Μίξερ ανθρώπων και σκούπα υποστηρικτικών δομών στην εκπαίδευση-Ποιος δεν το βλέπει;
Όλοι μας να αποκτήσουμε αγωγή και καλλιέργεια με αποτέλεσμα να κατανοήσουμε την αξία εννοιών όπως αλληλεγγύη, ανθρωπισμός και φιλευσπλαχνία. Η προσωπική μας ανάταση περνάει μέσα από την συλλογική ευημερία και πρόοδο

    Εκπαίδευση 2019. Σαν πολλές δυσοίωνες συμπτώσεις μαζεύτηκαν προσφάτως και σκοτεινιάζουν τους ορίζοντές μας. Από τις πρώτες εφαρμοστικές υπουργικές αποφάσεις και εγκυκλίους του Νόμου 4547/2018 για τις υποστηρικτικές δομές στην εκπαίδευση, αποδεικνύεται ότι μόνο υποστηρικτικές δεν είναι οι δομές που εγκαθιδρύονται. Θα μπορούσε κανείς, να τις ονομάσει «αποξηλωτικές». Από την άλλη ο πρόσφατος Νόμος για τους διορισμούς αχρηστεύει μισή ζωή και αγνοεί κεκτημένα δικαιώματα των αναπληρωτών
    Και εξηγούμαι: Πρώτον. Κατάργηση των ΚΕΔΔΥ και διαδοχή τους από τα ΚΕΣΥ με συρρίκνωση των δομών ειδικής αγωγής και συνακόλουθα των αναγκών σε ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό. Αυτό μεθοδεύεται με μεταφορά του βάρους ένταξης ή μη των μαθητών με ειδικές ανάγκες στους συλλόγους εκπαιδευτικών γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, εντελώς ανειδίκευτων, με φυσιολογικό αποτέλεσμα την αποστασιοποίησή τους από το πρόβλημα και την μεταβίβασή του αποκλειστικά στους γονείς. Για να ασχοληθεί το ΚΕΣΥ με ένα παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες πρέπει να έχει αιτιολογημένη εισήγηση του συλλόγου διδασκόντων προς το ΚΕΣΥ, από την οποία να προκύπτει ότι έγιναν όλες οι αναγκαίες υποστηρικτικές παρεμβάσεις από τη σχολική μονάδα, τα αποτελέσματα των παρεμβάσεων αυτών, καθώς και το βραχυχρόνιο πρόγραμμα παρέμβασης το οποίο έχει συνταχθεί και υλοποιηθεί από την επιτροπή διεπιστημονικής εκπαιδευτικής αξιολόγησης και υποστήριξης (ΕΔΕΑΥ) ή την ομάδα εκπαιδευτικής υποστήριξης. Όλοι ξέρουμε ότι σε ελάχιστα σχολεία λειτουργεί ΕΔΕΑΥ, επομένως η ευθύνη όλων των παραπάνω βαραίνει την ομάδα εκπαιδευτικής υποστήριξης, στην οποία μόνο το ένα μέλος έχει γνώσεις ειδικής αγωγής. Μία ευθύνη που δεν τους αναλογεί, διότι πρώτα και κύρια δεν διαθέτουν την απαραίτητη και επαρκή γνώση για να την αναλάβουν. Αλίμονο στα παιδιά αυτά θα έλεγα εγώ.

Δεύτερον. Κατάργηση των ΚΕΠΛΗΝΕΤ με επακόλουθο την υποβάθμιση, για να μην πω διάλυση της στήριξης του δημόσιου σχολείου στις νέες τεχνολογίες. Η δομή των ΚΕΠΛΗΝΕΤ αντικαθίσταται με έναν υπεύθυνο πληροφορικής και νέων τεχνολογιών σε κάθε διεύθυνση, που στις μεγάλες διευθύνσεις οι υπεύθυνοι αυτοί πρέπει να έχουν αυξημένα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, χωρίς όμως την απαραίτητη γραμματειακή και οικονομική στήριξη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι οι υπεύθυνοι πληροφορικής θα πρέπει να πληρώνουν μόνοι τους τα οδοιπορικά τους, αφού δεν καλύπτονται από τον προϋπολογισμό. Με την μείωση των θέσεων των θέσεων των υπευθύνων το έργο της στήριξης των σχολείων στις νέες τεχνολογίες θα πρέπει να το αναλάβουν σε κάθε διεύθυνση ένας ή δύο άνθρωποι οι οποίοι όπως είναι φυσικό δεν θα προλαβαίνουν να εξυπηρετήσουν τα σχολεία, τουλάχιστον όσο και πριν από τα ΚΕΠΛΗΝΕΤ. 

