Μια σπάνια και άκρως εντυπωσιακή οπτική εμπειρία προσέφερε στην παγκόσμια κοινότητα η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, αποτυπώνοντας το μεγαλείο της φύσης πέρα από τα όρια του πλανήτη μας. Η Μέιρ κατάφερε να καταγράψει σε βίντεο το φαντασμαγορικό φαινόμενο του Νοτίου Σέλαος, μέσα από τα παράθυρα του διαστημικού σκάφους Dragon της εταιρείας SpaceX, προσφέροντας λήψεις που κόβουν την ανάσα.
Αν και το Βόρειο Σέλας (Aurora Borealis) μονοπωλεί το ενδιαφέρον των ταξιδιωτών και των φωτογράφων παγκοσμίως, η νότια εκδοχή του (Aurora Australis) παραμένει ένας άγνωστος θησαυρός για τους περισσότερους ανθρώπους. Η επιστημονική πραγματικότητα, ωστόσο, δείχνει ότι το Νότιο Σέλας εμφανίζεται με την ίδια ακριβώς συχνότητα και ένταση με το αντίστοιχο του Βορρά, εκτυλισσόμενο σταθερά πάνω από τον παγωμένο ουρανό της Ανταρκτικής.
Η επιστήμη πίσω από την ουράνια πανδαισία χρωμάτων
Από επιστημονικής άποψης, το Νότιο Σέλας αποτελεί μια φωτεινή καταιγίδα που μεταμορφώνει τον νυχτερινό ουρανό σε έναν ζωντανό καμβά, όπου κυριαρχούν οι αποχρώσεις του πράσινου, του μοβ και του κόκκινου. Το φαινόμενο αυτό πυροδοτείται όταν φορτισμένα σωματίδια, τα οποία εκτινάσσονται από τον Ήλιο, εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και συγκρούονται με τα αέριά της.
Κατά τη διαδικασία αυτή, το μαγνητικό πεδίο της Γης λειτουργεί ως φυσικός αγωγός, κατευθύνοντας αυτά τα σωματίδια προς τις πολικές περιοχές του πλανήτη. Αν και η Ανταρκτική αποτελεί την κύρια γεωγραφική ζώνη εκδήλωσής του, το φαινόμενο δεν περιορίζεται αποκλειστικά εκεί. Σε περιόδους κατά τις οποίες καταγράφεται ιδιαίτερα έντονη ηλιακή δραστηριότητα, το Νότιο Σέλας επεκτείνεται και γίνεται ορατό από τη Νέα Ζηλανδία, τη νότια Αυστραλία (με επίκεντρο το νησί της Τασμανίας), καθώς και από το νότιο άκρο της αμερικανικής ηπείρου, στην περιοχή της Παταγονίας.
Γιατί το Νότιο Σέλας παραμένει στη «σκιά» του Βορείου;
Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι για ποιο λόγο ένα τόσο εντυπωσιακό θέαμα στερείται της δημοφιλίας του βόρειου «αδελφού» του. Η απάντηση κρύβεται αποκλειστικά στη γεωγραφική διαμόρφωση του πλανήτη και στην κατανομή του ανθρώπινου πληθυσμού.
Ενώ στα αντίστοιχα γεωγραφικά πλάτη του Βορρά υπάρχουν οργανωμένες και εύκολα προσβάσιμες πόλεις στην Ευρώπη και την Αμερική, στον Νότο το φαινόμενο εξελίσσεται κυρίως πάνω από απέραντους, αφιλόξενους ωκεανούς και έρημους παγετώνες.
Λόγω του ότι οι περιοχές αυτές στερούνται μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας και οι υποδομές είναι ανύπαρκτες, οι μάρτυρες αυτής της ουράνιας παράστασης είναι ελάχιστοι. Αυτός είναι και ο λόγος που λήψεις όπως αυτές της Τζέσικα Μέιρ από το διάστημα θεωρούνται ανεκτίμητες, καθώς γεφυρώνουν το κενό και επιτρέπουν στην ανθρωπότητα να θαυμάσει ένα από τα πιο καλά κρυμμένα μυστικά της γήινης ατμόσφαιρας.
