Μαρία Δούση Ένα ταξίδι στο βάθος της ελληνικής γλώσσας αποκαλύπτει λέξεις που φέρουν πολλαπλά νοήματα και αντηχήσεις αιώνων. Μια από αυτές είναι και η λιγότερο γνωστή —αλλά εντυπωσιακά πολυεπίπεδη— λέξη «μηλόδοκος», που φέρει πάνω της ίχνη τόσο της αρχαίας λατρείας όσο και της ερωτικής σημειολογίας.
Αν και ακούγεται σαν να σχετίζεται αποκλειστικά με φρούτα, η λέξη έχει στην πραγματικότητα βαθύτερες ρίζες. Στην αρχαία ελληνική, η λέξη «μήλον» δεν σήμαινε μόνο το γνωστό καρποφόρο δέντρο, αλλά και... το πρόβατο. Έτσι, ο «μηλόδοκος» ήταν εκείνος ή εκείνη που δεχόταν τα «μήλα» — δηλαδή τα ζώα που προσφέρονταν ως θυσία. Συχνά η λέξη εμφανίζεται σε θρησκευτικά συμφραζόμενα, προσδιορίζοντας είτε τον ναό είτε τον ιερέα ως αποδέκτη των θυσιαστικών προσφορών.
Όμως η ιστορία της λέξης δεν σταματά εκεί. Σε διαφορετικά συμφραζόμενα, με πιο ποιητική ή μυθολογική χροιά, το «μήλο» μετατρέπεται από προσφορά λατρείας σε σύμβολο έρωτα και επιθυμίας. Από τον Πάρη και την έριδα των θεαινών μέχρι τις ερωτικές αναφορές στην αρχαϊκή και λυρική ποίηση, η χειρονομία της προσφοράς ενός μήλου φέρει έντονο συμβολισμό. Στο πλαίσιο αυτό, ο «μηλόδοκος» είναι αυτός που λαμβάνει μια ερωτική χειρονομία — έναν καρπό, δηλαδή, φορτισμένο με νόημα.
Μία λέξη, δύο κόσμοι. Θυσιαστικός και ερωτικός. Ιερός και προσωπικός. Ο «μηλόδοκος» μπορεί να βρίσκεται τόσο μπροστά σε έναν βωμό όσο και στο κέντρο μιας ερωτικής εξομολόγησης. Κοινός παρονομαστής, η πράξη της αποδοχής — της προσφοράς που γίνεται δεκτή, είτε ως πράξη πίστης, είτε ως έκφραση πόθου.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