Τρίτον. Κατάργηση των γραφείων φυσικής αγωγής στις διευθύνσεις, τα οποία έβγαζαν όλη την γραφειοκρατική και ουσιαστική εργασία προετοιμασίας και διενέργειας των σχολικών αγώνων. Στη θέση τους προκηρύσσονται θέσεις υπευθύνων φυσικής αγωγής, μία σε κάθε διεύθυνση στις δε μεγάλες διευθύνσεις το πολύ δύο με αυξημένα τυπικά προσόντα και χωρίς μοριοδότηση ή ειδικό επιμίσθιο ή επίδομα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επαρκές ενδιαφέρον ανάληψης των βαριών αυτών καθηκόντων. Αυτό θα έχει βραχυπρόθεσμα το αποτέλεσμα ότι, όποιοι αναλάβουν, θα προσπαθούν φιλότιμα να βγάλουν όπως όπως  τη δουλειά και συνεπώς να απαξιώνεται ο θεσμός των σχολικών αγώνων.

Θα δούμε στο εγγύς μέλλον και άλλα γεγονότα συρρίκνωσης υποστηρικτικών δομών που αφορούν και άλλα μαθήματα και ειδικότητες εκπαιδευτικών, είμαστε εν αναμονή και άλλων υπουργικών αποφάσεων και εφαρμοστικών εγκυκλίων του νόμου αυτού. Αρχίζει όμως να αχνοφαίνεται ότι το νομικό αυτό γιγαντιαίο κατασκεύασμα – σκούπα των πάντων, που με τόσες ενθουσιώδεις φράσεις και όρους χαιρετίστηκε, ως δήθεν πρωτοποριακό και σύγχρονο, δεν είναι παρά μόνο ένα μίξερ συντονισμού δομών  γενικής και ειδικής εκπαίδευσης, επιτροπών, ανθρώπων και θεσμών, με μόνο ζητούμενο  την αξιολόγηση και αυτοαξιολόγηση των σχολικών μονάδων, με συμπλήρωση ατελείωτων εντύπων εκπαιδευτικής αποτίμησης, όπως βαφτίστηκε η αξιολόγηση, για να μην εγείρει αρνητικούς συνειρμούς, με απίθανη γραφειοκρατία, με αποτέλεσμα να μην απομένει καθόλου χρόνος για ουσιαστική εργασία ειλικρινούς υποστήριξης των σχολείων, η οποία πλέον μένει μόνο στο γράμμα του νόμου.

Σχεδόν ταυτόχρονα με τον νόμο για τις υποστηρικτικές δομές, ήρθε και ο νέος νόμος για τους διορισμούς στην εκπαίδευση, με εξαφάνιση της προϋπηρεσίας και αναγόρευση των μεταπανεπιστημιακών τίτλων σε μοχλούς διορισμού και προσλήψεων. Με άγνοια των συνταγματικώς κατοχυρωμένων αρχών της ασφάλειας δικαίου και του κράτους δικαίου, αφού με τον νόμο αυτό δεν μοριοδοτείται ούτε η παλαιότητα του πτυχίου ούτε η επιτυχία σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ αλλά ούτε, το κυριότερο και πιο εξωφρενικό η διπλή προσμέτρηση προϋπηρεσίας σε δυσπρόσιτα και απομακρυσμένα σχολεία, που δίκαια προβλέπονταν από προηγούμενες διατάξεις. Βλέπετε για την απόκτηση αυτών των προσόντων δεν απαιτείται διοχέτευση χρήματος σε διάφορους οργανισμούς χορήγησης, με το αζημίωτο, δεύτερων τίτλων σπουδών, μεταπτυχιακών, διδακτορικών, ξένων γλωσσών κλπ αλλά μόνο ανθρώπινο πόνο και χρόνο. Αυτά ο νέος νόμος τα καταργεί αναδρομικά αποτελώντας μνημείο αντισυνταγματικότητας. 

