Η προσωπική διαφορά δημιουργήθηκε κατά τον επανυπολογισμό των παλαιών συντάξεων, όταν διαπιστώθηκε ότι σε αρκετές περιπτώσεις το παλιό ποσό ήταν υψηλότερο από το νέο. Για να αποφευχθούν άμεσες μειώσεις στα εισοδήματα των συνταξιούχων, η διαφορά αυτή διατηρήθηκε ως ξεχωριστό ποσό.
Σήμερα, όμως, ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί συχνά ως φρένο στις αυξήσεις. Όταν ανακοινώνονται ετήσιες προσαρμογές στις συντάξεις, ένα μέρος ή ακόμη και ολόκληρο το ποσό δεν καταλήγει απευθείας στην τσέπη του δικαιούχου, αλλά χρησιμοποιείται για να μειώσει την υπάρχουσα προσωπική διαφορά.
Πώς λειτουργεί στην πράξη
Στην πράξη, ένας συνταξιούχος μπορεί να δικαιούται αύξηση χωρίς να δει καμία αλλαγή στο τελικό ποσό που λαμβάνει. Η αύξηση καταγράφεται λογιστικά, αλλά συμψηφίζεται με την προσωπική διαφορά.
Για παράδειγμα, αν η προσωπική διαφορά ανέρχεται σε 80 ευρώ και η ετήσια αύξηση είναι 40 ευρώ, τότε το ποσό αυτό δεν προστίθεται στη σύνταξη. Αντίθετα, η προσωπική διαφορά μειώνεται στα 40 ευρώ. Πραγματική αύξηση στο καθαρό εισόδημα θα υπάρξει μόνο όταν η διαφορά μηδενιστεί.
Γιατί δημιουργείται δυσαρέσκεια
Αυτός ο μηχανισμός οδηγεί αρκετούς συνταξιούχους στο να θεωρούν ότι οι αυξήσεις είναι περισσότερο θεωρητικές παρά ουσιαστικές. Παρότι στα επίσημα στοιχεία εμφανίζονται βελτιώσεις, στην καθημερινότητα πολλών δικαιούχων δεν αλλάζει το ποσό που κατατίθεται στον λογαριασμό τους.
Μέχρι να μειωθεί πλήρως η προσωπική διαφορά για όλους, το φαινόμενο αυτό αναμένεται να συνεχίσει να επηρεάζει σημαντικό αριθμό συντάξεων, κρατώντας τις αυξήσεις "σε αναμονή" πριν φτάσουν πραγματικά στο εισόδημα των συνταξιούχων.
