Alfavita Newsroom 
Η πρόσφατη τραγωδία στην Ηλιούπολη, που σημειώθηκε λίγο πριν την έναρξη των Πανελληνίων 2026, έφερε με τον πιο σκληρό τρόπο στην επιφάνεια μια αλήθεια που συχνά αποσιωπάται: την ακραία πίεση που δέχεται η Gen Z μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που λατρεύει τους αριθμούς και αγνοεί τις ανθρώπινες αντοχές. Η καθιέρωση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) δεν άλλαξε απλώς τους κανόνες του παιχνιδιού· μετέτρεψε την προσπάθεια για εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης, όπου το λάθος δεν συγχωρείται.
Για τους σημερινούς εφήβους, το άγχος δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο της εξεταστικής περιόδου, αλλά μια μόνιμη κατάσταση. Μεγαλωμένοι σε ένα περιβάλλον ψηφιακής έκθεσης και διαρκούς κοινωνικής σύγκρισης, οι μαθητές αισθάνονται ότι η αξία τους ως προσωπικότητες ταυτίζεται απόλυτα με την ακαδημαϊκή τους επίδοση. Το κυνήγι του «άριστα» έχει καταστήσει την εκπαιδευτική διαδικασία μια εξαντλητική διαδρομή, όπου ο ελεύθερος χρόνος θεωρείται πολυτέλεια και η συναισθηματική αποσταθεροποίηση τείνει να γίνει η νέα κανονικότητα. Η Gen Z αντιλαμβάνεται την αποτυχία στις εξετάσεις όχι ως μια αναποδιά, αλλά ως μια υπαρξιακή απειλή για το επαγγελματικό και κοινωνικό της μέλλον.
Ο εκπαιδευτικός αναλυτής Γιώργος Χατζητέγας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, χαρακτηρίζοντας την ΕΒΕ ως έναν μηχανισμό οριζόντιας απόρριψης και όχι ως ένα εργαλείο αναβάθμισης της ποιότητας. Όπως επισημαίνει, το μέτρο αυτό οδηγεί στον προκαταβολικό αποκλεισμό του ενός τρίτου των υποψηφίων, αφήνοντας κάθε χρόνο περισσότερες από 10.000 θέσεις κενές στα δημόσια πανεπιστήμια. Το αποτέλεσμα είναι παράδοξο: τμήματα υψηλής σημασίας, όπως αυτά της Φυσικής, παρουσιάζουν εικόνα ερήμωσης με το 70% των θέσεων άδειο, ενώ την ίδια στιγμή οι νέοι ωθούνται εκτός δημόσιας εκπαίδευσης από έναν τεχνητό φραγμό που δεν λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές γνώσεις, αλλά την αξιολογική κατάταξη.
Σε αντίθεση με τις παλαιότερες γενιές, οι σημερινοί υποψήφιοι συνδέουν την εισαγωγή στη σχολή άμεσα με την επαγγελματική τους επιβίωση σε μια αγορά εργασίας που φαντάζει εχθρική και απρόβλεπτη. Η οικονομική αστάθεια και το αυξημένο κόστος ζωής μετατρέπουν κάθε βαθμό σε κρίσιμο κεφάλαιο για το μέλλον. Αυτό το κλίμα αβεβαιότητας ενισχύει την αίσθηση ότι δεν υπάρχει περιθώριο για καθυστερήσεις ή λάθη, δημιουργώντας ένα περιβάλλον υπερβολικής πίεσης που τελικά στραγγίζει τη χαρά της μάθησης και τη μετατρέπει σε μια στείρα διαδικασία συγκέντρωσης μορίων.
Οι ειδικοί στην ψυχική υγεία και οι γονείς προειδοποιούν ότι η εμμονή στις επιδόσεις ως μοναδικό κριτήριο επιτυχίας έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Η κοινωνία και η Πολιτεία καλούνται να επανεξετάσουν αν το τρέχον σύστημα «παράγει» επιστήμονες ή εξουθενωμένους νέους. Το μήνυμα είναι σαφές: οι Πανελλήνιες δεν μπορούν να αποτελούν το τέλος της ζωής, και κανένας τεχνητός φραγμός, όπως η ΕΒΕ, δεν αξίζει περισσότερο από την ψυχική ισορροπία και το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Σκάει στην Εκπαίδευση νέα μεγάλη "Βόμβα" για Ιταλικό Πανεπιστήμιο
Πανελλήνιες 2026: Θέματα, Λύσεις, Αποτελέσματα και Bάσεις στο google
