Κι όμως είναι απόλυτα λογική η σύνθεση της επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας για το λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο (ΕΑ). Απόλυτα σύμφωνη με τη γενικότερη πολιτική του. Κουβέντα να γίνεται, επικοινωνιακό παιχνίδι να αναπτύσσεται, να φαίνεται ότι παράγεται ...έργο, ενώ στην ουσία το εκπαιδευτικό σύστημα και το σχολείο ζουν τις χειρότερες ημέρες τους. Κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης της δημόσιας εκπαίδευσης, απλώς βερμπαλισμοί, διακηρύξεις και κάθε μέρα δηλώσεις επί δηλώσεων. Γενικά Υπουργοί της εικόνας…
Αυτό είναι το μοτίβο και της κ. Ζαχαράκη. Έξι χρόνια τώρα μιλάνε για ΕΑ, τι πειράζει και για ένα άλλο ακόμα; Φυσικά, αυτή δεν είναι επιτροπή αλλά “συνέλευση” προσκείμενων κομματικά και πρόθυμων συμπαθούντων, για να γίνουν ομάδες, οι οποίες άραγε θα συλλειτουργούν ή καθεμιά θα κινείται ανεξάρτητα – και τι σημαίνει αυτό;
Αναρωτιέμαι διαβάζοντας τα ονόματα πόσοι έχουν μια σχετική συνάφεια με το αντικείμενο και πόσοι έχουν κάνει κάποια ανάλογη μελέτη και έρευνα. Αλλά η απορία μου δεν έχει νόημα, αφού συζήτηση θα γίνεται, όπως και στις άλλες επιτροπές του Υπουργείου. Και έτσι δεν πειράζει που η συντριπτική πλειοψηφία των μελών δεν έχει καμιά οργανική σχέση με το Λύκειο.
Οδηγός θα είναι η αντίστοιχη ομάδα του Πολλαπλού Βιβλίου, που αποδείχτηκε τόσο άσχετη – ακόμα και στα στοιχειώδη θεσμικά / νομοθετικά ζητήματα. Και φτάσαμε στο σημείο – πέραν της εν τοις πράγμασι αποτυχίας – να έχουμε Αναλυτικά Προγράμματα, που δεν σχετίζονται με τα σχολικά βιβλία. Πολιτικά, το όλο σχέδιο υπηρετεί μια κομματική προτεραιότητα της ΝΔ, μαζί με την αναθεώρηση του Συντάγματος, να αποτελέσει η συζήτηση έναν αντιπερισπασμό έναντι των απανωτών σκανδάλων της κυβέρνησης: των υποκλοπών, των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ κλπ.
Η αποτυχία είναι δεδομένη και για έναν απλό λόγο. Η ηγεσία του Υπουργείου δεν μπαίνει καν στον κόπο να μελετήσει το εξής επίμαχο και κεντρικό σημείο. Υπάρχουν σήμερα συνθήκες για την εφαρμογή του ΕΑ, από ένα χαλαρό Λύκειο να πάμε σε ένα “Εθνικό Λύκειο” – φορτωμένο με πανελλαδικές εξετάσεις στη Β΄ και στη Γ΄ τάξη - και ούτε καν σε ΕΑ; Δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί κάτι τέτοιο. Αλλά είπαμε καμιά ανησυχία, αφού κουβέντα θα γίνεται…
Μου θυμίζει ένα ανάλογο. Όταν ο κ. Γαβρόγλου διαλαλούσε ότι θα εφαρμόσει σύστημα “ελεύθερης πρόσβασης” στο πανεπιστήμιο, είχε κάνει έναν ανοιχτό διάλογο στο Μουσείο της Ακρόπολης. Τον είχα ρωτήσει πολύ απλά το εξής πράγμα: Με ποιο τρόπο τελικά θα εισάγονται ελεύθερα στις Σχολές που είναι παραπάνω οι υποψήφιοι από τις προσφερόμενες θέσεις, αφού για τις υπόλοιπες δεν ετίθετο καν ζήτημα: με κλήρωση, αλφαβητικά ή με τι άλλο; Μου απάντησε ότι είναι αποφασισμένος να προχωρήσει κλπ. Φυσικά η εξέλιξη είναι γνωστή. Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι έχουμε μια ανάλογη υπόθεση.
Αλλά έτσι είναι η επικοινωνιακή πολιτική. Δεν την ενδιαφέρει η πραγματικότητα. Όταν θα έχει τελειώσει αυτή η κυβέρνηση, ποιος θα ασχοληθεί με την εν λόγω δημαγωγία της Υπουργού; Ποιος ασχολείται τώρα και ποιος αναζητά ευθύνες από την κ. Κεραμέως για την αποτυχία του πολλαπλού βιβλίου και για το πώς πήγαν χαμένα τα σχετικά χρήματα;
Το φοβερό με αυτές τις επικοινωνιακές πολιτικές είναι ότι δεν έχουν ανάγκη καν να μελετήσουν το πώς έχουν γίνει οι μεταρρυθμίσεις στο παρελθόν. Υπήρξε ποτέ μεταρρύθμιση χωρίς ουσιαστική δημοκρατική πολιτική για την εκπαίδευση στο σύνολό της με κοινωνικά και επιστημονικά χαρακτηριστικά; Πόσοι από τους συμμετέχοντες έχουν έργο στην Παιδαγωγική, Κοινωνική και Μορφωτική αποστολή του Λυκείου;
Μπορεί να γίνει προοδευτική μεταρρύθμιση για το λύκειο, όταν η συνολική εκπαιδευτική πολιτική της ΝΔ είναι σε τροχιά αποδόμησης της δημόσιας εκπαίδευσης και προνομιακής αντιμετώπισης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων – σχολείων, κολεγίων και πανεπιστημίων, όταν παραμελεί τη λειτουργικότητα των σχολείων και εφαρμόζει ένα παλαιοδεξιού τύπου πλέγμα αυταρχισμού και διοικητισμού αλλά και εγκατάλειψης των εκπαιδευτικών;
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
Νίκος Τσούλιας