Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Νηπιαγωγών (ΠΑΣΥΝ) επαναφέρει το αίτημα για άμεση αποκατάσταση της ισότητας στο διδακτικό ωράριο των νηπιαγωγών, υποστηρίζοντας ότι το ισχύον καθεστώς δημιουργεί εκπαιδευτικούς δύο ταχυτήτων.
Στην ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι χιλιάδες νηπιαγωγοί, κυρίως όσοι υπηρετούν σε μικρές σχολικές μονάδες, δεν δικαιούνται καμία μείωση ωραρίου ανεξαρτήτως της πολυετούς υπηρεσίας τους, ενώ ζητά την εξομοίωση με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και την αναγνώριση των αυξημένων απαιτήσεων του έργου τους.
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
Αξιότιμοι/ες κύριοι/ες,
Η προσχολική εκπαίδευση αποτελεί το θεμέλιο ολόκληρου του εκπαιδευτικού συστήματος και τον πρώτο, καθοριστικό σταθμό στη μαθησιακή και κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Παρά τον καθοριστικό αυτό ρόλο, οι νηπιαγωγοί της χώρας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μια διαχρονική και θεσμικά κατοχυρωμένη ανισότητα ως προς το διδακτικό τους ωράριο, η οποία παραμένει άλυτη εδώ και σχεδόν μία δεκαετία.
Με την Υπουργική Απόφαση 127187/Ε1/01-08-2016 καθορίστηκε το διδακτικό ωράριο των νηπιαγωγών με βάση την οργανικότητα των σχολικών μονάδων. Ως αποτέλεσμα, οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε μονοθέσια, διθέσια και τριθέσια νηπιαγωγεία υποχρεώνονται να διδάσκουν 25 ώρες εβδομαδιαίως ανεξάρτητα από τα χρόνια υπηρεσίας, την επαγγελματική εμπειρία και τον βαθμό τους. Αντίθετα, σε μεγαλύτερες σχολικές μονάδες προβλέπεται σταδιακή μείωση του ωραρίου ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση δημιούργησε εκπαιδευτικούς δύο ταχυτήτων μέσα στον ίδιο κλάδο. Έτσι, ένας νηπιαγωγός με 25 ή 30 χρόνια υπηρεσίας που υπηρετεί σε μικρό νηπιαγωγείο συνεχίζει να εργάζεται με το ίδιο ακριβώς διδακτικό ωράριο που έχει ένας νεοδιόριστος/η συνάδελφός του. Πρόκειται για μια προφανή ανισότητα, καθώς η πολυετής προσφορά, η εμπειρία και η επαγγελματική διαδρομή χιλιάδων εκπαιδευτικών δεν αναγνωρίζονται έμπρακτα από την Πολιτεία.
Η αδικία αυτή καθίσταται ακόμη μεγαλύτερη αν ληφθεί υπόψη ότι η πλειονότητα των νηπιαγωγείων της χώρας είναι μικρής οργανικότητας. Συνεπώς, η συντριπτική πλειοψηφία των νηπιαγωγών στερείται ουσιαστικά οποιασδήποτε μείωσης διδακτικού ωραρίου κατά τη διάρκεια της υπηρεσιακής της πορείας, σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για τους/τις υπόλοιπους/ες εκπαιδευτικούς.
Από το 2016 μέχρι σήμερα οι απαιτήσεις της προσχολικής εκπαίδευσης έχουν αυξηθεί σημαντικά. Η εφαρμογή του Ενιαίου Τύπου Ολοήμερου Νηπιαγωγείου, η καθιέρωση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης, η ενίσχυση των διαδικασιών αξιολόγησης, η αύξηση των διοικητικών και γραφειοκρατικών υποχρεώσεων, καθώς και η διαχείριση ολοένα και περισσότερων παιδιών με διαφορετικές εκπαιδευτικές, κοινωνικές και συναισθηματικές ανάγκες, έχουν μεταβάλει ριζικά το περιεχόμενο και τον φόρτο του έργου των νηπιαγωγών.
