Την περασμένη Τετάρτη, 22 Απριλίου, στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη, πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με θέμα «Αυτισμός στο σχολείο και στην κοινωνία: γνώση, αποδοχή, συμπερίληψη». Στην εκδήλωση, την οποία συνδιοργάνωσαν ο Τομέας Παιδείας, ο Τομέας Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας και το Δίκτυο Ατόμων με Αναπηρία, ο Βουλευτής Κιλκίς και υπεύθυνος του Τομέα Παιδείας, Στέφανος Παραστατίδης, έθεσε το πλαίσιο για μια ριζική αλλαγή παραδείγματος στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη νευροδιαφορετικότητα.
Η παγίδα της «εξαιρετικότητας»
Στην ομιλία του, ο κ. Παραστατίδης ξεκίνησε ανατρέποντας τα στερεότυπα που προβάλλει συχνά η ποπ κουλτούρα (όπως στις ταινίες Rainman ή στη σειρά The Good Doctor). Όπως τόνισε, η απεικόνιση του αυτιστικού ατόμου ως «ιδιοφυΐα» ή «χάρισμα» κρύβει μια επικίνδυνη παγίδα: την ιδέα ότι ένα άτομο με αναπηρία γίνεται αποδεκτό μόνο αν αποδείξει ότι έχει κάποια υπερ-αξία.
«Η αποδοχή δεν μπορεί να είναι υπό όρους. Η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται με όρους χρησιμότητας ή παραγωγικότητας», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.
Η αναπηρία ως κοινωνική και πολιτική σχέση
Ο αυτισμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιατρικό γεγονός ή ατομικό έλλειμμα, αλλά ως κοινωνική και πολιτική σχέση. Ο αποκλεισμός ενός παιδιού δεν οφείλεται στον αυτισμό του, αλλά στην αδυναμία του σχολείου και του κράτους να σχεδιάσουν περιβάλλοντα που να χωρούν την ανθρώπινη ποικιλομορφία. Το κρίσιμο ερώτημα που έθεσε ο Βουλευτής δεν είναι «τι λείπει από το παιδί», αλλά «τι λείπει από το σχολείο και τους θεσμούς».
Από την «ευαισθητοποίηση» στην «καλλιέργεια στάσεων»
Ο κ. Παραστατίδης άσκησε κριτική στον όρο «ευαισθητοποίηση», θεωρώντας τον συχνά επιφανειακό και επετειακό. Αντί αυτού, πρότεινε τη μετάβαση στη γλώσσα της καλλιέργειας θετικών στάσεων, η οποία απαιτεί σταθερή παιδαγωγική και πολιτική εργασία, βλέποντας την αναπηρία ως αυτονόητο μέρος του κόσμου μας και όχι ως πρόβλημα προς διαχείριση.
Οι τρεις πυλώνες της πολιτικής αλλαγής
Για να περάσουμε από τις καλές προθέσεις στις πράξεις, ο Τομέας Παιδείας του ΠΑΣΟΚ προτείνει:
Άρση της Διαχωριστικής Λογικής: Το σύστημα «γενική εκπαίδευση από τη μία, ειδική από την άλλη» πρέπει να σταματήσει να παράγει κατηγοριοποιήσεις που νομιμοποιούν τον αποκλεισμό.
Στρατηγικός Σχεδιασμός αντί Αποσπασματικών Μέτρων: Η συμπερίληψη απαιτεί μόνιμο προσωπικό, υποδομές και διεπιστημονικές ομάδες μέσα στη σχολική κοινότητα, όχι προεκλογικές παροχές.
Υπηρεσίες αντί για Δομές: Αντί για περισσότερους χώρους διαχωρισμού, χρειαζόμαστε υπηρεσίες στήριξης που ενισχύουν τη γενική τάξη.
Ο Ορίζοντας του Ενιαίου Σχολείου
Κλείνοντας, ο Στέφανος Παραστατίδης έθεσε ως οριστικό στόχο το Ενιαίο Σχολείο. Ένα σχολείο που δεν ζητά από το παιδί να προσαρμοστεί σε ένα άκαμπτο πλαίσιο, αλλά μετασχηματίζει το ίδιο το πλαίσιο για να χωράει όλα τα παιδιά.
«Μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς δεν χτίζεται πάνω στη συμπόνια, χτίζεται πάνω στη δικαιοσύνη» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποκάλυψη alfavita.gr: Τροχαίο σοκ με ΚΤΕΛ γεμάτο φοιτητές - «Αποκοιμήθηκε ο οδηγός»
Αλλαγές κορυφής στην εκπαίδευση της Αττικής: Χηρεύουν 3 θέσεις "κλειδιά"
Alfavita Newsroom