Παναγιώτης Παραμυθιώτης 
Το λεγόμενο «Πολλαπλό Βιβλίο» παρουσιάστηκε από το Υπουργείο Παιδείας ως μια σημαντική τομή που θα έφερνε περισσότερες επιλογές, παιδαγωγική ευελιξία, ανανέωση του διδακτικού υλικού και μεγαλύτερη ελευθερία στον εκπαιδευτικό να επιλέγει τα εργαλεία που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες της τάξης του. Η βασική ιδέα, τουλάχιστον σε επίπεδο εξαγγελιών, ήταν ότι το σχολείο θα απομακρυνθεί από τη λογική του μοναδικού κρατικού εγχειριδίου και θα κινηθεί προς ένα πιο σύγχρονο, πλουραλιστικό και παιδαγωγικά ευέλικτο μοντέλο.
Κι όμως, πίσω από αυτή την εξαγγελία, μια ολόκληρη εκπαιδευτική κοινότητα διαπιστώνει σήμερα ότι μένει ουσιαστικά εκτός.
Οι εκπαιδευτικοί των Ξένων Γλωσσών εμφανίζονται έντονα αγανακτισμένοι, καθώς στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Διδακτικών Βιβλίων δεν αναρτήθηκε κανένα νέο υλικό για τη διδασκαλία της Αγγλικής, της Γαλλικής και της Γερμανικής Γλώσσας, γεγονός που σημαίνει ότι το μάθημα θα συνεχίσει να βασίζεται αποκλειστικά στα υφιστάμενα σχολικά εγχειρίδια, πολλά από τα οποία γράφτηκαν πριν από δεκαετίες και δεν ανταποκρίνονται πλέον ούτε στις σύγχρονες παιδαγωγικές ανάγκες ούτε στη φύση της ίδιας της γλωσσικής εκπαίδευσης.
Και εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που φιλοδοξεί να εκσυγχρονίσει το σχολείο να αφήνει εκτός ένα από τα πιο κατεξοχήν σύγχρονα και διεθνοποιημένα γνωστικά αντικείμενα;
Οι επιστολές των τριών Ενώσεων Εκπαιδευτικών ξένων Γλωσσών
Ξένες γλώσσες με βιβλία άλλης εποχής
Η διδασκαλία των ξένων γλωσσών δεν είναι ένα δευτερεύον μάθημα.
Σε μια εποχή διεθνούς κινητικότητας, ψηφιακής επικοινωνίας, σπουδών στο εξωτερικό και πολυγλωσσικών δεξιοτήτων, η γλωσσική εκπαίδευση αποτελεί βασικό εφόδιο.
Κι όμως, οι εκπαιδευτικοί υποστηρίζουν ότι εξακολουθούν να εργάζονται με εγχειρίδια που:
- έχουν συνταχθεί πριν από πολλά χρόνια,
- βασίζονται σε παρωχημένες διδακτικές προσεγγίσεις,
- αξιοποιούν περιορισμένα αυθεντικό γλωσσικό υλικό,
- δεν ενσωματώνουν ουσιαστικά ψηφιακά εργαλεία,
- δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες επικοινωνιακές ανάγκες των μαθητών.
Με απλά λόγια, ενώ ο μαθητής ζει σε έναν κόσμο TikTok, podcasts, video communication, AI translation tools και διεθνούς ψηφιακής επικοινωνίας, στο σχολείο συχνά καλείται να μάθει ξένη γλώσσα με εργαλεία που μοιάζουν να ανήκουν σε άλλη εκπαιδευτική εποχή.
Οι επιστημονικές ενώσεις μιλούν για θεσμικό κενό
Η αντίδραση δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες φωνές.
Τρεις βασικοί επιστημονικοί φορείς του κλάδου κατέθεσαν επίσημες προτάσεις προς την Υπουργό Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη:
- ΣΥΚΑΓΕ (Αγγλική)
- Σύνδεσμος Καθηγητών Γαλλικής APF
- ΠΕΚΑΓΕΠΕ (Γερμανική)
Το κοινό τους μήνυμα είναι σαφές: Η απουσία σύγχρονου διδακτικού υλικού για τις ξένες γλώσσες δημιουργεί σοβαρή εκπαιδευτική δυσλειτουργία.
Η πρόταση για την Αγγλική
Ο Σύλλογος Καθηγητών Αγγλικών προτείνει, εφόσον δεν εντάσσονται νέες επιλογές στο «Πολλαπλό Βιβλίο», να δοθεί η δυνατότητα αξιοποίησης εγκεκριμένων διδακτικών πακέτων της ελεύθερης αγοράς.
Το επιχείρημα είναι συγκεκριμένο.
Τα σύγχρονα εγχειρίδια των αναγνωρισμένων εκδοτικών οίκων:
- ευθυγραμμίζονται με το CEFR
- ανανεώνονται συστηματικά
- ενσωματώνουν σύγχρονες επικοινωνιακές προσεγγίσεις
- διαθέτουν διαδραστικό υλικό
- υποστηρίζουν διαφοροποιημένη μάθηση
- αξιοποιούν ψηφιακά εργαλεία
Με άλλα λόγια, προσφέρουν ακριβώς αυτό που λείπει από το υφιστάμενο σύστημα.
Η ένσταση για τη Γαλλική
Ακόμη πιο πολιτική είναι η τοποθέτηση του Συνδέσμου Καθηγητών Γαλλικής.
Εκεί γίνεται λόγος για θεσμική αντίφαση.
Γιατί από τη μία προωθείται η λογική της πολυφωνίας και της επιλογής.
Και από την άλλη, στη Γαλλική, διατηρείται στην πράξη μία και μοναδική λύση.
Η ένσταση είναι ουσιαστική. Αν το «Πολλαπλό Βιβλίο» ισχύει για άλλους αλλά όχι για συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα, τότε δεν μιλάμε για ισότιμη μεταρρύθμιση αλλά για αποσπασματική εφαρμογή.
Η περίπτωση της Γερμανικής
Η πρόταση της Πανελλήνιας Ένωσης Καθηγητών Γερμανικής είναι πιο πραγματιστική.
Υπενθυμίζει ότι στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ήδη εφαρμόζεται σύστημα επιλογής εγκεκριμένων βιβλίων από την αγορά.
Μάλιστα, για το σχολικό έτος 2025-2026 εγκρίθηκαν έξι διαφορετικά διδακτικά πακέτα.
Η θέση τους είναι απλή:
αφού το μοντέλο λειτουργεί και οι εκπαιδευτικοί είναι ικανοποιημένοι, γιατί να μην συνεχιστεί;
Το βαθύτερο πρόβλημα
Το θέμα δεν αφορά μόνο τα βιβλία.
Αφορά τη συνοχή της ίδιας της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Γιατί αν το σχολείο μιλά για:
- ψηφιακό μετασχηματισμό
- δεξιότητες 21ου αιώνα
- εξωστρέφεια
- καινοτομία
αλλά αφήνει τις ξένες γλώσσες σε εκπαιδευτικά εργαλεία περασμένων δεκαετιών, τότε υπάρχει σαφής αντίφαση.
Και αυτή η αντίφαση πλήττει πρώτα τους μαθητές.
Γιατί η εκμάθηση γλώσσας δεν είναι μάθημα αποστήθισης.
Είναι ζωντανή επικοινωνία.
Είναι επαφή με σύγχρονο λόγο, αυθεντικό περιεχόμενο, πολιτισμό και ψηφιακό κόσμο.
Οι επιστολές των τριών Ενώσεων Εκπαιδευτικών ξένων Γλωσσών
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις
Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
