Περί της προκλητικότητας ενός πρώην υφυπουργού Παιδείας
Όταν ο λαϊκισμός γίνεται και αγαπησιάρικος…

    Και τι δεν συμβαίνει στους καιρούς μας. Ένας πρώην υφυπουργός παιδείας που τον έπαυσε ο κ. Τσίπρας (προφανώς γιατί αυτός …ολοκλήρωσε το κυβερνητικό του έργο πριν την τετραετία) φαίνεται ότι δεν ζει στη χώρα μας. Έκανε έναν απολογισμό της «προοδευτικής μεταρρύθμισης» της κυβέρνησής του στην εκπαίδευση αλλά δεν είπε τίποτα για την ουσία των πραγμάτων.

     Όχι, δεν ψήφισε ούτε και εφάρμοσε το 3ο και το 4ο μνημόνιο και την εποπτεία μακράς διάρκειας για τη χώρα μας. Δεν αποδόμησε την εκπαίδευση με την ασφυκτική οικονομική πολιτική, με τις συγχωνεύσεις σχολείων, με την τετράχρονη απόλυτη διακοπή διορισμών και το συνεχή εμπαιγμό των αδιόριστων περί 20.000 διορισμών, με το κλείσιμο του ολοήμερου σχολείου και τα χιλιάδες νήπια εκτός νηπιαγωγείων, με τα χιλιάδες κενά στα σχολεία της χώρας μέσα στο Νοέμβρη πλέον κλπ κλπ.

     Και επιδόθηκε σε αγκαλιές και σε αγάπες με το βαρύγδουπο τίτλο «Τι καταφέραμε για τους εκπαιδευτικούς μας» (sic). Και καλά αν ήταν ακόμα υφυπουργός θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το κτητικό «μας», λόγω της θεσμικής του ιδιότητας αλλά τώρα που αναφέρεται σε ένα πολύ μικρό μέρος των εκπαιδευτικών ως προς τι οι δήθεν αγάπες που σαφώς ενοχλούν; Όχι, δεν είδε και δεν άκουσε για τη φοβερή αφαίμαξη των μισθών με τη μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων με το Νόμο Κατρούγκαλου, με την πιο άγρια φορολογία (άμεση και έμμεση) που γνωρίζουμε στη μεταπολίτευση. Δεν κατάλαβε πόσο πίσω πήγε την υπόθεση των δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών.

     Δεν ήταν στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με την πρωτόγνωρη χαλάρωση και αποδόμηση στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Και μάλλον δεν ξέρει τίποτα ότι το Απολυτήριο του Γενικού λυκείου διαμορφώνεται με τη συμμετοχή ενδοσχολικών εξετάσεων σε 4 μόνο μαθήματα με αποτέλεσμα τον εικονικό πολλαπλασιασμό (έως και τετραπλασιασμό) των αριστούχων μαθητών (!) – εκτός και αν θεωρήσει ότι αναβαθμίστηκαν τόσο πολύ οι σπουδές και έχουμε αυτό το εντυπωσιακό μαθησιακό αποτέλεσμα απόρροια της …προοδευτικής πολιτικής τους.

     Δεν ψήφισε η κυβέρνησή του τον αντιαπεργιακό Νόμο, χωρίς να τον ενοχλήσει η πρότερη συνδικαλιστική του ιδιότητα και δεν πήρε είδηση ότι μπήκαν εκατοντάδες σχολεία της χώρας στη δικαιοδοσία του Υπερταμείου και στη διαχείρισή τους από ξένη Διοίκηση. Ισχυρίζεται ότι βγήκαμε από τα μνημόνια χωρίς να μπαίνει στον κόπο να αναφέρει έστω και έναν εφαρμοστικό νόμο των μνημονίων που κατάργησαν ούτε γιατί ρωτάνε συνέχεια τους δανειστές αν μπορούν το άλφα ή το βήτα μέτρο.

     Οι συριζαίοι προσποιούνται ότι δεν έχουν καταλάβει τον απόλυτο μετασχηματισμό της δήθεν αριστερής ιδεολογίας τους από την νεοφιλελεύθερη πολιτική της συγκυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. και απολαμβάνουν τη γλύκα της εξουσίας μαζί και τους συνεχείς επαίνους από τα «ιμπεριαλιστικά και καπιταλιστικά διεθνή κέντρα» για την εφαρμογή της περιοριστικής οικονομικής πολιτικής, για τις εις βάρος της χώρας μας στρατηγικές τους επιλογές με τη συμφωνία των Πρεσπών και για την προθυμία τους να γεμίσουν την Ελλάδα με επεκτάσεις των βάσεων του ΝΑΤΟ. Το ότι έχουν ετοιμάσει το καλύτερο έδαφος για την επάνοδο της Ν.Δ. δεν φαίνεται να τους πειράζει – φωνάζουν μόνο για μη θα χαθεί η εξουσία -, αφού έτσι κι αλλιώς η ίδια η των μνημονιακών δεσμεύσεων πολιτική θα συνεχιστεί.

     Εκείνο που φαίνεται να μην τους απασχολεί καθόλου είναι το πώς θα προσλαμβάνει την έννοια της αριστεράς εφεξής η ελληνική κοινωνία μετά το νεοφιλελεύθερο κυβερνητικό τους αφήγημα. Και αυτό γιατί μάλλον θα εγκαταλείψουν τις αστειότητες περί αντισυστημικού και αντικαπιταλιστικού ιδεολογικού περιεχομένου. «Πίσω δεν γυρίζουμε», ισχυρίζεται ο πρώην υφυπουργός με το γνωστό συριζαίικο βερμπαλισμό αναφερόμενος στην πορεία της χώρας, που την «απελευθέρωσαν» από τα μνημόνια αλλά δεν τολμάμε να βγούμε στις αγορές και έχουμε έναν Γολγοθά μπροστά μας με τα υψηλά πλεονάσματα, το χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης και τη σκληρή εποπτεία.

     Αλλά μάλλον κάτι άλλο θα συμβεί με το «πίσω δεν γυρίζουμε». Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν γυρίζει πίσω στην αριστερά! Για τον εξής απλό λόγο, η αριστερά θα είναι φαντασιακή κατασκευή και κανένας δεν θα κατανοεί σε τι ακριβώς αυτή θα συνίσταται μετά την κυβερνητική εμπειρία της αριστεράς …

του Ν. Τσούλια

σχετικά άρθρα