Η ελληνική γλώσσα κρύβει λέξεις που, αν και έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από την καθημερινή χρήση, αποδίδουν με ακρίβεια έννοιες που παραμένουν απολύτως οικείες. Μία από αυτές είναι ο «ανεψιχισμός», ένας σπάνιος όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη συγγενική σχέση ανάμεσα στον θείο ή τη θεία και τα ανίψια τους, αλλά και ευρύτερα την οικογενειακή κατάσταση που προκύπτει από αυτόν τον δεσμό.
Η λέξη σχηματίζεται από το αρχαίο «ἀνεψιός» και την κατάληξη «-ισμός» και, παρότι σήμερα ακούγεται παράξενη στα περισσότερα αυτιά, αποτυπώνει μια σχέση με ιδιαίτερη θέση στην οικογένεια. Ο ανεψιχισμός μπορεί να περιλαμβάνει όχι μόνο τον τυπικό βαθμό συγγένειας, αλλά και τη συναισθηματική εγγύτητα, τη φροντίδα και την αφοσίωση που συχνά αναπτύσσονται ανάμεσα σε θείους και ανίψια.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια σπάνια λέξη με μια κάθε άλλο παρά σπάνια έννοια — ένα ακόμη μικρό γλωσσικό «διαμάντι» που θυμίζει πόσο πλούσια και λεπτομερής μπορεί να γίνει η ελληνική γλώσσα όταν θέλει να περιγράψει ακόμη και τους πιο ιδιαίτερους οικογενειακούς δεσμούς.
