Η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ: ταδε έφη το αφεντικό
Ανακοίνωση της Ανεξάρτητης Ριζοσπαστικής Παρέμβασης και συνεργαζόμενοι

Επειδή για να μπορούμε να ερμηνεύσουμε σωστά τον εντολοδόχο πρέπει να δούμε τι λέει ο εντολέας

Τις τελευταίες μέρες ζούμε άλλη μία κυβερνητική παραδοξολογία όσον αφορά το νομοσχέδιο για τις «Νέες δομές». Ξαφνικά ακούμε ότι υπήρχε στα αζήτητα μια αυτοαξιολόγηση που την ήθελε ο κλάδος και αυτή η κυβέρνηση την κάνει πραγματικότητα. Ξαφνικά ανακαλύπτουν κάποιοι ότι η δημοκρατικότητα των σχολείων βαθαίνει με την ανάληψη περισσοτέρων αρμοδιοτήτων-ευθυνών από τους εκπαιδευτικούς. Τώρα πλέον από όλους αυτούς λέγεται ότι η λύση για τις δομές που υπολειτουργούν (ΚΕΔΔΥ, ΚΕΠΛΗΝΕΤ, κλπ) δεν είναι η επιπλέον στελέχωση τους αλλά η παντελής διάλυση τους….

Σε όλους αυτούς που πανηγυρίζουν σε πανελλαδικό επίπεδο (κυβέρνηση, ΣΥΝΕΚ) αλλά και σε τοπικό (ΕΑΚ), έρχεται να απαντήσει η νέα έκθεση του ΟΟΣΑ που, για τους δικούς του διαφορετικούς λόγους, έρχεται να πει κάποιες «αλήθειες». Εδώ πάντως είναι σημαντικό να πούμε ότι η έκθεση είναι διατυπωμένη στα αγγλικά και το Υπουργείο θεώρησε καλό να αποδώσει στα ελληνικά μια πολύ μικρή περίληψη, στην οποία σκόπιμα δεν αναφέρονται βασικά της σημεία.

Ας δούμε κάποια καίρια σημεία της έκθεσης που ξεδιαλύνουν κάποια σημεία:

  1. Ποια αξιολόγηση καταργείται;

Στον ευφυέστατο επικοινωνιακά ισχυρισμό του ΥΠΠΕΘ ότι το ΠΔ 152/2013, που αφορούσε την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών,  καταργείται, ο ΟΟΣΑ λέει:

  • «...Οι νεοεισαγόμενες ρυθμίσεις για Αξιολόγηση των στελεχών και Αυτοαξιολόγηση των σχολείων είναι σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη ενός συνολικού πλαισίου Αξιολόγησης...»
  • «Τα σχέδια βελτίωσης των σχολείων δεν μπορούν να είναι αποτελεσματικά χωρίς ειλικρινή αξιολόγηση της συνεισφοράς στην παιδαγωγική διαδικασία του κάθε εκπαιδευτικού και τελικά χωρίς μια διαδρομή διακοπής της απασχόλησης των αδύναμων εκπαιδευτικών».
  • «Μία εμβρυακή κουλτούρα λογοδοσίας ως μέσου βελτίωσης αποτυπώνεται σε πρωτοβουλίες όπως η βάση δεδομένων My School, η εισαγωγή της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας, η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης και η θέσπιση της ΑΔΙΠΠΔΕ» (από την περίληψη του υπουργείου).

 

  1. Για την ανώδυνη αποτίμηση-αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας:
  • «υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν οδηγό για τις κυβερνήσεις: … να διασφαλίσουν ότι τα συστήματα αξιολόγησης παρέχουν αντικειμενική πληροφόρηση για τα αποτελέσματα και τους σκοπούς της λογοδοσίας και της βελτίωσης, να εστιάσουν στα επιτεύγματα του κάθε σχολείου χωριστά, να εστιάσουν δηλαδή στις μονάδες που η διδασκαλία και η μάθηση πραγματώνεται.»
  • «Υπάρχει ανάγκη για ένα περιβάλλον εντός του οποίου μπορεί να βελτιώνεται το σχολείο. Το περιβάλλον αυτό απαιτεί: βελτίωση της διοικητικής διαχείρισης των εργαζομένων όσον αφορά την κατανομή τους, ….. συγκρότηση μιας στρατηγικής αξιολόγησης για τη λογοδοσία και τη βελτίωση των σχολείων

 

