Η λέξη «τσέπη», τόσο οικεία στη σύγχρονη ελληνική γλώσσα, δεν έχει ελληνική καταγωγή, αλλά τουρκική. Προέρχεται από τη λέξη «cep», που σημαίνει ακριβώς το ίδιο — μια μικρή θήκη ή χώρο αποθήκευσης πάνω σε ρούχο.
Ωστόσο, στα αρχαία ελληνικά υπήρχε η αντίστοιχη λέξη «θυλάκιον», υποκοριστικό του «θύλακος», η οποία δήλωνε έναν μικρό σάκο, μια θήκη ή έναν χώρο όπου μπορούσε κανείς να αποθηκεύει μικρά αντικείμενα.
Με την πάροδο των αιώνων και κυρίως κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η τουρκική λέξη αντικατέστησε τη γνήσια ελληνική, επικρατώντας πλήρως στον καθημερινό λόγο. Έτσι, το «θυλάκιο» περιορίστηκε στη χρήση του ως επιστημονικός ή λόγιος όρος (όπως π.χ. «θυλάκια τριχών»), ενώ η «τσέπη» παρέμεινε η καθιερωμένη λέξη στην καθομιλουμένη.
