Οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι έχουν διακοπές εργασίας δύο μηνών (Ιούλιο - Αύγουστο), δικαιούνται δέκα (10) ημέρες κανονικής άδειας συνολικά για τους υπόλοιπους μήνες. Επομένως, μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιστοιχεί μία (1) ημέρα άδειας το μήνα.
Επιπλέον, οι εκπαιδευτικοί που αποσπώνται στις Γ.Γ. του ΥΠ.Π.Ε.Θ., σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, σε εποπτευόμενους φορείς, σε πολιτικά γραφεία υπουργών, βουλευτών, κλπ., για κάθε έτος απόσπασης, μπορούν να κάνουν χρήση της άδειας που προβλέπεται στις παραγράφους 1 έως 3 του άρθρου 48 του Υ.Κ. Δηλαδή, μπορούν να παίρνουν κανονική άδεια με αποδοχές, διάρκειας από 20 έως 25 ή 30 ημέρες (για πενθήμερη ή εξαήμερη εβδομάδα εργασίας αντίστοιχα), βάσει των ετών δημόσιας υπηρεσίας. Μετά την επιστροφή στα εκπαιδευτικά τους καθήκοντα, παύει να ισχύει το δικαίωμα χορήγησης της άδειας αυτής, ακόμη και αν αποδεδειγμένα δεν έχουν κάνει χρήση (αρ. 546/2005 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους).
Στους εκπαιδευτικούς οι οποίοι υπηρέτησαν με απόσπαση σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, σε φορείς του ΥΠ.Π.Ε.Θ. κλπ., έως τις 31 Αυγούστου και επέστρεψαν στα διδακτικά τους καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου, δύναται, εφόσον συντρέχουν σοβαροί λόγοι ανάγκης, να χορηγηθεί κανονική άδεια έως τέσσερις (04) ημέρες, για το χρονικό διάστημα των τεσσάρων μηνών, από 1η Σεπτεμβρίου έως 31 Δεκεμβρίου.
Για το επόμενο ημερολογιακό έτος (2019), στους εκπαιδευτικούς μπορεί να χορηγηθεί κανονική άδεια έως δέκα (10) ημέρες.
Τα παραπάνω τονίζει το υπουργείο Παιδείας, σε εγκύκλιο που εξέδωσε, κατόπιν μεγάλου αριθμού ερωτημάτων που υποβάλλονται στην υπηρεσία μας σχετικά με τη χορήγηση κανονικής άδειας σε εκπαιδευτικούς οι οποίοι υπηρέτησαν με απόσπαση σε Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, σε φορείς του ΥΠ.Π.Ε.Θ. κλπ., έως τις 31 Αυγούστου και επέστρεψαν στα διδακτικά τους καθήκοντα την 1η Σεπτεμβρίου.
Το υπουργείο Παιδείας σημειώνει ότι με την παρ. 1 του άρθρου 48 του Ν. 3528/2007 (26 Α’) ορίζεται ότι: «Η άδεια που δικαιούνται να λάβουν οι υπάλληλοι ορίζεται σε δύο (2) ημέρες για κάθε μήνα υπηρεσίας» και με την παρ. 4 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι: «Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων δεν εφαρμόζονται σε όσους έχουν κατά τις κείμενες διατάξεις διακοπές εργασίας. Οι υπάλληλοι αυτοί μπορούν, εφόσον συντρέχουν σοβαροί λόγοι ανάγκης, να παίρνουν κανονική άδεια με αποδοχές ως δέκα (10) εργάσιμες ημέρες κατ’ έτος».