  1. Για την δημοκρατικότερη λειτουργία των σχολείων στα πλαίσια της μεγαλύτερης αυτονομίας:
  • Το χαμηλό επίπεδο αυτονομίας των σχολείων, εκτιμά ο ΟΟΣΑ, εμποδίζει το διευθυντή να αναζητά επιπλέον χρηματοδότηση για το σχολείο, να βελτιώνει την εκπαιδευτική διαδικασία, να αναπτύσσει καινοτόμα προγράμματα, ενώ είναι μειονέκτημα το ότι «δεν έχει εκπαίδευση σε επιχειρηματικές δεξιότητες».
  • «...Το πρώτο βήμα είναι να επανασχεδιαστεί η θέση του Διευθυντή του Σχολείου ώστε αυτή θέση να περιλαμβάνει επιλογή όλου του εκπαιδευτικού προσωπικού, τον διορισμό και την παύση των Υποδιευθυντών, την αξιολόγηση όλων των εκπαιδευτικών, την κατανομή όλων των εξωδιδακτικών εργασιών στους εκπαιδευτικούς....»
  • «Η παιδαγωγική αυτονομία μπορεί να είναι αποτελεσματική μόνο αν πηγαίνει χέρι-χέρι με τη θεσμική αυτονομία και την ενίσχυση της θέσης των διευθυντών, την ικανότητά τους να αξιολογούν και να επιλέγουν το προσωπικό της σχολικής μονάδας. Χωρίς αυτή την κρίσιμη πλευρά, η παιδαγωγική αυτονομία δεν έχει νόημα».

4. Ποιες μόνιμες προσλήψεις έρχονται;                                                                                             

  • «Η επίλυση του προβλήματος των λιγότερων οργανικών θέσεων ήταν ευφυής  και από διοικητική, και από οικονομική άποψη. Η εναλλακτική λύση ήταν η χρήση αναπληρωτών εκπαιδευτικών, με τη συμφωνία και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής… Δεν μισθοδοτούνται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, κι έτσι – από μια μακροοικονομική άποψη, δεν αποτελούν μια επιπλέον μακροχρόνια επιβάρυνση του εθνικού προϋπολογισμού…»
  • «...Η πρόσληψη μόνιμων εκπαιδευτικών όχι μόνο θα είναι ακριβή οικονομικά αλλά θα επανεισάγει ακαμψίες στο εκπαιδευτικό  σύστημα που οι αναπληρωτές έχουν αμβλύνει...οι Αρχές πρέπει να χρησιμοποιήσουν την Κρίση για να εφαρμόσουν μακροπρόθεσμες λύσεις....όπως εισαγωγή διάφορων κατηγοριών υπαλλήλων πχ μια κατηγορία θα μπορούσε να έχει 5ετείς συμβάσεις πριν τη μονιμότητα...»

 

5. «Η πολλή δημοκρατία βλάπτει….»

«Στην Ελλάδα, υπάρχει θεσμική συμμετοχή των εκπαιδευτικών σωματείων στα κεντρικά και τοπικά διοικητικά συμβούλια (ΚΥΣΔΕ, ΠΥΣΔΕ) και επίσης στα Συμβούλια Επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης, που τους δίνει έναν σημαντικό ρόλο στη διοίκηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Ωστόσο, η ένταση στις σχέσεις μεταξύ του Υπουργείου και των εκπαιδευτικών σωματείων σε θέματα που δεν υπάρχει συμφωνία, έχει καθυστερήσει τον παραγωγικό κοινωνικό διάλογο για την πρόοδο.. .»

 

Είναι λοιπόν αποκαλυπτικός ο ΟΟΣΑ για τα όσα επιδιώκει για την ελληνική εκπαίδευση, η οποία του έχει ανατεθεί «εργολαβία» από την κυβέρνηση. Ας πάψουν επομένως σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση αλλά και τα συνδικαλιστικά της «παραρτήματα» να ψάχνουν ευκαιρία να χειροκροτήσουν τα δήθεν καλά  σημεία του νομοσχεδίου. Το βασικό σε κάθε νέο νόμο είναι να βλέπουμε τη σκοπιμότητα και όχι το όποιο αποπροσανατολιστικό επίχρισμα.

Σε αυτό το πλαίσιο καταδικάζουμε την πραξικοπηματική παρέμβαση της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ, ΠΕΚ), που ακύρωσε την απόφαση της ΓΣ προέδρων, η οποία μιλούσε για αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης (με 56,3%) με το πρόσχημα ότι χρειαζόταν την αυξημένη πλειοψηφία των 2/3, όπως οι απεργίες. Είναι ξεκάθαρο ότι ο κυβερνητικός συνδικαλισμός απροκάλυπτα πλέον παίρνει θέση υπεράσπισης της κυβερνητικής πολιτικής. Είναι επιτακτική ανάγκη τώρα, όσο ποτέ άλλοτε, να συσπειρωθούμε στα πρωτοβάθμια σωματεία, δεδομένων των συσχετισμών στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, και να αντισταθούμε στην διάλυση του δημόσιου σχολείου, δίνοντας πρώτα την απαραίτητη απάντηση απέναντι στον κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Απαιτούμε:

  • να παρθεί άμεσα σαφή αγωνιστική θέση απέναντι στην αυτοαξιολόγηση- αποτίμηση που έρχεται. Στηρίζουμε Απεργία-Αποχή από κάθε σχετική διαδικασία.
  • να συγκληθούν νέες ΓΣ. Καμία ανάθεση πρωτοβουλιών σε αυτό το ΔΣ της ΟΛΜΕ.

Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική ΠΑρέμβαση
 

σχετικά άρθρα