Βασίλης Γκουζέλος 
Με στόχο τον τερματισμό μιας μακροχρόνιας συνταξιοδοτικής εκκρεμότητας, η Ομοσπονδία Λειτουργών Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (Ο.Λ.Τ.Ε.Ε.) απευθύνει επίσημο αίτημα προς την Πολιτεία για την άμεση νομοθετική αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου διαθεσιμότητας στον οποίο είχαν περιέλθει οι εκπαιδευτικοί του κλάδου κατά την περίοδο 2013–2015.
Η συγκεκριμένη διεκδίκηση αφορά περίπου 2.000 λειτουργούς 52 ειδικοτήτων, οι οποίοι εξαιτίας των τότε μνημονιακών δημοσιονομικών μέτρων απομακρύνθηκαν ακούσια από τις σχολικές αίθουσες για περισσότερους από 23,5 μήνες, με αποτέλεσμα να υφίστανται σήμερα μια διαρκή ασφαλιστική βλάβη που τους αναγκάζει να παρατείνουν τον εργασιακό τους βίο.
Η Ομοσπονδία ξεκαθαρίζει ότι η επιδιωκόμενη ρύθμιση ή ένας αντίστοιχος μηχανισμός ασφαλιστικής αποκατάστασης δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση, αλλά μια εφικτή και δημοσιονομικά προσδιορίσιμη παρέμβαση, καθώς αφορά ένα αυστηρά οριοθετημένο ιστορικό γεγονός.
Επικαλούμενη τις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου, της ισότητας και της χρηστής διοίκησης, αλλά και τη σχετική ευρωπαϊκή νομολογία που προστατεύει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα από ακούσιες υπηρεσιακές μεταβολές, η Ο.Λ.Τ.Ε.Ε. καλεί την κυβέρνηση να αναλάβει τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη θεσμική της βούληση να διορθώνει τις στρεβλώσεις του παρελθόντος.
Αναλυτικά το Δελτίο Τύπου της ΟΛΤΕΕ:
Η Ο.Λ.Τ.Ε.Ε. καταθέτει ισχυρό αίτημα θεσμικής αποκατάστασης προς την Πολιτεία για τη νομοθετική αναγνώριση ως συντάξιμου του χρόνου διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών της επαγγελματικής εκπαίδευσης κατά την περίοδο 2013–2015 ή, εναλλακτικά, για τη θέσπιση ισοδύναμου μηχανισμού ασφαλιστικής αποκατάστασης.
Η ρύθμιση αφορά περίπου 2.000 εκπαιδευτικούς 52 ειδικοτήτων, οι οποίοι τέθηκαν σε καθεστώς διαθεσιμότητας τον Ιούλιο του 2013, κατ’ εφαρμογή των τότε δημοσιονομικών μέτρων, χωρίς προσωπική τους υπαιτιότητα. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί παρέμειναν εκτός ενεργού υπηρεσίας για χρονικό διάστημα που υπερέβη τους 23,5 μήνες, δηλαδή σχεδόν δύο έτη, με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος χρόνος να μην αναγνωρίζεται έως σήμερα ως συντάξιμος.
Η εξέλιξη αυτή έχει δημιουργήσει ουσιαστική και διαρκή συνταξιοδοτική βλάβη, καθώς οι θιγόμενοι στερούνται έως και δύο έτη συντάξιμης υπηρεσίας και αναγκάζονται να παρατείνουν τον εργασιακό τους βίο προκειμένου να καλύψουν ένα κενό που προκλήθηκε αποκλειστικά από κρατική απόφαση.
Όπως επισημαίνεται, το αίτημα δεν συνιστά προνομιακή μεταχείριση, αλλά πράξη δικαιοσύνης και θεσμικής συνέπειας. Η μη αναγνώριση του εν λόγω χρονικού διαστήματος αντίκειται σε θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου, όπως η ισότητα, η αναλογικότητα, η ασφάλεια δικαίου και η χρηστή διοίκηση, δεδομένου ότι το συνταξιοδοτικό κόστος μιας οριζόντιας διοικητικής επιλογής μετακυλίεται στους ίδιους τους θιγόμενους.
Παράλληλα, η συγκριτική ευρωπαϊκή εμπειρία και η σχετική διεθνής και ευρωπαϊκή νομολογία ενισχύουν την αρχή ότι περίοδοι ακούσιας απομάκρυνσης από την εργασία δεν πρέπει να οδηγούν σε μόνιμη αποδυνάμωση συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις προβλέπονται μηχανισμοί ασφαλιστικής συνέχειας ή αναγνώρισης συντάξιμου χρόνου, ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία διαρκούς βλάβης για τους εργαζόμενους.
Το συγκεκριμένο ζήτημα αφορά ένα σαφώς οριοθετημένο και κλειστό ιστορικό γεγονός, με προσδιορισμένο αριθμό δικαιούχων και συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, γεγονός που καθιστά τη νομοθετική του επίλυση εφικτή, στοχευμένη και δημοσιονομικά απολύτως προσδιορίσιμη.
Η αναγνώριση του χρόνου διαθεσιμότητας ως συντάξιμου ή η θέσπιση ισοδύναμης ασφαλιστικής ρύθμισης θα έχει διττή σημασία: αφενός θα αποκαταστήσει μια πραγματική αδικία στον ασφαλιστικό και επαγγελματικό βίο των εκπαιδευτικών, αφετέρου θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς, αποδεικνύοντας ότι η Πολιτεία διαθέτει θεσμική μνήμη και βούληση να διορθώνει τις συνέπειες των αποφάσεών της.
Η Πολιτεία καλείται να αναλάβει άμεσα νομοθετική πρωτοβουλία, προκειμένου να αποκαταστήσει μια μακροχρόνια αδικία και να διασφαλίσει ότι οι συνέπειες μιας έκτακτης διοικητικής περιόδου δεν θα συνεχίσουν να επιβαρύνουν δια βίου τους θιγόμενους εκπαιδευτικούς.
Η ανταπόκριση στο αίτημα αυτό θα αποτελέσει πράξη ουσιαστικού σεβασμού προς τους λειτουργούς της δημόσιας εκπαίδευσης και σαφή ένδειξη προσήλωσης στις αρχές του κράτους δικαίου και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ο.Λ.Τ.Ε.Ε
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποτελέσματα Κοινωνικού Τουρισμού: Όλη η λίστα όσων δικαιούνται Voucher
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
