Η εικόνα που αντικρίζει κανείς στις αρχές της νέας σχολικής χρονιάς δεν θυμίζει ευρωπαϊκή χώρα, αλλά κοινωνία σε βαθιά κρίση. Νεοδιόριστοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, αντί να ετοιμάζονται για την τάξη, ψάχνουν απεγνωσμένα έναν χώρο για να κοιμηθούν.
Όσοι δεν βρίσκουν σπίτι, στριμώχνονται σε σκηνές κάμπινγκ, παλιά Ι.Χ. ή ξενώνες με ημερήσιο νοίκι, μέχρι να αδειάσουν τα καταλύματα που μέχρι χθες φιλοξενούσαν τουρίστες.
«Κυνήγι για σπίτι σε τρεις μέρες»
Η ανακοίνωση των τοποθετήσεων έρχεται, όπως κάθε χρόνο, την τελευταία στιγμή. Οι εκπαιδευτικοί έχουν στη διάθεσή τους ελάχιστες μέρες για να βρουν στέγη, να μετακομίσουν και να ξεκινήσουν δουλειά. «Μας λένε 8 Σεπτεμβρίου και στις 9 πρέπει να είμαστε στην τάξη. Μέχρι τότε κοιμόμαστε όπου βρούμε», αναφέρουν αναπληρωτές.
Η ακρίβεια χτυπά ανελέητα. Το πρώτο ενοίκιο, η εγγύηση, τα μεταφορικά και τα βασικά έξοδα φτάνουν σε δυσθεώρητα ποσά. Εκπαιδευτικοί μιλούν με πικρή ειρωνεία για «τρία νεφρά για το νέο σπίτι», καθώς περιμένουν μέχρι τον Οκτώβριο για να δουν την πρώτη μισθοδοσία.
Εργάζονται δεύτερη δουλειά για να επιβιώσουν - Οικονομικός στραγγαλισμός και «παγίδα» με τις κάρτες
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που, για να τα βγάλουν πέρα, κάνουν παράλληλα ντελίβερι ή εποχιακές δουλειές. Το όνειρο της εκπαίδευσης μετατρέπεται σε εφιάλτη επιβίωσης, με χιλιάδες νέους ανθρώπους να αμφιβάλλουν αν θα αντέξουν να μείνουν στο επάγγελμα.
Ακόμα και το επίδομα ανεργίας του καλοκαιριού δεν στάθηκε σωσίβιο: δόθηκε μέσω πιστωτικής κάρτας με περιορισμούς, που σε αρκετούς δεν έφτασε καν έγκαιρα. Έτσι, οι εκπαιδευτικοί κλήθηκαν να πληρώσουν νοίκια και λογαριασμούς χωρίς μετρητά, σε ένα καθεστώς που αγγίζει τον παραλογισμό.
Οργή από τις ΕΛΜΕ - Ένα σχολείο σε κατάρρευση;
Οι τοπικές ΕΛΜΕ Κρήτης ζητούν γενναίες εκπτώσεις στα ακτοπλοϊκά και άμεση μέριμνα για τη στέγαση. Παράλληλα, η Α΄ ΕΛΜΕ Κυκλάδων απαιτεί από τους δήμους να ανοίξουν τα διαθέσιμα κτίρια, να μισθώσουν χώρους και να δώσουν επιδόματα στέγασης και σίτισης.
Οι εικόνες αυτές δεν είναι «μεμονωμένες». Είναι το καθρέφτισμα μιας πολιτείας που αδιαφορεί για τους ανθρώπους που κρατούν όρθια τη δημόσια εκπαίδευση. Όσο οι δάσκαλοι κοιμούνται σε σκηνές, η κοινωνία ολόκληρη δείχνει να χάνει το δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές σχολείο.
