Μια πρόσφατη έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ φέρνει στο φως ένα σκληρό κοινωνικό τοπίο: οικογένειες με παιδιά και άτομα με ανάγκες φροντίδας αγωνίζονται καθημερινά για τα απολύτως βασικά. Η οικονομική ανασφάλεια και οι ανισότητες πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες αποτελούν καθημερινότητα για πολλούς Έλληνες πολίτες.
Όταν το καινούριο ρούχο είναι πολυτέλεια
Ένα στα σαράντα παιδιά στην Ελλάδα δεν έχει πρόσβαση σε καινούρια ρούχα, σύμφωνα με την έρευνα. Το πρόβλημα επιδεινώνεται δραματικά για τα φτωχότερα νοικοκυριά:
8,3% των φτωχών οικογενειών αδυνατούν να αγοράσουν καινούρια ρούχα στα παιδιά τους.
Το αντίστοιχο ποσοστό για τα μη φτωχά νοικοκυριά είναι μόλις 0,8%.
Παιδική φροντίδα: Απαραίτητη αλλά απρόσιτη
Η συντριπτική πλειοψηφία των οικογενειών δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στο κόστος παιδικής φροντίδας. Συγκεκριμένα:
75,1% των οικογενειών με παιδιά έως 12 ετών δηλώνουν ότι έχουν κάποιας μορφής δυσκολία στο να καλύψουν το κόστος φύλαξης.
Για τις φτωχές οικογένειες, το ποσοστό φτάνει στο 100%.
Επιπλέον, 6,4% θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν περισσότερες ή οποιαδήποτε υπηρεσία φροντίδας, αλλά δεν μπορούν.
Ο βασικότερος λόγος αποχής είναι οικονομικός (54,5%), ενώ 13,6% δηλώνουν ότι δεν βρίσκουν διαθέσιμες υπηρεσίες.
Φροντίδα στο σπίτι: Το κόστος της ανάγκης
Τα νοικοκυριά που περιλαμβάνουν άτομα με χρόνιες παθήσεις, αναπηρίες ή ηλικιωμένους συχνά καλούνται να καλύψουν την υποστήριξη μόνοι τους:
6% των νοικοκυριών έχουν μέλος που χρειάζεται φροντίδα κατ’ οίκον.
Μόνο 16% χρησιμοποιούν επαγγελματικές υπηρεσίες, με το 66,5% να καταβάλει το κόστος είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει.
96,1% των οικογενειών δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να καλύψουν αυτό το κόστος.
Το 38,2% δεν λαμβάνει την αναγκαία φροντίδα ή λαμβάνει λιγότερη από όση χρειάζεται.
Ο κύριος λόγος είναι, και εδώ, η αδυναμία κάλυψης του κόστους (70,9%), ακολουθούμενος από τη μη διαθεσιμότητα υπηρεσιών (12%).
Ανισότητες και αποκλεισμοί στην καθημερινότητα
Η έρευνα δείχνει και σημάδια κοινωνικού αποκλεισμού σε καθημερινές πτυχές της ζωής:
Μόλις 6,7% χρησιμοποιούν καθημερινά τα ΜΜΜ, ενώ 61,3% δεν τα χρησιμοποιούν καθόλου.
2,6% των πολιτών ένιωσαν διάκριση στην επικοινωνία με δημόσιες υπηρεσίες.
1% βίωσε διάκριση σε απόπειρα ενοικίασης ή αγοράς κατοικίας.
1,8% ανέφερε διάκριση σε δημόσιο χώρο, όπως καφετέριες ή καταστήματα.
Δικαιώματα εργαζομένων: Κενά και άγνοια
Η έρευνα αποκαλύπτει και ελλείψεις στη στήριξη των εργαζομένων:
64,7% δηλώνουν πως αν έχαναν τη δουλειά τους, θα είχαν δικαίωμα σε επίδομα ανεργίας. Όμως:
26,7% δεν έχουν δικαίωμα
8,6% δεν γνωρίζουν αν το δικαιούνται.
Όσον αφορά τα επιδόματα ασθενείας ή ατυχήματος:
78,1% έχουν δικαίωμα
11,7% δεν έχουν
10,2% δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους.
