Η απώλεια είναι μεγάλη. Το απροσδόκητο την κάνει ακόμα πιο επώδυνη. Ήταν από τις πιο σεμνές, διακριτικές και συνάμα μαχητικές παρουσίες. Χαιρόσουν να τον ακούς και να τον βλέπεις στις πορείες και στις συγκεντρώσεις, στις ομιλίες και στις τοποθετήσεις του στα ΜΜΕ. Καμάρωνες που το κόμμα βγάζει τέτοιους συντρόφους.
Μέχρι το τέλος της ζωής του στάθηκε αταλάντευτα όρθιος, δίπλα στους εργαζόμενους και στο λαό, στρατευμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης, πρωτοπόρος στη μάχη για καλύτερες μέρες και σοσιαλισμό, κομμουνιστής.
Καλό ταξίδι σύντροφε...
(Στη φωτογραφία, έχοντας δεχτεί την «περιποίηση» των δυνάμεων καταστολής, μαζί με άλλους εργαζόμενους και άνεργους που διαδήλωναν στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στην ανεργία, τον περασμένο Μάρτη.)
Από e-oikodomos.gr