Υπάρχει κάποιος που αμφισβητεί ότι οι αναπληρωτές που υπηρέτησαν τόσα χρόνια σε αυτές τις περιοχές, πρώτον θυσίασαν την ψυχική και σωματική υγεία τους και δεύτερον το έκαναν αυτό προσδοκώντας με τη συγκέντρωση μορίων τον μελλοντικό διορισμό; Τώρα πιο κράτος δικαίου τους παίρνει αυτό που με τόσο κόπο απέκτησαν; Α ναι, δεν το πλήρωσαν με χρήμα οπότε είναι αμελητέο και αχρείαστο. 

Θα μου πει κάποιος εύγλωττα: Μας τα χεις πει πολλές φορές αυτά, κούρασες. Γιατί τα επαναλαμβάνεις; Και θα έχει δίκιο. Η δικαιολόγησή μου για αυτό συμπυκνώνεται σε τρεις επισημάνσεις ή απλά σε μία λέξη. Η λέξη: Αφύπνιση. Οι επισημάνσεις οι εξής: 

Η πρώτη είναι η πιο απλή. Η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως ή απλά και λαϊκά: Λέγε λέγε όλο και κάτι θα μείνει, κάποιος θα ακούσει.

Δεύτερη. Με την ενδεχόμενη αλλαγή της κυβέρνησης, μάλλον θα έρθουμε αντιμέτωποι με την αυθεντική εφαρμογή των νεοφιλελεύθερων τακτικών στην εκπαίδευση. Των τακτικών που επιτάσσουν «φιλάνθρωποι» οργανισμοί όπως ο ΟΟΣΑ, η Ε.Ε, η Παγκόσμια Τράπεζα και άλλοι. Για την περίπτωση αυτή πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι. Αν και μας έχει «προπονήσει» η δήθεν αριστερή θεώρηση των εκπαιδευτικών πραγμάτων, θεσπίζοντας τα παραπάνω νομοθετήματα, άλλα με πιο κεκαλυμμένο τρόπο, όχι λόγω του περιεχομένου τους, αλλά λόγω του αιφνιδιασμού όλων μας από την ιδιότητα του νομοθετούντος, δηλαδή από το είδος του κυβερνώντος κόμματος ως ριζοσπαστική αριστερά. 

Τρίτον και κατά την γνώμη μου κυριότερο: Παρατήρησε κανείς μας, ότι αυτή την χρονική συγκυρία βρήκαν ως την πιο κατάλληλη οι επιχειρήσεις της εκπαίδευσης για να εξαπολύσουν την τελική τους επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων; Δεν χρησιμοποιώ τον όρο το κεφάλαιο στην έκφανσή του στο χώρο της Παιδείας, σε μία από τις Οβίδιες μεταμορφώσεις του για να μην παρεξηγηθώ, όπως θα εξηγήσω παρακάτω.

Πιο συγκεκριμένα: Οι φροντηστηριάρχες προσφεύγουν στο ΣτΕ ζητώντας να αποσυρθεί το άρθρο 30 του νόμου 4415/2016 με επιδίωξη να μπορούν να ρίξουν το ωρομίσθιο  από τα 6,70 ευρώ μεικτά, βάσει του ισχύοντος νόμου, στα μισά γύρω στα 3,5 ευρώ. Αν βέβαια το πετύχουν αυτό οι εργασιακές συνθήκες στα φροντιστήρια θα θυμίζουν ρωμαϊκή γαλέρα. Κάντε τον πολλαπλασιασμό και θα δείτε ότι ένας  ιδιωτικός εκπαιδευτικός με πλήρες ωράριο θα λαμβάνει μόλις 285 ευρώ το μήνα. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία ποιος θα ενδιαφερθεί για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς; Πως η ΟΙΕΛΕ θα μπορέσει αφενός να αμυνθεί άρτια νομικά και αφετέρου να ζητήσει συμπαράσταση από τους συναδέλφους της δημόσιας εκπαίδευσης και τα σωματεία τους; Οι συνειρμοί είναι αυτονόητοι: μη μιλάτε εσείς γιατί παίρνετε, οι νεοδιορισθέντες κιόλας αρκετά περισσότερα και πρέπει να σιωπάτε μήπως τη σκαπουλάρετε. Άλλωστε τι σας νοιάζει εσάς;

Ανέκαθεν αυτός ήταν ο σκοπός των κρατούντων, η διάσπαση των εργαζομένων σε ομάδες, με φτιαχτή σύγκρουση συμφερόντων και ως εκ τούτου στάχτη στα μάτια, για να περνούν όλα τα αντιεργατικά μέτρα, να κλιμακώνεται η επίθεση σε όλα τα εργατικά δικαιώματα και να συσσωρεύεται το κέρδος στα χέρια των λίγων. Όλα αυτά με λίγη γαρνιτούρα ότι ατομικά κάποιος «άξιος» μπορεί να πετύχει τα πάντα, να ανέλθει κοινωνικά και οικονομικά και να πετύχει το American dream, χωρίς να κατέχει το απαραίτητο χρήμα. Έτσι συμφέρει, να τονίζεται ο ατομισμός και να μειώνεται η συλλογικότητα. Να υπερισχύει το προσωπικό συμφέρον και να αγνοείται το συνολικό. 

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως, πως μέσα από το συνολικό συμφέρον, ικανοποιείται και το ατομικό συμφέρον, αναβαθμίζονται όλοι και βελτιώνουν τη ζωή τους. Αυτό όμως είναι θέμα αγωγής και καλλιέργειας, του καθενός μας να το κατανοήσει και να το ασπαστεί. Σίγουρα δεν είναι εύκολο, για αυτό και θεωρείται πολλές φορές ουτοπικό.

Δεν ξέχασα όμως την υπόσχεσή μου, δηλαδή να σας εξηγήσω γιατί αποφεύγω στο παρόν να χρησιμοποιώ τον όρο κεφάλαιο, όταν μιλώ για επιχειρήσεις της εκπαίδευσης. Μα για τον απλούστατο λόγο, να μην διευκολύνω τους καλοθελητές να μου κολλήσουν ετικέτα: «Άσε μωρέ συντρόφισσα είναι, με ξύλινο κομματικό λόγο, γαλουχήθηκε με το σύνθημα την γραμμή σου και κοιμήσου».

Απαντώ: Από πότε η αλήθεια, τα γεγονότα και η λογική πρέπει να φέρουν κομματική ταμπέλα; Από πότε η ανησυχία για το μέλλον πρέπει να ονοματίζεται κομματική γραμμή; Από πότε η αμείλικτη διάψευση των ελπίδων μας, πρέπει να κατηγορείται ως πλάνη; Από πότε η διάθεση για αγώνα και αντίσταση πρέπει να εμφανίζεται ουτοπική και μάταια; 

Εγώ λέω από τότε που μας κοίμισαν με λόγια του αέρα και κουτόχορτο. Κουτόχορτο είναι και η τοποθέτηση κομματικής ταμπέλας στον ορθολογισμό και την αλήθεια. Όχι δεν είναι κομματική καθοδήγηση, ο εντοπισμός των γεγονότων που απαξιώνουν τα δημόσια αγαθά και υποθηκεύουν το μέλλον των παιδιών μας. 

Είναι προσπάθεια αφύπνισης. Είναι προσπάθεια ψηλάφησης του μέλλοντός μας. Μία προτροπή υπάρχει για όλους μας: Διαβάστε, διαβάστε πολύ και να είστε καχύποπτοι, μην είστε ευκολόπιστοι. Διαβάστε εμβαθύνοντας και όχι επιδερμικά. Δείτε πίσω από το γράμμα και ανιχνεύστε τον σκοπό.

Αυτή για μένα είναι η γραμμή: Όλοι μας να αποκτήσουμε αγωγή και καλλιέργεια με αποτέλεσμα να κατανοήσουμε την αξία εννοιών όπως αλληλεγγύη, ανθρωπισμός και φιλευσπλαχνία. Η προσωπική μας ανάταση περνάει μέσα από την συλλογική ευημερία και πρόοδο.   

best of network

σχετικά άρθρα

Καταγγελία για την εργολαβία στις ΦΕΘ - Φοιτητές με τροφική δηλητηρίαση
Καταγγελία για την εργολαβία στις ΦΕΘ - Φοιτητές με τροφική δηλητηρίαση

Με το νέο έτος η κατάσταση της σίτισης στις ΦΕΘ , όπως και σε πολλές εστίες πανελλαδικά, άλλαξε με την πλήρη παραχώρηση της στον εργολάβο(Χούτος...

Καταγγελία για την εργολαβία στις ΦΕΘ - Φοιτητές με τροφική δηλητηρίαση