Το έργο του/της νηπιαγωγού είναι μοναδικό και ιδιαίτερα απαιτητικό. Η εργασία του δεν περιορίζεται στη διδασκαλία γνωστικών αντικειμένων. Περιλαμβάνει τη συνεχή φροντίδα, εποπτεία, προστασία, κοινωνικοποίηση και συναισθηματική υποστήριξη παιδιών ηλικίας 4 έως 6 ετών. Σε αντίθεση με άλλες βαθμίδες εκπαίδευσης, ο/η νηπιαγωγός βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολικού προγράμματος, χωρίς διδακτικά κενά ή περιόδους αποφόρτισης. Η ευθύνη για την ασφάλεια και την ομαλή ανάπτυξη των παιδιών είναι συνεχής και αδιάλειπτη.
Ταυτόχρονα, μεγάλο μέρος της εκπαιδευτικής και επαγγελματικής προετοιμασίας των νηπιαγωγών πραγματοποιείται εκτός του επίσημου εργασιακού τους ωραρίου. Η δημιουργία και προσαρμογή εκπαιδευτικού υλικού, η οργάνωση των μαθησιακών γωνιών, η προετοιμασία δραστηριοτήτων, η διαφοροποίηση της διδασκαλίας ανάλογα με τις ανάγκες των μαθητών/τριών, η επικοινωνία με γονείς, η σύνταξη διοικητικών εγγράφων και η ανταπόκριση στις ολοένα αυξανόμενες γραφειοκρατικές απαιτήσεις επιβαρύνουν σημαντικά τον πραγματικό χρόνο εργασίας τους.
Παράλληλα, οι νηπιαγωγοί καλούνται να συμμετέχουν σε πλήθος επιμορφωτικών δράσεων, σεμιναρίων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και ενημερωτικών συναντήσεων, οι οποίες πραγματοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά εκτός διδακτικού και εργασιακού ωραρίου, καταλαμβάνοντας πολλές φορές ολόκληρα απογεύματα. Η διαρκής επιμόρφωση αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου εκπαιδευτικού έργου και απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή νέων παιδαγωγικών προσεγγίσεων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και νομοθετικών αλλαγών. Ωστόσο, ο χρόνος που αφιερώνεται σε αυτές τις υποχρεώσεις δεν αναγνωρίζεται ούτε συνυπολογίζεται στον συνολικό φόρτο εργασίας των εκπαιδευτικών.
Ως εκ τούτου, το πραγματικό ωράριο εργασίας των νηπιαγωγών υπερβαίνει κατά πολύ το προβλεπόμενο διδακτικό τους ωράριο. Η καθημερινή επαγγελματική επιβάρυνση, σε συνδυασμό με την έλλειψη οποιασδήποτε ουσιαστικής μείωσης ωραρίου για χιλιάδες έμπειρους εκπαιδευτικούς, δημιουργεί συνθήκες επαγγελματικής εξουθένωσης και υποβαθμίζει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Δέκα χρόνια μετά την εφαρμογή του ισχύοντος πλαισίου, είναι πλέον σαφές ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν ανταποκρίνεται ούτε στις σύγχρονες απαιτήσεις της προσχολικής εκπαίδευσης ούτε στις αρχές της ισότητας και της δικαιοσύνης που οφείλει να υπηρετεί η δημόσια εκπαίδευση.
Για τους λόγους αυτούς ζητούμε:
- Την άμεση τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης 127187/Ε1/01-08-2016.
- Την εφαρμογή της κλιμακωτής μείωσης του διδακτικού ωραρίου για όλους/ες τους/τις νηπιαγωγούς με βάση αποκλειστικά τα έτη υπηρεσίας τους και όχι την οργανικότητα της σχολικής μονάδας.
- Την πλήρη εξομοίωση των νηπιαγωγών με τους/τις υπόλοιπους/ες εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ως προς τις προβλεπόμενες μειώσεις διδακτικού ωραρίου.
- Την αναγνώριση των αυξημένων παιδαγωγικών, διοικητικών και κοινωνικών απαιτήσεων της προσχολικής εκπαίδευσης μέσα από ένα δικαιότερο και βιώσιμο πλαίσιο εργασίας.
Η μείωση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών δεν αποτελεί προνόμιο. Αποτελεί αναγκαία πράξη δικαιοσύνης, αναγνώρισης της πολυετούς προσφοράς τους και ουσιαστικής στήριξης της προσχολικής εκπαίδευσης. Η επένδυση στα παιδιά ξεκινά από την επένδυση στους/στις εκπαιδευτικούς που τα υποδέχονται καθημερινά στο πρώτο τους σχολείο.
