε από την πρώτη στιγμή ότι η Επανάσταση θα σβήσει αν δεν πέσει το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών, η Τριπολιτσά.
Μετά τον θρίαμβο στο Βαλτέτσι, η άλωση της πόλης τον Σεπτέμβριο του 1821 τον κατέστησε αδιαμφισβήτητο ηγέτη των επαναστατικών δυνάμεων της Πελοποννήσου.
Το απόγειο της δόξας του ήρθε στα Δερβενάκια το 1822. Εκεί, με μια κίνηση στρατηγικού ματ, συνέτριψε τη στρατιά του Δράμαλη, αποτρέποντας την κατάπνιξη του Αγώνα. Ακόμη και όταν ο εμφύλιος σπαραγμός τον οδήγησε στις φυλακές της Ύδρας, η πατρίδα αναγκάστηκε να τον αναζητήσει ξανά το 1825 για να αντιμετωπίσει την απειλή του Ιμπραήμ.
Με την τακτική της «καμμένης γης» και τον εξαντλητικό κλεφτοπόλεμο, κράτησε τη φλόγα αναμμένη μέχρι το Ναβαρίνο.
Από το εδώλιο του θανάτου στη δικαίωση και τα Απομνημονεύματα
Η ελεύθερη Ελλάδα δεν στάθηκε πάντα δίκαιη απέναντί του. Ως ένθερμος υποστηρικτής του Ιωάννη Καποδίστρια και ηγετικό στέλεχος του Ρωσικού Κόμματος, βρέθηκε στο στόχαστρο της Αντιβασιλείας. Τον Μάιο του 1834, ο άνθρωπος που ελευθέρωσε το Μωριά καταδικάστηκε σε θάνατο ως προδότης. Χρειάστηκε η ενηλικίωση του Όθωνα για να του αποδοθεί χάρη και να αποκατασταθεί στο αξίωμα του αντιστράτηγου.
Τα τελευταία του χρόνια, ο Γέρος του Μωριά τα πέρασε στην οικία του στις οδούς Κολοκοτρώνη και Λέκκα. Εκεί, υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τη «Διήγησιν συμβάντων της ελληνικής φυλής», ένα κείμενο που παραμένει μέχρι σήμερα η πολυτιμότερη πηγή για τα γεγονότα της Επανάστασης.
Πίσω του άφησε μια πολυπληθή οικογένεια: Τους γιους του Πάνο, Γενναίο και Κολλίνο και την κόρη του Ελένη από τον γάμο του με την Αικατερίνη Καρούσου. Τον Παναγιωτάκη, τον οποίο απέκτησε και αναγνώρισε στη διαθήκη του με την τελευταία σύντροφο της ζωής του, Μαργαρίτα Βελισσάρη.
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν πέθανε ποτέ στην εθνική συνείδηση. Παραμένει το σύμβολο του ανυπότακτου πνεύματος που θυσίασε τα πάντα για να μπορούμε εμείς σήμερα να μιλούμε ελεύθερα.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Ιδιωτικά σχολεία: Γείτονας, Ιόνιος και Εράσμειος σε επαφές με μεγάλα funds
Έρχονται πρόστιμα μέχρι και 1.000 ευρώ σε χιλιάδες κατόχους οχημάτων
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
