Μαρίλη Ματαφτσή Με αφορμή τον τραγικό θάνατο της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη, η Αριστερή Συσπείρωση Καθηγητών Κορυδαλλού κάνει λόγο για μια βαθύτερη κρίση στο σχολικό περιβάλλον, που συνδέεται με την εντατικοποίηση της εργασίας και τη θεσμική πίεση προς τους εκπαιδευτικούς.
Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι η στοχοποίηση εκπαιδευτικών από διοικητικούς μηχανισμούς και η υποβάθμιση του παιδαγωγικού τους ρόλου δημιουργούν κλίμα απαξίωσης μέσα στη σχολική κοινότητα.
Παράλληλα, τονίζεται η ανάγκη ενίσχυσης της συλλογικής λειτουργίας του Συλλόγου Διδασκόντων και καλούνται οι συνδικαλιστικές ενώσεις να αναλάβουν πρωτοβουλίες απέναντι στις πολιτικές που, όπως υποστηρίζεται, οδηγούν σε εργασιακή εξόντωση των εκπαιδευτικών.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Το σχολείο της «αριστείας» εξοντώνει – Η παιδαγωγική αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε ρουμπρίκες
Ο τραγικός θάνατος της συναδέλφισσας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη δεν είναι ένα «ατυχές περιστατικό». Είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας ζοφερής πραγματικότητας που βιώνουμε καθημερινά στα σχολεία μας, και ιδιαίτερα εδώ, στις λαϊκές γειτονιές του Κορυδαλλού. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που μετατρέπει το σχολείο σε πεδίο μάχης και τον εκπαιδευτικό σε αναλώσιμο διεκπεραιωτή.
1. Η θεσμική στοχοποίηση ως «Πράσινο Φως» για τον κανιβαλισμό
Στην περίπτωση της άτυχης συναδέλφου, όπως και σε πολλές άλλες που βλέπουμε να εξελίσσονται, η απαξίωση είχε αποκτήσει θεσμική «βαρύτητα». Όταν Διοίκηση και Διεύθυνση σχολικής μονάδας βάζουν συστηματικά στο στόχαστρο έναν εκπαιδευτικό, του αφαιρούν το παιδαγωγικό του κύρος μπροστά στα μάτια των μαθητών. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι μαθητές αντιλαμβάνονται αμέσως ποιος εκπαιδευτικός είναι «απροστάτευτος» από το σύστημα. Η διοικητική απαξίωση δίνει το «πράσινο φως» για πάσης φύσεως κανιβαλισμούς μέσα στην τάξη. Είναι ένας κρατικός εκφοβισμός που μετατρέπεται σε μαθητική παραβατικότητα.
2. Από τη Χρύσα Χοτζόγλου μέχρι σήμερα: Μια ιστορία εκδικητικότητας
- Δεν ξεχνάμε ότι αυτή η τακτική του εκφοβισμού έχει βαθιές ρίζες και οδυνηρές επετείους. Η συμπλήρωση χρόνου από την εκδικητική δυνητική αργία της συναδέλφισσας Χρύσας Χοτζόγλου αποτελεί μνημείο αυτής της «αλά καρτ» θεσμικότητας. Η περίπτωση της Χρύσας ήταν το «πείραμα» της εξουσίας για το πώς μπορεί να εξοντώσει ηθικά και επαγγελματικά έναν μάχιμο εκπαιδευτικό που δεν υποκύπτει.
- Σήμερα, η υποκειμενικότητα των στελεχών εκπαίδευσης συνεχίζει να επενδύεται με θεσμικό μανδύα: η εξουσία άλλοτε απαλλάσσει και άλλοτε τιμωρεί, άλλοτε κάνει τα στραβά μάτια στην πραγματική παραβατικότητα και άλλοτε δείχνει με το δάχτυλο τον «ενοχλητικό» δάσκαλο, ανάλογα με το πόσο αρεστός είναι. Αυτή η θεσμική απαξίωση τροφοδοτεί τη βία στα σχολεία μας.
3. Η Διοίκηση και ο Συνδικαλιστικός Καιροσκοπισμός
Στον Κορυδαλλό, ο εκπαιδευτικός βρίσκεται σε μια ιδιότυπη «πολιορκία»:
- Από τη μία, η Διοίκηση που χρησιμοποιεί τις ΕΔΕ ως «υπηρεσία ικανοποίησης» πελατείας, μετατρέποντας τον εκπαιδευτικό σε εξιλαστήριο θύμα.
- Από την άλλη, ο συνδικαλιστικός καιροσκοπισμός. Παρατάξεις από όλο το πολιτικό φάσμα, με το βλέμμα στραμμένο στην κάλπη, κλείνουν το μάτι σε έναν κακώς εννοούμενο δικαιωματισμό και σε πελατειακές σχέσεις με γονείς, αφήνοντας τον συνάδελφο μόνο του απέναντι στον διοικητικό παραλογισμό.
4. Η επιστροφή στον Σύλλογο Διδασκόντων: Η μόνη ασπίδα
Αυτό που πραγματικά λείπει και που η κυβέρνηση προσπαθεί να καταργήσει, είναι ο ουσιαστικός θεσμικός ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων.
- Διεκδικούμε έναν Σύλλογο που θα συνεδριάζει τακτικά για όλα τα ζητήματα, χωρίς φόβο και χωρίς την επιδίωξη συστημικών επιβραβεύσεων.
- Μόνο η συναδελφική αλληλεγγύη και η συλλογική λήψη αποφάσεων μπορούν να αποτελέσουν ανάχωμα στον αυταρχισμό της «μονάδας» και τη θεσμική αυθαιρεσία.
Η δική μας απάντηση: Καμία θυσία στο βωμό της «αριστείας»
Κακό σχολείο είναι το μέρος όπου κανένας δεν θέλει να βρίσκεται. Ως Αριστερή Συσπείρωση Καθηγητών Κορυδαλλού, καλούμε τους συναδέλφους:
- Να σπάσουμε το κλίμα της τρομοκρατίας.
- Να αναδείξουμε την ευθύνη της κυβερνητικής πολιτικής που «δίνει» συναδέλφους στον κανιβαλισμό για να καλύψει τις δικές της ανεπάρκειες.
- Να διεκδικήσουμε από τις συνδικαλιστικές ενώσεις (ΕΛΜΕ/ΟΛΜΕ) την κήρυξη απεργιακής κινητοποίησης ως άμεση αντίδραση στην εργασιακή εξόντωση και την απαξίωση της προσωπικότητάς μας. Οι ενώσεις οφείλουν να είναι δίπλα στον συνάδελφο, όχι «απούσες» για χάρη της ψηφοθηρίας.
Η παιδαγωγική αξιοπρέπεια και η συλλογική λειτουργία του Συλλόγου είναι η δική μας «κόκκινη γραμμή».
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ για εργαζόμενους ιδιωτικού: ΟΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
