Αναταράξεις προκάλεσε η πρόταση του Δημάρχου Αθηναίων για τη δέσμευση του επικείμενου συνεδρίου σχετικά με το «με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε» Να αφήσουμε στην άκρη, όπως προτείνει, κάθε σκέψη κυβερνητικής διακυβέρνησης με τη ΝΔ και αντίστοιχα να επιδιωχθεί-σύμφωνα με τις ιστορικές παρακαταθήκες της Δημοκρατικής Παράταξης-η προοδευτική διακυβέρνηση με άξονα το ΠΑΣΟΚ και σε ανοικτό διάλογο με τις προοδευτικές δυνάμεις.
H πρόταση αυτή είναι τόσο αυτονόητη για την πολιτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ, ώστε είναι να απορεί κανείς με την στάση ορισμένων απέναντι στο ενδεχόμενο υπερψήφισης στο συνέδριο. Συμφωνούν –λένε- με το περιεχόμενο της πρότασης, αλλά να μην γίνει δέσμευση συνεδρίου διότι δεν θα μπορεί να προσαρμοσθεί (!) στα μετεκλογικά δεδομένα, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θα αντιδράσουν οι «κεντρογενείς ψηφοφόροι «αν δεσμευθούμε προεκλογικά» με αυτό που υποτίθεται (;) ότι» θα εφαρμόσουμε μετεκλογικά» δηλ την άρνηση κυβερνητικής σύμπραξης με ΝΔ (!).
Γενικότερα επιστρατεύονται δαιδαλώδεις τακτικισμοί για να αντιμετωπίσουν ένα θέμα στρατηγικού προσανατολισμού. Έτσι όμως δίνεται η εντύπωση κινήσεων απλώς εκλογικίστικου χαρακτήρα περιορισμένης αποτελεσματικότητας, αντί ενός «πολέμου θέσεων» για κατάκτηση μιας ηγετικής θέσης στην πολιτική, όπως έχουμε διδαχθεί από τον Γκράμσι. Γιαυτό η πρόταση του δημάρχου βλέπει πέρα από τις τρέχουσες σκοπιμότητες.
Ας αντικρύσουμε την ευρύτερη εικόνα: Το ζήτημα δεν είναι μόνο η επαναφορά της διαχωριστικής γραμμής Δεξιά-Δημοκρατική Παράταξη όπως τη γνωρίσαμε στη μεταπολιτευτική περίοδο. Έχει να κάνει πολύ περισσότερο με μια καινούργια οριοθέτηση στις σημερινές συνθήκες των κοινωνικών και πολιτικών αναταράξεων. Έχει σχέση με μια νέα αναδιανομή πλούτου, από τη βάση της κοινωνίας προς την κορυφή των ελίτ του πλούτου με κέντρο βάρους την “εύκολη ανάπτυξη” (Γιαννίτσης, Σιακαντάρης, ΤΑ ΝΕΑ, 31/02/2026, κ.α.)
Σύμφωνα με το νέο πρότυπο οικονομικής ρύθμισης, τα υπερκέρδη συνδυάζονται με πτώση ή στασιμότητα του βιοτικού επιπέδου, λόγω της διοχέτευσης της συσσώρευσης κυρίως σε επικερδείς δραστηριότητες “χαμηλής ανάπτυξης” στα ακίνητα και σε χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις, στην ενέργεια, στα real-estate, στις μεταφορές, στη διατροφή, στην κατανομή ευρωπαικών πόρων κ.α.
Ο μετασχηματισμός συντελείται υπό την προστασία και ενίσχυση της κυρίαρχης πολιτικής τάξης με ευνοικές χρηματοδοτικές, φορολογικές και άλλες διευκολύνσεις προς τους ολιγάρχες και τα τραστ, με τις φρούδες ελπίδες ότι κάτι θα «περισωθεί” από τις αγορές για χορήγηση κάποιων επιδομάτων προς κοινωνικές κατηγορίες, σταγόνα στον ωκεανό του υπερπλουτισμού και των ανισοτήτων που διευρύνονται. Η πολιτική υποβαθμίζεται, μετατρέπεται σε εργαλείο των αδηφάγων αγορών, χάνοντας την κοινωνική εμπιστοσύνη ως δύναμη βελτίωσης των πραγμάτων.
Απέναντι σε αυτή την «πολιτική του καπιταλισμού» όπως την ονόμασε ο Βέμπερ, είναι που θα κριθούν τα πράγματα στο επόμενο διάστημα. Είναι το διακύβευμα που θα καθορίσει τις δυνατότητες ανάκαμψης της ευρύτερης δημοκρατικής/προοδευτικής παράταξης τα επόμενα χρόνια.
Είναι τόσο ευρύ και προκλητικό το χάσμα που διαμορφώνεται, ώστε χρειάζεται μια ρητή και ξεκάθαρη άρνηση συνεργασίας με τη σαθρή πολιτική της κερδοφορίας χωρίς παραγωγική δυναμική, χωρίς την κοινωνία στο «δωμάτιο» των αποφάσεων και του «διαμοιρασμού». Χρειάζεται παράλληλα η προβολή της προοδευτικής διακυβέρνησης χωρίς αμφιταλαντεύσεις και θολές αναλύσεις, με συγκεκριμένα διαρθρωτικά μέτρα.
Να γιατί έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν την ανάγκη διαλόγου με βάση προτάσεις των προοδευτικών δυνάμεων, όπως πάντα συνέβαινε στο ΠΑΣΟΚ, αντί της «διαπραγμάτευσης» με περιφερόμενους-ρετάλια του πολιτικού σκηνικού. Να γιατί η πρόταση του δημάρχου συναντά τη λυσσώδη αντίδραση του κατεστημένου και των υποτελών του, εκείνων υπέρ της σύμπραξης σε μια οικονομική κατάσταση κραυγαλέας κοινωνικής ανισότητας.
Η πρόταση τονίζει ότι χωρίς σαφή προσανατολισμό στο κυρίαρχο αυτό θέμα, αφήνεται η λαική δυσαρέσκεια να διοχετεύεται σε ακραίους σχηματισμούς της δεξιάς που υπηρετούν ακόμα περισσότερο το σύστημα, φορώντας «αντισυστημική λεοντή». Δεν είναι θέμα προσωπικών διαβεβαιώσεων, ή ατομικών δηλώσεων, όσο είναι θέμα συλλογικής βούλησης που μπορεί να εκφραστεί με μια δεσμευτική δημοκρατική απόφαση.
Συνοψίζοντας, η προοδευτική πρόταση απέναντι στις ολιγαρχικές επιδιώξεις εκφράζει την κύρια αντίθεση της εποχής. Είναι η ευκαιρία για την ανασυγκρότηση της πολιτικής σε πρωτεύουσα θέση όπως και η αναβάθμιση του ρόλου της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης σε “ηγεμονικούς συνασπισμούς πραγματικής ανάπτυξης». Ας επαναφέρουμε την πολιτική στο προσκήνιο.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
