Η λέξη «τσέπη» αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του καθημερινού μας λεξιλογίου, παρούσα τόσο στη φυσική μας ενδυμασία όσο και σε πλήθος μεταφορικών εκφράσεων. Παρά την ευρεία χρήση της, πρόκειται για ένα γλωσσικό δάνειο με μακρά ιστορία.
Η «τσέπη» έλκει την καταγωγή της από την τουρκική λέξη cep, η οποία σημαίνει επίσης τον μικρό αποθηκευτικό χώρο στα ρούχα. Κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας γλωσσικής συνύπαρξης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η λέξη πέρασε στην ελληνική γλώσσα, ενσωματώθηκε πλήρως και επικράτησε στη λαϊκή καθομιλουμένη.
Τι χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες πριν την «τσέπη»;
Πριν την επικράτηση της λέξης «τσέπη», η ελληνική γλώσσα κάλυπτε τη συγκεκριμένη έννοια με την αρχαιοελληνική και βυζαντινή λέξη «θυλάκιον» (υποκοριστικό της λέξης θύλακος):
- Σημασία: Δήλωνε τη μικρή σακούλα, τη θήκη ή τις εσωτερικές υποδοχές των ενδυμάτων.
- Εξέλιξη: Αν και χρησιμοποιήθηκε ευρέως για αιώνες, το «θυλάκιο» υποχώρησε σταδιακά και δεν κατάφερε να επικρατήσει στη νεοελληνική λαϊκή γλώσσα έναντι της «τσέπης».
