Με ιδιαίτερη συγκίνηση κρατήσαμε στα χέρια μας χτες το  βιβλίο που γράψαμε μαζί, οι μαθητές του 1^ου Γυμνασίου Λαυρίου και οι ενήλικες μαθητές του Εσπερινού Γυμνασίου Λαυρίου με Λυκειακές τάξεις «Παναγιώτης Δρίβας», το οποίο δεν είναι απλώς ένα παιδαγωγικό αποτέλεσμα αλλά ένα κομμάτι ζωής. Το βιβλίο «Γράμματα χωρίς ηλικία» γεννήθηκε μέσα από τη δράση «Γέφυρα Πρωινού – Εσπερινού» και αποτύπωσε κάτι σπάνιο: τον αληθινό διάλογο, ανάμεσα σε μαθητές που, ενώ ανήκουν στο ίδιο σχολείο, ζουν σε διαφορετικούς κόσμους και δεν είχαν ποτέ συναντηθεί.

Οι μαθητές του Πρωινού έγραψαν με απορία, ειλικρίνεια και αυθορμητισμό. Ρώτησαν για το σχολείο, για την εγκατάλειψη, για δεύτερες ευκαιρίες, για επιλογές και οι μαθητές του Εσπερινού απάντησαν με θάρρος. Κατέθεσαν βιώματα, δυσκολίες, λάθη, επιστροφές. Και κάπως έτσι ανάμεσα στις σελίδες, χτίστηκε η γέφυρα.

Η πιο δυνατή στιγμή, όμως, δεν ήταν όταν ολοκληρώθηκε η συγγραφή. Ήταν όταν το βιβλίο τυπώθηκε και βρέθηκε χτες στα χέρια τους. Δεν έχω παραδώσει ακόμα το βιβλίο στους μαθητές του Πρωινού, για το οποίο με ρωτούν καθημερινά εναγωνίως. Πρώτοι το παρέλαβαν χτες το απόγευμα οι μαθητές του Εσπερινού. Όταν το πήραν στα χέρια τους και άρχισαν να διαβάζουν τις προσωπικές αφιερώσεις, η συγκίνηση ήταν εμφανής.  Υπήρξαν δάκρυα και αγκαλιές. Υπήρξαν σιωπές και βλέμματα που δεν χρειάζονταν λόγια.Γιατί, ίσως για πρώτη φορά, ένιωσαν ότι δεν κρίθηκαν  αλλά έγιναν παράδειγμα, φωνή, εμπειρία που έχει αξία.

Ως εκπαιδευτικός που είχε την τύχη να βρίσκεται και τις δύο πλευρές, να μεταφέρει όχι μόνο τα γράμματα αλλά και τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις και τις σκέψεις των μαθητών, ένιωσα ότι αυτή η δράση ξεπέρασε τον αρχικό της στόχο. Δεν ήταν απλώς μια συνεργασία. Ήταν μια συνάντηση,  έστω και χωρίς φυσική παρουσία. Ο απολογισμός αυτής της προσπάθειας δεν μπορεί να μετρηθεί με σελίδες ή λέξεις. Μετριέται με  τη σιωπηλή αναγνώριση ότι το σχολείο μπορεί ακόμη να ενώνει, να θεραπεύει μέσα από τις δεύτερες ευκαιρίες.

Αυτό το βιβλίο δεν ανήκει σε εμένα που το οργάνωσα. Ανήκει στους μαθητές, στις φωνές τους, στις ιστορίες τους. Τους ευχαριστώ θερμά για την αγάπη και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν!

*Αθανασία Ζιάτα, φιλόλογος του  Εσπερινού Γυμνασίου Λαυρίου με Λ.Τ. «Παναγιώτης Δρίβας» και του 1^ου Γυμνασίου Λαυρίου

Όλες οι σημαντικές ειδήσεις

Πίνακες εκπαιδευτικών: Οι καλύτερες ώρες για την αίτηση στο ΑΣΕΠ

«Δεν αντέχω άλλο»: Τα αθόρυβα σημάδια της εφηβικής απελπισίας με αφορμή το περιστατικό στην Ηλιούπολη

Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google

Μάθε πρώτος όλες τις σημαντικές ειδήσεις. Βάλε το alfavita.gr στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber